Λόγω της παρατεταμένης ανομβρίας, της σοβαρής λειψυδρίας που απειλεί την Κύπρο και το γεγονός ότι οι υφιστάμενες μονάδες αφαλάτωσης δεν καλύπτουν πλέον τις ανάγκες ύδρευσης, οι αρχές της δημοκρατίας επεξεργάζονται σχέδια για δύο νέες μονάδες αφαλάτωσης, μία στην ανατολική Λεμεσό και μία στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου.
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Από τον "Φιλελευθερο"
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον πλανήτη μας, αυτό της σύγκρουσης της Δύσης με την Ρωσία. Η Δύση και ειδικά οι Αμερικανοί, με την εξουσιοδότηση που έδωσαν στην Ουκρανία να χρησιμοποιεί τα προηγμένα όπλα τους για να πλήττει στόχους στο εσωτερικό της Ρωσίας, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια τέτοια σύγκρουση. Και δεν είναι μόνο αυτό, είναι και η αποστολή σε ουκρανικό έδαφος δυτικών στρατιωτικών που χειρίζονται αυτά τα όπλα που πλήττουν τη Ρωσία. Οι αμερικανικοί σχεδιασμοί στοχεύουν στην αποδυνάμωση και ει δυνατόν στον κατακερματισμό της Ρωσίας.
Τίθεται επομένως καθαρά υπαρξιακό πρόβλημα για την Μόσχα. Αν δεν μπορέσει να ανακόψει την δυτική επίθεση με τα συμβατικά όπλα, λίγη αμφιβολία υπάρχει ότι θα χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα σε πρώτο στάδιο και σε δεύτερο στάδιο ο πλανήτης θα μπορούσε να οδηγηθεί σε πυρηνικό ολοκαύτωμα. Στην Ευρώπη υπάρχουν φυσικά δυνάμεις που είναι αντίθετες στον πόλεμο και στην αμερικανική υποτέλεια. Δεν είναι εύκολο να οργανωθούν αλλά το ίδιο δεν είναι εύκολο να ευοδωθούν και οι πολεμοχαρείς επιδιώξεις κάποιων άλλων, όπως τις εκφράζει ο Μακρόν. Στον πόλεμο της Ουκρανίας μόνο οι Αμερικανοί κερδίζουν αλλά ακόμη και αυτοί όχι μακροπρόθεσμα, αφού έχουν οδηγήσει τη Ρωσία στην αγκαλιά της Κίνας που είναι πλανητικά ο κύριος αντίπαλός τους.
Οι Ευρωπαίοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι αυτού του πολέμου και οδηγούνται σε αποσύνθεση. Είναι τότε που σκέφτεσαι τον Θουκυδίδη και την ανάλυση του, τον φόβο της Σπάρτης για την αθηναϊκή κυριαρχία και τα αποτελέσματα του πολέμου. Δεν μπορεί να υπάρξει η Ευρώπη ως αυτόνομος πολιτικός, οικονομικός και πολιτιστικός πόλος χωρίς τη Ρωσία. Ιστορικά η Ρωσία ήταν πάντα μέρος των ευρωπαϊκών ισορροπιών. Ακόμη και στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, ένας πολιτικός με διορατικότητα όπως ο στρατηγός Ντε Γκωλ, οραματιζόταν μια Ευρώπη που θα ξεκινούσε από τον Ατλαντικό και θα έφτανε μέχρι τα Ουράλια. Η ευκαιρία για τη δημιουργία αυτής της Ευρώπης παρουσιάστηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης που θα μπορούσε να οδηγήσει την Ρωσία σε ένα κοινό πυλώνα ασφάλειας με την υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν το επέτρεψαν οι Αμερικανοί και δεν υπήρξαν Ευρωπαίοι ηγέτες με το όραμα και τη διορατικότητα του Ντε Γκωλ για να το επιβάλουν.
΄Ομως για την Ευρώπη δεν υπάρχει άλλη διέξοδος σωτηρίας από τη συνεργασία κάποια στιγμή με τη Ρωσία για να δημιουργηθεί και να επιβιώσει μια Ευρώπη σε ένα πολυκεντρικό, πολυπολικό διεθνές σύστημα. Ο άλλος δρόμος, η αμερικανική κηδεμονία, οδηγεί την Ευρώπη στη μιζέρια και την πολιτική ανυπαρξία.
Την ίδια ώρα ο πόλεμος κατέστρεψε την Ουκρανία, την μετέτρεψε σε ερειπιώνα που θα χρειαστεί δεκαετίες με το τέλος του πολέμου, το πιθανότερο εδαφικά ακρωτηριασμένη, για να επανέλθει σε κάποια ομαλότητα. Σιγά-σιγά διαρρέουν πληροφορίες που ήταν ήδη γνωστές στις καγκελλαρίες της Δύσης, για τη διαφθορά των ουκρανικών ελίτ γύρω από τον Ζελένσκι που έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια στο εξωτερικό που προέρχονται από την βοήθεια που παίρνουν για τον πόλεμο. Η χώρα είναι εντελώς αποδιοργανωμένη και χιλιάδες Ουκρανοί που αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο της χώρας τους, διαφεύγουν στο εξωτερικό για να μην υπηρετήσουν στον ουκρανικό στρατό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ουκρανίας αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν διαθέτει πια εφεδρείες για τον πόλεμο. Και φυσικά δεν πρόκειται να σωθεί με μισθοφόρους από την Γαλλία, τη Βρετανία, τη Γερμανία ή από οπουδήποτε αλλού.
Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα σταυροδρόμι για το μέλλον του πολέμου στην Ουκρανία. Παρά την προπαγάνδα και την δαιμονοποίηση της Μόσχας και παρόλο που ο κίνδυνος ενός πολέμου με τη Ρωσία υπάρχει, υπάρχει πάντοτε και η ελπίδα ότι θα επικρατήσει η λογική και η Ευρώπη της ειρήνης. Τούτων λεχθέντων δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ρωσικές ευθύνες για την σημερινή κρίση και την απειλή πολέμου. Αλλά όσες και να είναι αυτές οι ευθύνες είναι δευτερεύουσες μπροστά στις ευθύνες της Δύσης και ειδικά των Αμερικανών. Τον πόλεμο τον κατευθύνει το αμερικανικό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα που καταπνίγει με τη δική του επικοινωνιακή προπαγάνδα ακόμη και τις φωνές φωτισμένων Αμερικανών πανεπιστημιακών και αναλυτών. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο με την Ουκρανία αλλά και με την Γάζα.
ΥΓ
Η απόρριψη της προδικαστικής ένστασης του Γενικού Ελεγκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο μάλλον προδικάζει και το τελικό αποτέλεσμα. Το γεγονός μάλιστα ότι η απόρριψη ήταν ομόφωνη, είναι ενδεικτική της διάθεσης των δικαστών. Δύσκολα θα διακινδύνευε ο Γενικός Εισαγγελέας να ζητήσει την παύση του Γενικού Ελεγκτή αν δεν είχε κάποιες βεβαιότητες. Όπως δύσκολα θα ζητούσε την παύση του χωρίς το πράσινο φως του Νίκου Χριστοδουλίδη. Υπηρέτησαν και οι δύο αρμονικά στο ίδιο υπουργικό συμβούλιο Αναστασιάδη.
Αν το Ανώτατο Δικαστήριο όμως δικαίωνε τον Γενικό Ελεγκτή, θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και μια ρωγμή στο κατεστημένο. Υπάρχει και η περίπτωση μιας ενδιάμεσης απόφασης που δεν θα τον έπαυε αλλά θα τον τσαλάκωνε αρκετά, θα δικαίωνε εν μέρει τον Γενικό Εισαγγελέα και θα ήταν μια απόφαση δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του για το μέλλον.
Δεν ξέρω γιατί κάποιοι ενοχλούνται με τη συζήτηση του θέματος αυτού. Ακόμη και στις ΗΠΑ συμβαίνει αυτό και οι αναλυτές ψάχνουν, όταν εκδικάζεται μια υπόθεση, ποιος διόρισε ποιον στο Ανώτατο Δικαστήριο, αν οι απόψεις που πρεσβεύει είναι «συντηρητικές» ή «προοδευτικές» και τι στάση θα τηρήσει στην εκδικαζόμενη υπόθεση. Είναι η ανάλυση των ισορροπιών στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Η Δικαιοσύνη δεν είναι η Αγία Τράπεζα, είναι και αυτή μέρος ενός συστήματος. Και ως τέτοια πρέπει α αντιμετωπίζεται. Η σιωπή δεν βοηθά τους ίδιους τους θεσμούς και τη δημοκρατία.
*Πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής. stephanos.constantinides@gmail.com
To 16,7% του πληθυσμού (153.000 άτομα) βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή σε κοινωνικό αποκλεισμό σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δείχτη AROPE καθώς επίσης 13,9% του πληθυσμού (128.000 άτομα) βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας, δηλαδή το διαθέσιμο εισόδημα του βρισκόταν κάτω από το χρηματικό όριο κινδύνου φτώχειας.
Με βάση τα αποτελέσματα της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών 2023 της Στατιστικής Υπηρεσίας , με έτος αναφοράς εισοδήματος το 2022, 16,7% του πληθυσμού ή 153.000 άτομα βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή σε κοινωνικό αποκλεισμό (δείκτης AROPE, ο κύριος δείκτης παρακολούθησης του στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2030 για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό). Πιο συγκεκριμένα, 16,7% του πληθυσμού ζούσε σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας ή ζούσε σε νοικοκυριά με σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση ή ζούσε σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλό δείκτη έντασης εργασίας.
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι διαδικασίες για το έργο της επέκτασης της γραμμής 2 του Μετρό προς Ίλιον. Το έργο προκηρύχθηκε μαζί με την επέκταση του αμαξοστασίου του Ελαιώνα. Δεδομένου ότι η μελλοντική λειτουργία της επέκτασης, καθώς και οι λοιπές τρέχουσες ανάγκες της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε. καθιστούν παράλληλα αναγκαία την εξεύρεση και κατασκευή επιπλέον χώρων αμαξοστασίου για την εξυπηρέτηση των συρμών, θα προχωρήσει ταυτόχρονα και η επέκταση του Αμαξοστασίου του Ελαιώνα σε γειτονική όμορη περιοχή εμβαδού περίπου 20 στρεμμάτων.
