Οι κυπριακές βουλευτικές εκλογές

 

 Στέφανος Κωνσταντινίδης

 

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ

 

Κάποιες πρώτες παρατηρήσεις για τις κυπριακές βουλευτικές εκλογές

 

Οι εκλογές αυτές ανέδειξαν τη δύναμη και την αντοχή του συστήματος που διατηρείται αλώβητο. Ο θόρυβος για ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, μάλλον οργανωμένος και κατευθυνόμενος, στόχευε το αντίθετο και το πέτυχε.

 

Η «επανάσταση» μέσα από τις βουλευτικές εκλογές απέτυχε! Mea culpa, έπεσα και εγώ σε αυτή την παγίδα. Δεν είχα φυσικά την αυταπάτη ότι οι εκλογές θα σάρωναν τα πάντα, αλλά εδώ, επί της ουσίας όχι μόνο δεν άλλαξε τίποτε αλλά έγινε προσπάθεια και θα συνεχιστεί, για να ξεπλυθεί το αμαρτωλό παρελθόν της διαφθοράς.

 

Οι μηχανισμοί του συστήματος, οι επικοινωνιακοί του εκπρόσωποι, μιλούν τώρα για τοξικότητα, η νέα επικοινωνιακή πιπίλα συγκάλυψης της διαφθοράς και της διαπλοκής.

 

Η ΄πολιτική κυριαρχία της Δεξιάς, ΔΗΣΥ-ΕΛΑΜ, είναι δεδομένη. Εκτός απροόπτου δεδομένη είναι και η συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ. Αν επιβεβαιωθεί στην εκλογή Προέδρου της Βουλής, θα είναι και η αρχή συνεργασίας τους για τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Πιθανόν με Χριστοδουλίδη αν τα μεγάλα συμφέροντα της μεταπρατικής αστικής τάξης το επιβάλουν, συγκατανεύοντος και του ξένου παράγοντα. Χωρίς όμως καθόλου να αποκλείεται να υπάρξει και άλλη επιλογή. Οι διεργασίες και οι συγκρούσεις συμφερόντων θα είναι έντονες ως την τελική κατάληξη.

 

Είναι απώλεια για τη δημοκρατία ότι κόμματα όπως οι Οικολόγοι και η ΕΔΕΚ έμειναν εκτός βουλής.

 

Τα προβλήματα όμως παραμένουν. Το Κυπριακό απαξιώθηκε στις τελευταίες εκλογές, θα συνεχίζεται όμως το τροπάρι των συνομιλιών και όσα ζήσαμε και γνωρίζουμε τον τελευταίο μισό αιώνα. Μόνο κάποια μεγάλη γεωπολιτική ανατροπή στα ελληνοτουρκικά θα μπορούσε να παρασύρει και το Κυπριακό σε μια λύση που θα εξυπηρετούσε τα τουρκικά και τα ξένα συμφέροντα.

 

Στην οικονομία θα συνεχιστεί το ίδιο παρασιτικό παραγωγικό μοντέλο και οι ανισότητες θα μεγαλώνουν. Η περιβαλλοντική καταστροφή θα συνεχιστεί στο όνομα της «ανάπτυξης», ξένα συμφέροντα θα αγοράζουν την κυπριακή γη, ολόκληρα χωριά στο μέλλον.

 

Ο πολιτισμός και η παιδεία στην μοίρα τους, περισσότεροι νέοι θα μένουν στο εξωτερικό μετά τις σπουδές τους. Η απαξίωση των θεσμών θα συνεχίζεται. Τα φαινόμενα βίας και ανασφάλειας αυξάνονται καθημερινά.

 

Αυτή είναι η εικόνα. Η μεγάλη εικόνα. Το ξέρω, κάποιοι θα την απαξιώσουν, δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα, θα πουν δεν είναι όλα μαύρα και σίγουρα δεν είναι. Υπάρχει άλλωστε και ένα 10% του πληθυσμού που έχει στα χέρια του το 80% του πλούτου της χώρας όπως συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο. Στην Κύπρο όμως 167.000 άτομα ζουν στο όριο της φτώχειας ή βρίσκονται αντιμέτωπα με τον κοινωνικό αποκλεισμό.

 

Τι μένει μετά τις εκλογές; Θα κλείσω με όσα έγραψε ο φίλος μου Οζ Καραχάν: Η δημοκρατία δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι και ποιότητα. Είναι πολιτική παιδεία, ευθύνη, ήθος, κριτική σκέψη και συλλογική συνείδηση.

 

Θα πρόσθετα είναι και καθημερινός αγώνας.

 

Παραμένουμε επομένως συνεπείς απέναντι σε αρχές και αξίες που υπηρετήσαμε διαχρονικά. Συνεχίζουμε. Αποφασιστικά, με συνέπεια και αξιοπρέπεια. Οι αγώνες για τον τόπο μας, οι αγώνες για ένα καλύτερο κόσμο είναι μπροστά μας.