Διαμορφώνεται ένα νέο κυπριακό πολιτικό σύστημα

Στέφανος Κωνσταντινίδης *

 

 

 

 

 

Οι βουλευτικές εκλογές της 24^ης Μαΐου 2026 θα διαμορφώσουν ένα νέο πολιτικό σύστημα αλλά είναι αμφίβολο αν θα ξεπεραστεί η κρίση που το μαστίζει τώρα. Αν κρίνει κανείς από την προεκλογική εκστρατεία τα κόμματα φαίνονται αποκομμένα από τα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία. Δεν είναι μόνο η σύγχυση που επικρατεί στην πολιτική των κομμάτων για το Κυπριακό αλλά και η ανυπαρξία πολιτικών ιδεών, οραμάτων, ακόμη και απλών προγραμμάτων για το μέλλον της κυπριακής κοινωνίας. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια δύσκολη και ρευστή διεθνή συγκυρία, χαώδη και αβέβαια, που ασφαλώς επηρεάζει την Κύπρο και για την οποία τα πολιτικά της κόμματα δεν αρθρώνουν λόγο. Το πολιτικό κενό όμως δεν περιορίζεται στο κομματικό τοπίο αλλά επεκτείνεται και στην εκτελεστική εξουσία και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των πολιτών και τα κελεύσματα των καιρών.

Έφυγε η Μαρινέλλα

 

 

 

Έφυγε από τη ζωή η μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρινέλλα, το απόγευμα του Σαββάτου.

Ήταν μία από τις μεγαλύτερες φωνές που πέρασαν ποτέ από το ελληνικό πεντάγραμμο. 

Για περισσότερα από 65 χρόνια η Μαρινέλλα δεν έπαψε να ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο 

τα όνειρα, τους πόθους, την αγωνία και τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.

 

ΜΝΗΜΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΛΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ

 

 

 

ΜΝΗΜΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΛΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ

 

Από τους κορυφαίους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, από φτωχή πολυμελή οικογένεια, γεννημένος στο χωριό Χανδριά. Φοίτησε στις Τεχνικές Σχολές της Λέρου.

Τραυματίστηκε σε μάχη με τα βρετανικά στρατεύματα στις 18 Φεβρουαρίου του 1957 και πέθανε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου στις 28 Μαρτίου 1957, σε ηλικία 24 ετών.

Οι Βρετανοί αρνήθηκαν να δώσουν την σορό στην οικογένειά του να κηδευτεί και τον έθαψαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας,στα Φυλακισμένα Μνήματα .

 

Ο πόλεμος και η καθημερινότητα των ανθρώπων

 

 

 

 Στέφανος Κωνσταντινίδης*

 

22 Μαρτίου 2026, Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

 

Πολλά γράφονται για τις γεωπολιτικές αναταράξεις του πολέμου, για την επίδρασή του στην παγκόσμια οικονομία, για τα αδιέξοδα της χαώδους τραμπικής πολιτικής, για τον επικίνδυνο ρόλο που διαδραματίζει ο Νετανιάχου σε αυτό, για τις καταστροφές των υποδομών των χωρών του Κόλπου, για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις γενικότερα, τους ατέλειωτους βομβαρδισμούς Ισραήλ και Αμερικανών στο Ιράν, τις πολιτικές δολοφονίες μελών της ιρανικής ηγεσίας, για τα αδιέξοδα του Τραμπ και πως θα λήξει ο πόλεμος και έναν σωρό άλλα ερωτήματα και ερωτηματικά που δεν έχουν τελειωμό. Υπάρχει όμως μια σκοπιά του πολέμου που μένει κάπως αθέατη και αυτή αφορά την καθημερινότητα των ανθρώπων, τόσο αυτών που υποφέρουν καθημερινά από τα στρατιωτικά χτυπήματα στις εμπόλεμες ζώνες όσο και αυτών που βρίσκονται εκτός ζώνης πολέμου αλλά επηρεάζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, λιγότερο ή περισσότερο.

Η τυχοδιωκτική εμπλοκή στον Πόλεμο

Ρούντι Ρινάλντι

Η τυχοδιωκτική εμπλοκή και ο ρινόκερος

(Σημειώματα για την αναγκαία απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο)

του Ρούντι Ρινάλντι

Οι πανηγυρισμοί του κ. Δένδια για την κατάρριψη, από την ελληνική συστοιχία Patriot που είναι εγκαταστημένη στη Σαουδική Αραβία, δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων, εξουδετέρωσαν κάθε ισχυρισμό περί μη εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο τον οποίο έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ-Ισραήλ (μαζί με τους συμμάχους τους) ενάντια στο Ιράν και τον Λίβανο. Η ελληνική στρατιωτική δομή υπάγεται και αποτελεί μέρος του επιθετικού και διόλου αμυντικού ΝΑΤΟϊκού μηχανισμού. Όλες οι στρατιωτικές συμφωνίες αλλά και τα εξοπλιστικά προγράμματα καθορίζονται ουσιωδώς από τις αρθρωτές ανάγκες αυτού του συνασπισμού, αποτελούν λειτουργικό του εξάρτημα για όποτε χρειαστεί. Δεν καθορίζονται από τις ανάγκες άμυνας και αποτροπής της χώρας μας απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή.

Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας: Από την αντλία στο χρηματιστήριο

 Κώστας Γουλιάμος*

Eurokinissi

Στο πλαίσιο της μάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και σε συνάρτηση με τη μεγάλη αύξηση των πολεμικών δαπανών, κεντρική πτυχή των εξελίξεων στον Κόλπο συνιστά ο ενεργειακός ανταγωνισμός¹ που εκδηλώνεται μέσω πληγμάτων σε ενεργειακές πηγές, υποδομές και δίκτυα μεταφοράς από αμφότερες τις πλευρές. Ειδικότερα, η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν συνιστά το πρόσχημα για μια πρωτοφανή ενεργειακή υφαρπαγή. Με την αρωγή των αστικών κυβερνήσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα εκτινάσσοντας τις τιμές, την ώρα που το κόστος παραγωγής παραμένει σταθερό. Πρόκειται για την απόλυτη μεθόδευση «κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών».

Ο πόλεμος, η οικονομία και η επικοινωνιακή προπαγάνδα

 

 

 

Στέφανος Κωνσταντινίδης *

Ο πόλεμος συνεχίζεται με πολλές αντικρουόμενες καθημερινές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, χωρίς λογική πολλές φορές, που είναι δύσκολο να αποκωδικοποιήσει κανείς την αμερικανική πολιτική και τους αμερικανικούς στόχους. Έτσι την μια μέρα ο Τραμπ παρουσιάζεται να λέει ότι ουσιαστικά ο πόλεμος τελείωσε και ότι δεν μένει πια κανένας στόχος να χτυπηθεί, ενώ την επομένη επανέρχεται με μεγαλύτερες ακόμη απειλές εναντίον του Ιράν. Είναι πολύ πιθανόν ότι επιδιώκει μια «έξοδο νίκης» από τον πόλεμο ενώ το Ισραήλ από την άλλη επιθυμεί την συνέχισή του, μολονότι και ο Νετανιάχου αντιλαμβάνεται τώρα ότι αυτά που επεδίωκε δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Αν και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, υπάρχει έντονη άποψη από πολλούς αναλυτές ότι οι Αμερικανοί και το Ισραήλ βρίσκονται σε αδιέξοδο. Διότι μπορεί  το Ιράν να έχει υποστεί τεράστιες καταστροφές, αλλά το καθεστώς επιβιώνει  ακόμη και σε ένα άνισο τεχνολογικά πόλεμο, ανταποδίδει τα χτυπήματα και έχει προκαλέσει τεράστιες ζημιές στις χώρες του Κόλπου όπου αποδείχτηκε πως οι αμερικάνικες βάσεις αντί προστασίας επιφέρουν καταστροφή.

Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο

 

Ο πόλεμος και οι Βρετανικές Βάσεις

Στέφανος Κωνσταντινίδης

8 Μαρτίου 2026  Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

 

Λίγη αμφιβολία υπάρχει ότι οι Βρετανικές κυρίαρχες Βάσεις στο έδαφος ενός ανεξάρτητου κράτους αποτελούν μια πολιτική ανωμαλία, κατάλοιπο της αποικιοκρατίας. Μας προέκυψαν και αυτές με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου καθώς οι αποικιοκράτες ήθελαν να κατοχυρώσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντά στην περιοχή, σε βάρος όχι μόνο του κυπριακού λαού αλλά και των υπόλοιπων λαών της περιοχής της Μέσης Ανατολής. Είχαν στο μεταξύ υποστεί την ήττα με την κρίση της διώρυγας του Σουέζ και η παρουσία τους στην Κύπρο γινόταν ακόμη πιο ζωτική. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε σήμερα με τον πόλεμο των Αμερικανών-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Μάλιστα παρά τις διαψεύσεις, φαίνεται ότι οι βάσεις χρησιμοποιούνται.και από τους Αμερικανούς και ξεπερνούν κατά πολύ το νομικό πλαίσιο λειτουργίας τους.

Κυπρος:67 χρόνια από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου

 

Κυπρος:67 χρόνια από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου

 

 

 

 

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

 

Συμπληρώθηκαν εφέτος 67 χρόνια από την υπογραφή στο Λονδίνο, στις 19 Φεβρουαρίου 1959, των συμφωνιών  Ζυρίχης-Λονδίνου και υπήρξε μια σχετική αναζωπύρωση των συζητήσεων  γύρω από ένα γεγονός που δεν έπαψε ποτέ να επηρεάζει την μετέπειτα πορεία αυτού του τόπου. Οι συμφωνίες από τη μια δημιουργούσαν το ανεξάρτητο κυπριακό κράτος αλλά με πολλαπλές σοβαρές και επικίνδυνες αγκυλώσεις, ένα κράτος που εστερείτο από τότε της "κανονικότητας" και από την άλλη επανέφεραν την Τουρκία στην Κύπρο, με στρατεύματα και ως εγγυήτρια δύναμη, μολονότι με τη συνθήκη της Λωζάνης είχε αποποιηθεί κάθε δικαιώματος επί της νήσου. Οι συμφωνίες αυτές απετέλεσαν θρίαμβο για τη βρετανική πολιτική του διαίρει και βασίλευε που πέτυχε να χρησιμοποιήσει τον τουρκικό παράγοντα για να αποπροσανατολίσει τον εθνικοαπελευθερωτικό-αντιαποικιακό αγώνα του κυπριακού λαού.