Το περασμένο καλοκαίρι σημαδεύτηκε από τις καταστροφικές πυρκαγιές στον Έβρο, στη Ρόδο, στην Πάρνηθα. Θα είναι φέτος τα πράγματα διαφορετικά; Κανείς δεν ξέρει.
Πάντως, οι κρουνοί της χρηματοδότησης από την κυβέρνηση για πρόληψη και καταστολή είναι ανοιχτοί και οι πόροι ρέουν. Ταυτόχρονα, όμως, ασκείται κριτική για «αποσπασματικό σχεδιασμό» και «έλλειψη ενός μακρόπνοου σχεδίου πρόληψης των δασικών πυρκαγιών».
Ναι, έχετε δίκαιο.
Αν την Κυριακή πάνε στην κάλπη ογδόντα χιλιάδες άτομα από τις εκατό χιλιάδες Τουρκοκύπριους ψηφοφόρους θα κάνουν άνω κάτω τα πάντα.
Αρκεί ακόμα και να πάνε εξήντα χιλιάδες, σαράντα χιλιάδες.
Κατά την άποψή μου, πρέπει να πάει στην κάλπη κάθε Τουρκοκύπριος που επιθυμεί αλλαγή του στάτους κβο. Και να ψηφίσει. Μάλιστα, να ψηφίσει όποιον θέλει. Δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι να εκλέξουμε έναν Τουρκοκύπριο αντιπρόσωπο για να είναι η φωνή μας στην Ευρώπη. Το σημαντικό είναι η συμμετοχή. Η συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτές είναι οι μοναδικές εκλογές που ψηφίζουν μαζί στις ίδιες κάλπες οι δύο κοινότητες. Είναι ένα κομμάτι του ξεσηκωμού ενάντια στο κατοχικό καθεστώς στον βορρά. Επειδή εκείνοι δεν θέλουν ποτέ μεικτές εκλογές, δεν θέλουν και τη συμμετοχή του λαού σε αυτές μαζικά. Το να κάνει κάποιος αυτό που δεν θέλει αυτό το καθεστώς σημαίνει πως σηκώνει κεφάλι σε αυτό. Πηγαίνετε στην κάλπη για πείσμα. Πηγαίνετε με την ταυτότητά σας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με την πραγματική σας ταυτότητα, όχι με την ψεύτικη. Όσο πιο πολλοί πάτε θα πείτε φτάνει σε αυτό το καθεστώς. Πηγαίνετε πιο πολύ για τη συμμετοχή, όχι για να ψηφίσετε έναν Τουρκοκύπριο υποψήφιο. Στηρίξτε τη Δημοκρατία σας. Αυτή η Δημοκρατία είναι και δική μας Δημοκρατία. Σε αυτή τη Δημοκρατία μπορούμε να είμαστε μόνο ένας λαός ως δύο εθνικές κοινότητες.
Με προσανατολισμό τον ενεργειακό ανταγωνισμό στην ανατολική Μεσόγειο, η πολιτική για την εθνική άμυνα που ακολουθεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει προτεραιότητα στην αγορά νέων οπλικών συστημάτων έναντι της συντήρησης ή της αναβάθμισης των υφιστάμενων, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας προγράμματα στρατιωτικών εξοπλισμών το κόστος των οποίων αναμένεται να ξεπεράσει τα 20 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας περιορίζοντας ασφυκτικά τα δημοσιονομικά περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής.
Οι ιδέες και οι απόψεις προσδιορίζουν ποιος είσαι, όχι η καταγωγή.
Είναι της μόδας στην Κύπρο, από ορισμένους κύκλους που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί, να εντάσσουν στην ομάδα, τον κύκλο ή το κόμμα τους και έναν Τουρκοκύπριο, ως απόδειξη του πόσο προχωρημένοι και υπεράνω τέτοιων διαχωρισμών είναι οι… δικοινοτικοί αυτοί μάγοι. Μόνο που δεν αντιλαμβάνονται πως όταν η καταγωγή, η γλώσσα ή η θρησκεία, εμφανίζονται ως τα κυρίαρχα, τα πιο σημαντικά στοιχεία της ταυτότητας και της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, αυτό όχι μόνο δεν καταργεί τον διαχωρισμό αλλά τον τονίζει. Στα άσχετα και ρατσιστικά αυτά στοιχεία βασίζονται και τα σχέδια της υποτιθέμενης «επανένωσης» του τόπου διά του διαμελισμού του σε φυλετικές «ζώνες», κρατίδια ή κάτι τέτοιο. Όμως η εθνική ή φυλετική ταυτότητα είναι απλώς ένα στοιχείο που αφορά το άτομο, όχι τους άλλους. Εκείνο που προσδιορίζει το ποιος είσαι είναι οι ιδέες και οι απόψεις σου για τα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα όπως η ελευθερία και η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, με δυο λόγια το δικαίωμα να ορίζεις τη ζωή σου χωρίς εμπόδια και απαγορεύσεις.
