Η καμένη γη θέλει γεωργό

 Και τα επικοινωνιακά εμφυολογήματα  του Αναστασιάδη 

είναι χωρίς αντίκρυσμα

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Την κύρια ευθύνη για την κατάντια μας την φέρει η προηγούμενη κυβέρνηση. Σε αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε οι πάντες, πλην των φανατικών ακελικών. Από κει και πέρα τι γίνεται; Πάει σχεδόν ένας μήνας που μας κτύπησε σαν τσουνάμι η απόφαση του Eurogroup. Το οποίο Eurogroup αναμένουμε να συνέλθει και πάλι αρχές Μαΐου για να κρίνει αν ήμασταν καλά παιδιά τούτες τις βδομάδες που μεσολάβησαν, ώστε να μας επιβραβεύσει με την πρώτη δόση μας. Αν δεν ικανοποιηθεί, τότε δεν μας μένει παρά να βουλιάξουμε.
Μέσα σ' αυτό τον ένα περίπου μήνα, τι έγινε από την κυβέρνηση που ήξερε πως παραλάμβανε καμένη γη και που έπρεπε, λογικά, να είναι πανέτοιμη να μαζέψει τα κούτσουρα στο πι και φι, να οργανώσει και να σπείρει την καμένη γη ώστε να πρασινίσει ξανά; Το σλόγκαν “η κρίση θέλει ηγέτη” αποδεικνύεται ένα ευφυολόγημα κάποιου ικανού επικοινωνιολόγου, ενώ ο ηγέτης μοιάζει να τα έχει χαμένα.

Κύπρος : Με αριστερή υποτίθεται κυβέρνηση, Χόρεψαν εκατομμύρια στο βωμό της διαπλοκής

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Υποθηκεύουν τη χώρα

Του Κώστα Βενιζέλου

ΤΟ ζητούμενο δεν είναι μόνο η κληρονομιά που θα αφήσει
αυτή η διακυβέρνηση στην επόμενη. Ούτε εάν ο νέος Πρόε-
δρος θα παραλάβει την καυτή πατάτα και μια ωρολογιακή
βόμβα, έτοιμη να τινάξει τον τόπο στον αέρα. Αυτά είναι δεδο-
μένα και η εικόνα παραμένει αναλλοίωτη, «παγωμένη». Το
γνωρίζουν (;!) και οι εν δυνάμει Πρόεδροι.
Το μείζον είναι πως υποθηκεύεται το μέλλον της χώρας και των
επόμενων γενιών. Υποθηκεύεται στους τροϊκανούς και τους εν
δυνάμει δανειστές στους οποίους παρέδωσαν την Κύπρο. Και
την παρέδωσαν στην κυριολεξία σε αυτούς που θα καθορίζουν
τα πάντα. Από τι θα πωλείται και πόσα, μέχρι πόσοι θα εργάζο-
νται και τι μισθό θα παίρνουν.
Πώς σε πέντε χρόνια έφθασε η χώρα στο παρά πέντε πριν από
την κατάρρευση, την χρεοκοπία; Πώς μια χώρα που εισήλθε με
το κεφάλι ψηλά (και όχι με λογιστικές αλχημείες) στην Ευρω-
ζώνη κινδυνεύει να εξέλθει φτωχή και ζητιανεύοντας;