Ο Γιάννης Παρμακέλης σε ένα φλας μπακ
από τις κατοχικές παιδικές του μνήμες ως την εκλογή του στην Ακαδημία
Αθηνών ως ακαδημαϊκού. Θυμάται την Κρήτη του ‘40, την Αθήνα του ‘50 και
το Παρίσι του ‘60
Ο Γιάννης Παρμακέλης (στο μέσον) στο Εργαστήρι Γλυπτικής
της Σχολής Καλών Τεχνών
Κατερίνα Λυμπεροπούλου
Ηταν χειμώνας του 1952. Με
150 δραχμές στην τσέπη και κρατώντας μια βαλίτσα με τα ελάχιστα
υπάρχοντά του, το 20χρονο κρητικόπουλο που το έλεγαν Γιάννη Παρμακέλη έπαιρνε
το πλοίο «Αγγέλικα» για να κάνει το τεράστιο ταξίδι Ηράκλειο - Αθήνα με
ενδιάμεσους σταθμούς το Ρέθυμνο και τα Χανιά. Ηταν ένα παιδί της
Κατοχής και του Εμφυλίου. Ενα παιδί της πείνας και της στέρησης, που
έψαχνε για μανιτάρια στο χώμα, ανάμεσα σε γερμανικά στρατόπεδα.