Καθώς βρισκόμαστε στις παραμονές των ευρωεκλογών, τα κόμματα σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντείνουν τον προεκλογικό τους αγώνα για να πείσουν τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες. Οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν αυτές τις εκλογές ως τις πιο σημαντικές από τότε που δημιουργήθηκε το Ευρωκοινοβούλιο. Κι αυτό γιατί η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με πολύ σοβαρά προβλήματα που κάποιοι χαρακτηρίζουν υπαρξιακά. Από την άλλη απειλείται για πρώτη φορά η απόλυτη κυριαρχία των συστημικών ευρωπαϊκών κομμάτων με την άνοδο της Ακροδεξιάς.
Το υπαρξιακό πρόβλημα της Ευρώπης αφορά την έλλειψη στρατηγικής για το μέλλον της. Ο πόλεμος της Ουκρανίας την μετέτρεψε σε δορυφόρο των ΗΠΑ και την οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική και πολιτική κρίση. Η Γερμανία που ηγεμόνευε ως πρόσφατα της Ευρώπης έχει περιπέσει και η ίδια σε κρίση με την διακοπή των οικονομικών της σχέσεων με τη Ρωσία, αλλά και με την παρουσία στο Βερολίνο μιας αδύναμης κυβέρνησης χωρίς στρατηγική για το μέλλον της Ευρώπης. Ο γαλλογερμανικός άξονας που λειτουργούσε κάποτε ως κινητήρια δύναμη της ΕΕ, έχει περιπέσει σε αδράνεια με τον Μακρόν να φαντασιώνεται ρόλο μικρού Ναπολέοντα.
Την Παρασκευή τροχοδρόμησε στην Ελευσίνα το μεταγωγικό της ΠΑ που μετέφερε από την Κύπρο στην Ελλάδα τα λείψανα οκτώ στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ και ενός οπλίτη της Α' Μοίρας Καταδρομών. «Αυτά τα παιδιά έπεσαν από προδοσία σε προδοσία», είπαν. Ισως γι’ αυτό το ελληνικό κράτος να προσπαθεί, συστηματικά και διαχρονικά, να ξεχάσει τι έγινε στην Κύπρο.
Πιέρρος Ι. Τζανετάκος
PROTAGON
Πρώτη θέση σε επίπεδο ΕΕ κατέλαβαν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα όσον αφορά στις ώρες που εργάζονται σε εβδομαδιαία βάση.
Με βάση τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, το 2023 οι άνδρες με πλήρη απασχόληση εργάστηκαν κατά μέσο όρο 39,8 ώρες την εβδομάδα, με τις γυναίκες να εργάζονται κατά μέσο όρο 37,8 ώρες.
Όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία η ένταξη στην ευρωζώνη ούτε αποτελεί οικονομική πανάκεια, ούτε ισχυροποίησε αυτόματα την Ελλάδα μέσα στην ιδιαίτερη γεωπολιτική της περιφέρεια. Αντιθέτως θα έλεγα , φαίνεται και δια γυμνού οφθαλμού, ότι τα εθνικά προβλήματα έχουν αυξηθεί, και η ελληνική οικονομία ακολούθησε πορεία θα έλεγα αντίθετη από τις προσδοκίες και τα οράματα των “εκσυγχρονιστικών” (όπως οι ίδιες ονομάζουν τους εαυτούς τους) πολιτικών ελίτ.
Είναι αναμφίβολο ότι το 1974 σηματοδοτεί μια οριακή τομή στην ελληνική ιστορία. Ο όρος Μεταπολίτευση καθιερώθηκε για την περίοδο που αρχίζει με την τραγωδία της Κύπρου που οδήγησε στη πτώση της χούντας, χωρίς όμως να υπάρχει συμφωνία αν η περίοδος αυτή έχει λήξει ή συνεχίζεται ακόμη. Η κατάτμηση του ιστορικού χρόνου σε επιμέρους και διακριτές μεταξύ τους χρονικές περιόδους, η περιοδολόγηση δηλαδή, δεν είναι ένα εύκολο εγχείρημα για τον ιστορικό, τον πολιτικό επιστήμονα και τον κοινωνιολόγο. Προκύπτουν μεθοδολογικά και επιστημολογικά προβλήματα και παρεισφρύουν ιδεολογικές αγκυλώσεις που δεν θα εξεταστούν στο άρθρο αυτό.
Freedom pass, power pass, fuel pass, market pass, youth pass, North Evia pass, Evros και Dadia pass. Από τον πόλεμο κατά του Covid έως τον ενεργειακό και από τις τιμές που «καίνε» έως τις πυρκαγιές, τα pass... πάνε παντού.
Το πάσο ανοίγει πόρτες, επιτρέπει την κυκλοφορία. Στη νέα κανονικότητα των αλλεπάλληλων κρίσεων, που βιώνει η Ελλάδα, το pass είναι αυτό που «κινεί» το χρήμα: ένα «όχημα» για τη στήριξη των νοικοκυριών ή των τοπικών κοινωνιών, ένα μέσο τόνωσης της οικονομίας. Ο σχεδιασμός του δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα. Η κυβέρνηση δεν το θεωρεί λύση διαρκείας, γνωρίζει πολύ καλά πως δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα στη ρίζα του. Αλλά το έχει επιλέξει ως προσωρινό όπλο σε κάθε μάχη που είχε να δώσει τα τελευταία χρόνια. Το πρόβλημα; Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε (και έχουμε τους λόγους μας), πως ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.
