Μπορεί ο κ. Σόιμπλε να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και να δηλώνει ότι
«δεν υπάρχει καμία γερμανική Ευρώπη», αλλά όλοι οι άλλοι, από τους πολύ
δικούς του Ντάισελμπλουμ και Φατάνεν μέχρι τον τελευταίο πολίτη στην
Ελλάδα και την Κύπρο, δεν έχουν καμία αμφιβολία.
Η γερμανική Ευρώπη είναι πλέον πανταχού παρούσα. Δείχνει τα
δόντια της στο Νότο και πατάει πόδι, με έναν τρόπο που ποτέ μέχρι σήμερα
δεν το είχε κάνει, στη Μεσόγειο. Διαμορφώνει τους όρους για ευρωζώνες
πολλών ταχυτήτων, με ευρώ πρώτης, δεύτερης και... βάλε κατηγορίας, και
μοιράζει διά των ταγών της, όπως ο κ. Σόιμπλε, εύσημα ή επικρίσεις με
την ευκολία που μιλά ο εκπρόσωπος ενός imperium στους ανθύπατους της
περιφέρειας.
Χωρίς να κρατούν καν τα προσχήματα, οι εκπρόσωποι της Γερμανίας και οι αλλοεθνείς συνεργάτες τους αποφασίζουν, μόνοι, ποιοι είναι οι κανόνες, πότε παραβλέπονται και πότε ισχύουν εδώ και τώρα, χωρίς παρεκκλίσεις. Ως προτεστάντες ιεροκήρυκες, άλλοτε ρητορεύουν με πάθος κατά χωρών... πλυντηρίων και άλλοτε ξεχνούν και τα πλυντήρια και τις σκάφες, επειδή οι διαδρομές του μαύρου χρήματος είναι στη γειτονιά τους και υπό τον έλεγχό τους.
