ΗΠΑ - Οικονομία - Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναθεώρησε σημαντικά προς τα κάτω την πρόβλεψη για την ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας το 2017 και το 2018

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε εκλεγεί τον Ιανουάριο υποσχόμενος ανάπτυξη της τάξης του 4%, στόχο που φαίνεται να έχει αναθεωρήσει σιωπηλά προς το 3%.

 

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναθεώρησε σημαντικά προς τα κάτω την πρόβλεψη για την ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας το 2017 και το 2018, αμφισβητώντας ευθέως τις προβλέψεις της κυβέρνησης Τραμπ.
Ο βασικός λόγος που επικαλείται το ΔΝΤ για να δικαιολογήσει γιατί δεν θα επιταχυνθεί η οικονομική ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια μάλλον θα εξοργίσει ακόμη περισσότερο τον Ντόναλντ Τραμπ: έλλειψη σαφούς οικονομικής πολιτικής που θα οδηγούσε σε μείωση της φορολογίας και σε αύξηση των δαπανών για έργα υποδομής.

Περιμένοντας τον Τραμπ: Μια πρώτη προσέγγιση της πολιτικής του

Στέφανος Κωνσταντινίδης

Όλος ο κόσμος τον περιμένει! Τους έχει μπερδέψει όλους με τις αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις του. Ποια θα είναι η εξωτερική πολιτική του; Τι οικονομική πολιτική θα εφαρμόσει; Πόσα απ΄όσα έλεγε προεκλογικά θα τηρήσει και πόσα θα ξεχαστούν; Το έχω ξαναγράψει, ότι στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλαπλά κέντρα εξουσίας και ο Πρόεδρος δύσκολα μπορεί να εφαρμόσει όσα προεκλογικά υπόσχεται. Είναι υποχρεωμένος να συμβιβαστεί με τα διάφορα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα που εκπροσωπούνται είτε από τις διάφορες δομές της εξουσίας είτε από τα πανίσχυρα λόμπι που δραστηριοποιούνται στην Ουάσιγκτον.

Είναι ασφαλώς πολύ νωρίς για να κρίνει κανείς πώς θα διαμορφωθεί η αμερικανική εξωτερική πολιτική, μολονότι στο πρόγραμμα του Τραμπ εκφράστηκε μιας μορφής απομονωτισμός και απαγκίστρωσης των ΗΠΑ από τους καταστροφικούς πολέμους που διέλυσαν ολόκληρες χώρες και λαούς. Με την έννοια αυτή πιθανόν να επιδιώξει συνεννόηση με τη Μόσχα για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων και ιδιαίτερα αυτών της Μέσης Ανατολής. Η θέλησή του για μιας μορφής συνεννόηση με τη Μόσχα εκφράστηκε και μετεκλογικά. Αλλά θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι θα υπάρξει σύμπτωση συμφερόντων ΗΠΑ-Ρωσίας. Τα δύο μεγάλα λόμπι που εν πολλοίς επηρεάζουν καθοριστικά την αμερικανική εξωτερική πολιτική, το μιλιταρο-βιομηχανικό και το πετρελαϊκό, θα βάλουν τη σφραγίδα τους και στην εξωτερική πολιτική Τραμπ. Οπότε θα πρέπει να τηρήσει λεπτές ισορροπίες ανάμεσα σε αντιμαχόμενα συμφέροντα. Και παρά την έντονα φιλοϊσραηλινή πολιτική του, στη Μέση Ανατολή θα είναι υποχρεωμένος να εξισορροπήσει αυτή την πολιτική με μιας μορφής προσέγγιση με τον αραβικό κόσμο στον οποίο οι ΗΠΑ διατηρούν μεγάλα συμφέροντα. Με ενδιαφέρον αναμένεται και η πολιτική του απέναντι στο Ιράν. Θα ανατρέψει την πολιτική συμφιλίωσης του Ομπάμα απέναντι στην Τεχεράνη ή θα υποχρεωθεί να προσαρμοστεί σε αυτήν;