Ελίζα Συνοδινού
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/05/2024
«Την περίοδο της αύξησης του λαθρεμπορίου, το 2019, ο χρηματισμός των υπαλλήλων στα τελωνεία διευκόλυνε την εισαγωγή παράνομων φορτίων. Κάποιοι υπάλληλοι κοιτάζουν μόνο την τσέπη τους και έτσι καμιά φορά, όταν φτάνουν [τα κοντέινερ] στη στεριά, ακολουθεί διαπραγμάτευση». Η παραπάνω δήλωση δεν αναφέρεται σε λαθραία φορτία με κοκαΐνη, καπνό ή όπλα. Την έκανε ο διευθυντής του Κέντρου Σπουδών Νοτιοανατολικής Ασίας στο αμερικανικό περιοδικό Mother Jones και αναφέρεται σε φορτία που εισάγονται παράνομα στην Ινδονησία από χώρες του δυτικού κόσμου: πλαστικά μπουκάλια, περιτυλίγματα από τυριά και ψωμιά, συσκευασίες γιαουρτιών. Δηλαδή: σκουπίδια.
Οι ευρωεκλογές δεν έχουν συνήθως την βαρύτητα των εθνικών εκλογών. Όμως, στο μέτρο που με το πέρασμα του χρόνου το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο απέκτησε σημαντικές αρμοδιότητες που διαμορφώνουν την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέκτησαν και οι ευρωεκλογές μια νέα πολιτική δυναμική. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές του Ιουνίου έχουν και μια άλλη σημαντική πολιτική διάσταση που οφείλεται στην αναμενόμενη αύξηση της δύναμης της Άκρας Δεξιάς.
Ανταρτοπόλεμος διαρκείας
Ο ισραηλινός στρατός, που υποτίθεται ότι είχε κατορθώσει να «εκκαθαρίσει» τη Λωρίδα της Γάζας σε όλες τις περιοχές, πλην της Ράφα, επιστρέφει πραγματοποιώντας επιχειρήσεις στα βόρεια και τα κεντρικά του παλαιστινιακού θύλακα. Επίσης, ο υπουργός Άμυνας, Γιοάβ Γκάλαντ δήλωσε ότι, όταν τελειώσει ο πόλεμος, διαφωνεί με την επιβολή στρατιωτικής κυβέρνησης στη Γάζα, προκαλώντας την οργή των υπερορθόδοξων και υπερεθνικιστών. Και τρίτον, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν έχει κατορθώσει να παρουσιάσει ένα συνεκτικό σχέδιο για τον τερματισμό του πολέμου και για το μέλλον του παλαιστινιακού θύλακα, τόσο σε επίπεδο ασφάλειας όσο και διακυβέρνησης.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί είναι το πρωτοσέλιδο της ακροδεξιάς ταμπλόιντ εφημερίδας με τίτλο «Αυτός δεν είναι τρόπος διαχείρισης πολέμου» και φωτογραφία του πρωθυπουργού Νετανιάχου, που πάντως εξακολουθεί να έχει τη στήριξη των ακροδεξιών, και του υπουργού Άμυνας Γκάλαντ να κοιτούν προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Ο ισραηλινός στρατός τα έχει βρει σκούρα απέναντι στους Παλαιστινίους μαχητές που αντιστέκονται ακόμα, με τις μάχες που διεξάγονται να είναι σφοδρές. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ισραηλινός στρατός ανέφερε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο πως στην Τζαμπαλία διεξάγονται «ίσως οι σφοδρότερες» μάχες στη ζώνη αυτή της βόρειας Λωρίδας της Γάζας από την έναρξη της χερσαίας επιχείρησης στον παλαιστινιακό θύλακα, στις 27 Οκτωβρίου.
Με τον Στέφανο Κωνσταντινίδης μπορείς να συζητάς τα πάντα. Καθημερινά ή οικουμενικά. Για τις αμυγδαλιές της Πενταλιάς, για τους ποιητές, για το μεταναστευτικό, για το κυπριακό… Με αφορμή ένα νέο του βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε, ζητήσαμε τις σκέψεις του για πολλά δικά του και δικά μας ερωτήματα.
– Ας αρχίσουμε με ένα ερώτημα που θέτετε ο ίδιος σε κάποιο σημείο του β’ τόμου της τριλογίας σας: «Μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο οι ποιητές, οι συγγράφεις, οι καλλιτέχνες;» Ο κόσμος αλλάζει μέσα από κοινωνικές διεργασίες. Από μόνοι τους οι ποιητές, οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες δύσκολα θα μπορούσαν να τον αλλάξουν. Μπορούν όμως να συμβάλουν στην αλλαγή του με συμμετοχή τους στις διεργασίες. Μπορούν να εμπνεύσουν το όραμα με το οποίο πορεύονται όσοι θέλουν να τον αλλάξουν και που δίνει νόημα στη ζωή. Και ο κόσμος πάει μπροστά με οράματα. Μπορεί να μην αλλάζει όσο θα το ήθελαν οι οραματιστές, οι ιδεολόγοι και οι προφήτες, αλλά σίγουρα κάνει βήματα μπροστά. Κι οι ποιητές, οι άνθρωποι της τέχνης γενικά, είναι οραματιστές.
