Αποχαιρετισμός σε μια μεγάλη δημοσιογράφο

ΑΡΙΣΤΕΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ

Του Στάθη 

 

Η στήλη αποχαιρετάει σήμερα την Αριστέα Μπουγάτσου. Μια απ’ τις καλύτερες δημοσιογράφους που είχε ο συντάκτης της την τιμή να γνωρίσει.

Η Αριστέα ήρθε πριν από λίγα χρόνια στην «Ελευθεροτυπία» κυνηγημένη (δηλαδή απολυμένη) από την «Καθημερινή». Ήταν ήδη πολύ γνωστή στο επάγγελμα και βεβαίως στους αναγνώστες, εξ αιτίας των δημοσιογραφικών επιτυχιών που σημείωσε σωρηδόν στη σοβαρή ερευνητική δημοσιογραφία, καθώς κι εξ αιτίας του ήθους και του ακέραιου χαρακτήρα της. Στην «Ελευθεροτυπία», ώσπου έκλεισε, καθόμασταν σε αντικρυστά γραφεία κι έτσι γνωριστήκαμε καλά.
Δεν θα κλάψω για την Αριστέα Μπουγάτσου, δεν μπορείς να κλάψεις για μια Μπουμπουλίνα, παρά να αισθάνεσαι υπερήφανος για τον τρόπο που έζησε και για την παρακαταθήκη που άφησε. Ούτε πιστεύω ότι η ζωή της ήταν σύντομη διότι ήταν απολύτως γεμάτη από ευγένεια, ευαισθησία, εργατικότητα και υπερηφάνεια.
Άνθρωπος απλός και λαϊκός η Αριστέα, γυναίκα με αρχές, τίμησε την καταγωγή και την αγωγή της, οπλίζοντας μια ψύχη γεμάτη καλοσύνη με τα άρματα της αναζήτησης της αλήθειας και του δίκιου. Ήταν αυστηρή με τον εαυτό της, αλλά μέσα της έκρυβε όλην εκείνη την τρυφερότητα που την εμπόδιζε να γίνει ο Ιαβέρης των υποθέσεων που έφερνε στο φως. Η Αριστέα ήταν υπερασπιστής και όχι διώκτης.
Χαλκέντερη ξεψείριζε τα πάντα, αφιερώνοντας ώρες και ώρες, ώσπου να αποδείξει τα ζητούμενα στα θέματά της, θυμίζοντας σε πολλά την αμερικανική ερευνητική δημοσιογραφία μακρυά από ευκολίες, τσαπατσουλιές και κιτρινισμούς. Δεν διαψεύσθηκε σε όσα έγραψε ούτε μία φορά.

«Εφυγε» ο Ρούσσος Βρανάς

Τα «ΝΕΑ» πενθούν για την απώλεια του αγαπημένου συναδέλφου Ρούσσου Βρανά, ο οποίος έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Ο Ρούσσος γεννήθηκε στα Χανιά το 1950. Στην Ε' Γυμνασίου έφυγε με υποτροφία για το Μέριλαντ των ΗΠΑ, όπου τελείωσε το σχολείο. Ηταν 18,5 ετών και μέλος του ΠΑΚ όταν σπούδαζε στη Νομική Θεσσαλονίκης. Τον Αύγουστο του '69, μεσούσης της χούντας, επηρεασμένος από μια ομιλία του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη πέταξε μια βομβα μολότοφ στις εγκαταστάσεις του κλιμακίου του ΝΑΤΟ στη Θεσσαλονίκη. Το χτύπημα θεωρήθηκε ιδιαίτερα συμβολικό στην εποχή του.

Περί ειδυλλίου ο λόγος...

Ενας διάσημος θαυμαστής του Γιώργου αποκαλύπτεται

Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr
«Οι ίδιοι συνεργάτες του κ. Μπαρόζο λένε πως καθοριστικό ρόλο στη στάση του προέδρου της Κομισιόν έχει παίξει προσωπικά ο Ελληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Οπως εξηγούν, παρά τα προβλήματα που υπήρξαν στο παρελθόν, λόγω της στάσης της Επιτροπής επί κυβέρνησης Καραμανλή, αλλά και κατά την επιλογή του κ. Μπαρόζο για μια δεύτερη θητεία, ο Ζοζέ Μπαρόζο αυτή τη στιγμή πιστεύει πως και από τους 27 ηγέτες της Ενωσης ο πλέον αξιόλογος είναι ο κ. Παπανδρέου, μολονότι προέρχονται από διαφορετικές πολιτικές ομάδες. Γι’ αυτό, έλεγαν, η επικοινωνία τους είναι συχνότατη, τόσο ώστε μεταξύ σοβαρού και αστείου ορισμένοι στην Κομισιόν να μιλούν περί ειδυλλίου!».
Είναι για γέλια - δεν αντιλέγω. Δεν είναι όμως αστείο. Είναι η παράγραφος με την οποία καταλήγει ανταπόκριση του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων από τις Βρυξέλλες (αρ. είδησης 9553581), με θέμα τον ρόλο του προέδρου της Επιτροπής στις προσπάθειες για εξεύρεση λύσης στην κρίση της Ευρωζώνης. Ωστόσο, μένω με την απορία γιατί η καλή δημοσιογράφος που υπογράφει την ανταπόκριση δεν ξεκίνησε το κείμενό της από τη μεγάλη είδηση ότι ο Μπαρόζο θεωρεί τον Γιώργο ως τον κορυφαίο Ευρωπαίο ηγέτη. Οφειλε να το πράξει, όχι μόνον επειδή ο βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας είναι ότι ξεκινάς πάντα από την είδηση (πόσω μάλλον όταν πρόκειται για τέτοια είδηση...), αλλά και να καταλαβαίνει ο αναγνώστης αμέσως τον χιουμοριστικό σκοπό της ανταπόκρισης και να μη χρειάζεται να φθάσει στο τέλος ώσπου να το αντιληφθεί...