Έχουν οι Έλληνες φωνή;

 

Μαρίνος Χριστοδούλου

Στην κρίση αρθρώνονται δύο απόψεις. Στην πρώτη οι δανειστές παρουσιάζονται ως αποικιοκράτες χωρίς όμως να αντιπροτείνονται αξιόπιστες εναλλακτικές. Στη δεύτερη επισημαίνεται πως η Τρόικα επιβάλλει την κάθαρση ενός νοσηρού κρατικού και τραπεζικού συστήματος, εξαθλιώνοντας ταυτόχρονα τους πολίτες ως αναγκαίο κακό. Και οι δύο εμβόλισαν στον μικρόκοσμο του καθενός το αίσθημα της αδικίας. Η συμφωνία των δεύτερων με τους τεχνοκράτες και η ενοχοποίησή τους από τους πρώτους οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Δίδεται η εντύπωση ότι κυοφορούνται μεγάλης κλίμακας κοινωνικά και κατ’ ουσίαν πολιτικά εγκλήματα.

Κατέρρευσε ο δικομματισμός

Γιώργος Δελαστίκ

Πολιτική κοσμογονία συνιστούν τα αποτελέσματα των χθεσινών πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Σηματοδότησαν όντως την παταγώδη και οριστική κατάρρευση του μεταπολιτευτικού δικομματικού σκηνικού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όπως αναμενόταν μετά βεβαιότητας. Ομολογουμένως όμως υπερέβη τους χειρότερους εφιάλτες των ηγεσιών των δύο κομμάτων - πυλώνων του πολιτικού συστήματος η εφιαλτική καταβαράθρωσή τους. Ποιος μπορούσε άραγε να φανταστεί την «πρώτη» ΝΔ με ποσοστό κάτω του 20%, όπως ήταν την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, και το ΠΑΣΟΚ κάτω του 14%;
Βάζουμε τη λέξη πρώτη σε εισαγωγικά αναφορικά με τη ΝΔ όχι βεβαίως επειδή αμφισβητούμε την πρωτιά της, αλλά επειδή το διαγραφόμενο ποσοστό της, γύρω στο 19%, είναι κατά 15 εκατοστιαίες μονάδες... μικρότερο από το χειρότερο αποτέλεσμα που είχε ποτέ σημειώσει στα σχεδόν σαράντα χρόνια της ιστορίας της και ήταν το 33,5% υπό την ηγεσία του Κώστα Καραμανλή στις εκλογές του 2009!Ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος προκάλεσε τις πρόωρες εκλογές με σύνθημα την... αυτοδυναμία (!!!) του κόμματός του, το οδήγησε στην πραγματικότητα στην καταστροφή με την πολιτική κωλοτούμπα που έκανε, εγκαταλείποντας την αντιμνημονιακή γραμμή και περνώντας στο μνημονιακό στρατόπεδο.

Ψηφοδέλτια της "ντόπας" και του βολέματος

Σημειολογώντας την Ελλάδα της συντεχνίας, του βολέματος και της "ντόπας"

του Γιάννη Λέκκα 

Αν τα ψηφοδέλτια Επικρατείας μίας παράταξης, και κυρίως οι επικεφαλής αυτών, αποτελούν την βιτρίνα της καλής τους εικόνας προς τον κόσμο, τότε Βενιζέλος και Σαμαράς απέτυχαν ξανά και σε επίπεδο σημειολογίας και σε επίπεδο εντυπώσεων.

Αντί τα κόμματα της συγκυβέρνησης να δείξουν ότι έλαβαν το μήνυμα του κόσμου για πολιτική κάθαρση τοποθετώντας έτσι στα Επικρατείας τους πιο άφθαρτους και διακεκριμένους Έλληνες που μπορούσαν να βρουν, εκείνα επέλεξαν να εξασφαλίσουν εκλόγιμες θέσεις σε όψιμους πολιτικούς με γνώμονα τα συντεχνιακά συμφέροντα, τις πελατειακές εξυπηρετήσεις, το βόλεμα κομματικών «μουτζαχεντίν» και, φυσικά, την προσέλκυση ψηφοφόρων με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.