Συντριπτικά είναι τα αποτελέσματα της κοινής γνώμης στο καυτό θέμα της σύγκρουσης της Γενικής Εισαγγελία με τον Γενικό Ελεγκτή.
Το ενδιαφέρον στη δημοσκόπηση του philenews σε συνεργασία με την εταιρεία ερευνών Prime Market Research and Consulting Ltd, ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Συνολικά 6.007 άτομα απάντησαν πλήρως και επιτυχώς όλα τα ερωτήματα της έρευνας, ενώ αρκετές χιλιάδες άλλοι μπήκαν σ’ αυτήν. Το μέγεθος των απαντήσεων είναι διπλάσιο από εκείνο των προηγούμενων ερευνών κοινής γνώμης τις οποίες είχε διενεργήσει το philenews τους προηγούμενους μήνες. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει πόσο πολύ απασχολεί η σύγκρουση Γενικής Εισαγγελίας και Γενικού Ελεγκτή την κοινωνία. Παράλληλα, όμως, καθιστά ξεκάθαρη και τη θέση της κοινής γνώμης, χωρίς αυτό, βεβαίως, να επηρεάζει τη δικαστική διαδικασία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε ένα τέτοιο κορυφαίο θέμα, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να μην εκφραστεί η κοινωνία.
Η ευθύνη στον Γενικό Εισαγγελέα
Η Δύση και ειδικά οι Αμερικανοί βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλαπλά αδιέξοδα αλλά και πολλές αμαρτίες.
Με δική τους ευθύνη, ο πλανήτης έχει οδηγηθεί σε μια πρωτοφανή αστάθεια, μια χαώδη και ρευστή κατάσταση και αντιμετωπίζει ακόμη τον κίνδυνο μιας ολοκληρωτικής καταστροφής είτε από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα, είτε από την κλιματική αλλαγή που προχωρεί ακάθεκτη.
Είναι η δίψα για κυριαρχία και επιβολή, είναι η προσπάθεια ελέγχου των πλοτοπαραγωγικών πόρων του πλανήτη και των υποδομών της διεθνούς οικονομίας. Ασφαλώς και δεν απαλλάσσονται της ευθύνης τους άλλοι δρώντες του διεθνούς συστήματος, αλλά αν ακολουθούσαμε το θουκυδίδειο παράδειγμα ανάλυσης, θα διαπιστώναμε ότι η μεγαλύτερη ευθύνη βαρύνει τη Δύση που εκμεταλλεύτηκε μονοπωλιακά για αιώνες τον πλανήτη και προκάλεσε την αντίδραση των άλλων λαών που μέσα από σκληρούς αγώνες έφτασαν σήμερα, με όλο αυτό τον έστω και εύθραυστο συνασπισμό του Παγκόσμιου Νότου, να αμφισβητούν σοβαρά την δυτική ηγεμονία.
Κανείς ασφαλώς δεν αμφισβητεί σοβαρά την προσφορά της Δύσης στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, την προσφορά της στον πολιτισμό, την επιστήμη και αυτό που γενικά ονομάζεται πρόοδος. Όμως διακατέχεται και σήμερα, όπως και παλιότερα την εποχή της αποικιοκρατίας, με την αλαζονεία πως ο υπόλοιπος κόσμος απέναντι της είναι οι «βάρβαροι» που πρέπει να «εκπολιτιστούν», να «εξευγενιστούν». Ποτέ όμως δεν θα πείσει τον υπόλοιπο κόσμο ότι αντιπροσωπεύει μόνο το καλό, ότι συμπεριφέρθηκε απέναντι του με γενναιοδωρία και όχι με επιδιώξεις ευτελείς και κυνικού υπολογισμού των δικών της συμφερόντων.
Από την άλλη και οι υπόλοιποι λαοί, εκτός Δύσης, είχαν και έχουν το δικό τους πολιτισμό που καθόλου δεν πρέπει να υποτιμάται. Θα πρέπει κάποια στιγμή να δεχτούμε και να υιοθετήσουμε ως αρχή, ότι δεν υπάρχουν «ανώτεροι» και κατώτεροι» πολιτισμοί, αλλά πολιτισμοί διαφορετικοί. Εκεί που κυρίως η Δύση κατάφερε, για διάφορους λόγους , να αφήσει πίσω τους υπόλοιπους λαούς, είναι το πεδίον της τεχνολογίας. Στο επίπεδο επίσης των πολιτικών θεσμών δημιούργησε το μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας το οποίο θεωρεί «εξαγώγιμο».
