Στέφανος Κωνσταντινίδης*
Μπορεί η Αθήνα να πανηγυρίζει με τη συμφωνία που υπέγραψε με τη Ρώμη για τον καθορισμό της ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά πρόκειται για μια μικρή ανάσα. Που καθόλου δεν εντυπωσιάζει την Άγκυρα ούτε βάζει φρένο στις ορέξεις της. Υπό τις περιστάσεις η συμφωνία είναι θετική, αλλά όχι και για πανηγυρισμούς. Καθόλου άλλωστε δεν πρέπει να παραβλέπονται τα αδύνατα σημεία της. Με κύριο, που θα έχει συνέπειες και για μελλοντικές συμφωνίες της χώρας για το ίδιο θέμα, αυτό της μείωσης της επήρειας των νησιών για τον καθορισμό της ΑΟΖ. Κατά το ήμισυ των Στροφάδων, κατά τα τρία τέταρτα των Οθωνών. Ήδη οι φιλοκυβερνητικοί αρθρογράφοι προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για το μειωμένο ποσοστό επήρειας που θα έχουν η Ρόδος και η Κρήτη σε περίπτωση συμφωνίας με την Αίγυπτο, καλώντας όσους αναπαράγουν χάρτες όπου η Κρήτη θα έχει την ίδια επήρεια στον καθορισμό της ΑΟΖ με το ηπειρωτικό σύνορο της Αιγύπτου να προσγειωθούν. Στο βάθος βέβαια το μήνυμα είναι για την Τουρκία και τη μειωμένη επήρεια που θα έχουν ούτως ή άλλως τα ελληνικά νησιά στον καθορισμό της ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες. Μόνο που στην Άγκυρα έχει ανοίξει τόσο πολύ η όρεξη με τις επιτυχίες που έχει στη Λιβύη, που αρνείται εντελώς την όποια επήρεια στα ελληνικά νησιά. Τα οποία κατά την Τουρκία δεν έχουν ούτε υφαλοκρηπίδα, ούτε ΑΟΖ.
