Το αίσχος δεν ήταν του Συλικιώτη ήταν όλων μας
Άριστος Μιχαηλίδης
Χωρίς τις πλάτες του Αναστασιάδη, δύσκολα
ένας δικαστικός επιδότης θα έδειχνε τέτοιο θράσος
( άποψη του Μπλόκ Πενταλιά αυτό, δεν ανήκει στον συντάκτη του άρθρου)
Οι επιδότες δικαστικών αποφάσεων μπορεί να αισθάνονται ότι είναι υπεράνω
κάθε θεσμού, υπεράνω και του ίδιου του κράτους, αλλά αυτό που έκαναν χθες ήταν
απαράδεκτο και δεν προσβάλλει το πρόσωπο του υπουργού Εμπορίου ή την απρόσωπη
κυβέρνηση, προσβάλλει όλους μας. Προσβάλλει την κοινωνία και τον πολιτισμό μας.
Την πολιτική και τους πολιτικούς. Το κράτος και τους λειτουργούς του. Τους
πολίτες αυτού του κράτους έναν προς έναν. Ακόμα και όσοι γέλασαν με τις σκηνές
που παρακολουθούσαν έξω από το υπουργείο Οικονομικών, λόγω και του προεκλογικού
φανατισμού, ας το ξανασκεφτούν. Δεν είναι για γέλια, γιατί αυτό που έγινε είναι
χείριστο δείγμα κατάπτωσης. Και όχι μόνο το ούτως ή άλλως ρεζιλίκι που αποτελεί
το ότι το κράτος είναι πλέον τόσο αναξιόχρεο και αναξιόπιστο, που αντιμετωπίζει
συχνά δικαστικά διατάγματα κατάσχεσης περιουσίας του. Αλλά, προπάντων, το να
αισθάνεται τόσο ανεξέλεγκτο θράσος ένας δικαστικός επιδότης, ένας δημόσιος
υπάλληλος, ώστε να στέκεται μπροστά από το αυτοκίνητο ενός υπουργού, ενός από
τους ανώτατους θεσμούς της Δημοκρατίας και να λέει μεγαλοφώνως (να ακούνε και
οι κάμερες): Κατέβα από το αυτοκίνητο και δώσμου τα κλειδκιά.