Δεν είναι όμως κατ΄ ανάγκη εξαγώγιμο, όπως στον αρχαιοελληνικό κόσμο δεν ήταν εξαγώγιμο το μοντέλο της αθηναϊκής δημοκρατίας που δεν το υιοθέτησαν ούτε οι Σπαρτιάτες, ούτε οι Μακεδόνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Και εκεί όπου η Δύση και ειδικά οι Αμερικανοί προσπάθησαν να το επιβάλουν με «ιερούς» πολέμους, η αποτυχία υπήρξε παταγώδης. Διέλυσαν τις τοπικές κοινωνίες και το όποιο θεσμικό πλαίσιο είχαν, όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν , την Λιβύη και αλλού και έσπειραν την καταστροφή και το χάος. Στην ουσία άλλωστε οι πόλεμοι αυτοί δεν ήταν για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που χρησιμοποιήθηκαν ως άλλοθι, όπως παλιότερα και ο πόλεμος του Βιετνάμ, αλλά για πιο ωμά συμφέροντα, οικονομικά και γεωπολιτικά. Άλλωστε οι Αμερικανοί εκεί που εξυπηρετούνταν τα συμφέροντα τους στήριξαν κυνικά και αδίστακτα δικτατορικά καθεστώτα.
Η Δύση και ειδικά οι ΗΠΑ, σπατάλησαν τη στρατηγική ηγεμονία που απέκτησαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, καταπάτησαν τους στοιχειώδεις κανόνες ελευθερίας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας που παρουσίαζαν ως το ευαγγέλιο τους και οδήγησαν τον κόσμο στη σημερινή εξαθλίωση, με μια γενοκτονία στη Γάζα και με την καταστροφή της Ουκρανίας, αλλά και με την εξαθλίωση της ίδιας της Ευρώπης.
Στο σημερινό κόσμο πάντως, τον παγκοσμιοποιημένο, στοιχεία του δυτικού πολιτισμού, κυρίως στον τομέα της τεχνολογίας αλλά και της ιδεολογίας, έχουν υιοθετηθεί και από τους υπόλοιπους λαούς του πλανήτη ή έμειναν ως κατάλοιπα του αποικισμού. Στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν εν πολλοίς και ως όπλα εναντίον της δυτικής ισχύος και υπεροχής. Αλλά και ο δυτικός πολιτισμός αφομοίωσε στοιχεία άλλων πολιτισμών. Ο σημερινός κόσμος είναι πια πολυπολικός, τόσο ως διεθνές σύστημα, σε γεωπολιτικό επίπεδο, όσο και ως οικονομία και πολιτισμός. Ο δυτικός κόσμος είναι μειοψηφικός δημογραφικά και κατέχει περιορισμένη έκταση του πλανητικού γεωγραφικού χώρου, όπως πάντα άλλωστε, αλλά σήμερα περιορίζεται και η ισχύς του σε όλα σχεδόν τα επίπεδα, όπως το στρατιωτικό η οικονομία και η τεχνολογία. Εξακολουθεί βεβαίως να είναι πάντα ισχυρός, αλλά διέρχεται μια μεγάλη κρίση, πολιτική, κοινωνική, οικονομική, αξιακή και ταυτότητας. Η Ευρώπη, σε άθλια κατάσταση, με τον ακροδεξιό πόλο σε άνοδο, είναι σε αναζήτηση ρόλου και οι ΗΠΑ περνούν μια κρίση ταυτότητας με μια πολιτική αβεβαιότητα και μια πόλωση τέτοια, που πολλοί δεν διστάζουν να μιλούν για ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
Φαίνεται να έχει χαθεί το κοινό δυτικό αφήγημα, να έχει χαθεί το αμερικανικό όνειρο. Αν ποτέ υπήρχαν εννοείται, πέρα από τη σφαίρα του φαντασιακού. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν, με την ανάλυση των δεδομένων που έχω, ότι η Δύση και ειδικότερα οι ΗΠΑ θα καταρρεύσουν. Διαθέτουν ακόμη μεγάλες δυνατότητες αλλά σίγουρα χάνουν το παιχνίδι της παγκόσμια κυριαρχίας που μονοπώλησαν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Το κέντρο βάρους του κόσμου, έχει οριστικά μετατεθεί προς την Ασία.
Στην Ελλάδα και την Κύπρο δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν οι πολιτικές ελίτ, η άρχουσα τάξη αλλά ακόμη και η κοινή γνώμη τις τεκτονικές αυτές αλλαγές στο πλανητικό σύστημα. Ζούμε στο δικό μας μικρόκοσμο και το χειρότερο ζούμε μια εικονική πραγματικότητα, τόσο πολιτική όσο και οικονομική και πολιτισμική. Με ένα κοινωνικό ιστό ουσιαστικά διαλυμένο, με τους αξιακούς μας κώδικες βουτηγμένους στη διαφθορά, με ένα παραγωγικό μοντέλο που μας οδηγεί στη φτωχοποίηση και ένα πολιτικό σύστημα χωρίς όραμα. Ταξιδεύουμε επικινδύνως σε ένα βαπόρι που μπορεί να είναι και ο Τιτανικός.
*Πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής. stephanos.constantinides@gmail
Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι.
Παρά την έγκριση από το Κογκρέσο της αμερικανικής βοήθειας, τα δεδομένα του μετώπου δείχνουν μια σταθερή πρόοδο των ρωσικών δυνάμεων με τον ουκρανικό στρατό να βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση, και λόγω έλλειψης πολεμικού υλικού, αλλά κυρίως λόγω έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού.
Σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στις αρχές του πολέμου, όταν οι Ουκρανοί συνέρρεαν κατά χιλιάδες να καταταχτούν στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τους, σήμερα χιλιάδες έχουν εγκαταλείψει την Ουκρανία για να αποφύγουν τον πόλεμο. Υπάρχει ένα αίσθημα ότι ο πόλεμος είναι χαμένος, τόσο στο εσωτερικό της Ουκρανίας όσο και στην ίδια την Δύση, παρά κάποιες προσπάθειες να διατηρηθεί στην κοινή γνώμη η εντύπωση πως υπάρχουν ακόμη δυνατότητες μιας ρωσικής ήττας.
Κατηγορεῖται εὐθέως ἡ Κυβέρνησις – Ἐνόχλησις στό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἀπό τήν ἀρνητική γιά τήν Ἑλλάδα ἔκθεση ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν ΗΠΑ
Καί Από τήν ἄλλη πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ ἔρχονται κατηγορίες κατά τῆς Κυβερνήσεως γιά ζητήματα διαφθορᾶς καί ἐλευθερίας τοῦ Τύπου. Εἰδικώτερα ἀρνητική εἶναι ἡ ἔκθεσις τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ πού ἐδόθη στήν δημοσιότητα καί πού θεωρεῖ τήν διαφθορά μεγάλο πρόβλημα γιά τήν χώρα, ἐνῶ ἀναφέρεται καί σέ πιέσεις πού ἀσκοῦνται πρός δημοσιογράφους καί μέσα ἐνημερώσεως, καθώς καί σέ παρακολουθήσεις.
Νέα ἔκθεσις σόκ ἀπό τήν ἐπιτροπή LIBE τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου – Καταγγέλλει τό Ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης ὅτι μέ τροπολογία στό νομοσχέδιο γιά τόν δικαστικό χάρτη ἀφαιρεῖ ἀπό τήν εὐρωπαϊκή εἰσαγγελία τήν δικογραφία γιά τούς 23 κατηγορουμένους γιά κοινοτική ἀπάτη! – Ἔτσι θά γίνετε Πρόεδρος τῆς Κομμισσιόν, κύριε Μητσοτάκη;
ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ πρωτοφανής ἀθλιότητα εἰς βάρος τῶν συγγενῶν τῶν νεκρῶν τοῦ σιδηροδρομικοῦ δυστυχήματος τῶν Τεμπῶν ἀλλά καί τῆς μνήμης τῶν 57 θυμάτων βρίσκεται σέ πλήρη ἐξέλιξη στίς ἀρχές τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Κυβερνητικοί φορεῖς ὑποδεικνύονται ἀπό τόν Δῆμο Ἀθηναίων ὡς ἠθικοί αὐτουργοί τῆς ἀπαράδεκτης ἀποφάσεως πού ἔλαβε ὁ ἐπίδοξος ἡγέτης τῆς Κεντροαριστερᾶς Δήμαρχος Ἀθηναίων Χάρης Δούκας νά ἀφαιρέσει ἀπό τό πρόγραμμα τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Πρωτομαγιᾶς στήν Τεχνόπολη ἐκδήλωση γιά τά Τέμπη στήν ὁποία ἐπρόκειτο νά εἶναι κεντρική ὁμιλήτρια ἡ πρόεδρος τοῦ σωματείου τῶν συγγενῶν Μαρία Καρυστιανοῦ.
Παράλληλα, ὅπως ἀποκαλύπτεται, ἡ ἐπιτροπή LIBE τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου παρεμβαίνει ἐκ νέου στήν ὑπόθεση καταγγέλλοντας τήν Κυβέρνηση ὅτι μέ τροπολογία ἐπιχειρεῖ νά ἀφαιρέσει ἀπό τήν εὐρωπαϊκή εἰσαγγελία τήν ἁρμοδιότητα διερευνήσεως τῆς ὑποθέσεως κοινοτικῆς ἀπάτης, μετά τήν ἀπολογία τῶν κατηγορουμένων. Διαπιστώνει, ἐπίσης, γεγονός ἐξαιρετικά προβληματικό, ὅτι «τό ἑλληνικό σύστημα δικαιοσύνης εἶναι ἐξαιρετικά ἀργό καί ἀναποτελεσματικό καί ὁδηγεῖ σέ κουλτούρα ἀτιμωρησίας», ὅτι «ἡ διαφθορά διαβρώνει τίς δημόσιες ὑπηρεσίες καί τά δημόσια ἀγαθά» καί ὅτι «ἡ ἰδιοκτησία τῶν μέσων ἐνημερώσεως κατανέμεται μεταξύ ἑνός μικροῦ ἀριθμοῦ ὀλιγαρχῶν, μέ ἀποτέλεσμα τήν δραματική ἀπόκρυψη θεμάτων ὅπως οἱ συνθῆκες πού ὁδήγησαν στό δυστύχημα στά Τέμπη.»
