Εργα και ημέρες
Ε, αυτό έκανε και τώρα με το φρέσκο βιβλίο του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ευθύς ο αλαζονικός τίτλος: «Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας 1990-1993 - Μπροστά από την εποχή της»... Τουτέστιν: αν δεν είχε πέσει η κυβέρνησή του, πιθανώς να είχε αποτραπεί η σημερινή καταστροφή, όπως επισήμανε ο ίδιος... Χειμαρρώδης ο ευσταλής επίτιμος δεν χαρίστηκε σε κανέναν, μιλώντας για όλα τα παθογενή της χώρας και της πολιτικής. Για την εξυγίανση του Δημοσίου, τις δυσκολίες της Οικονομίας, τις αδυναμίες προηγουμένων κυβερνήσεων, τις ευθύνες της Αριστεράς (της χρέωσε ώς και το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής!). Μονάχα για τον εαυτό του δεν θυμήθηκε τίποτε αρνητικό ή επιλήψιμο ο κ. Μητσοτάκης. Λόγω ειλικρινείας, προφανώς, για την οποία επαίρεται...
Είναι ο πολιτικός που ποτέ δεν
έλεγε καθ' ολοκληρίαν ψεύδη. Τον βόλευαν πάντοτε οι μισές αλήθειες.
Δηλαδή, το χειρότερο πλην αποτελεσματικό ψέμα... Είναι ο πολύπλαγκτος
που τα κατάφερνε πάντα με τους ελιγμούς.
Από τότε που μπήκε στην πολιτική, μέχρι την εκπλήρωση του
ονείρου του να γίνει πρωθυπουργός... Είναι ο άνθρωπος που κατατρύχεται
όσο λίγοι από τη «νεύρωση» της δικαίωσης. Γι' αυτό και διαχρονικά
ισχυρίζεται ότι αυτός «τα είχε πει».
Ε, αυτό έκανε και τώρα με το φρέσκο βιβλίο του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ευθύς ο αλαζονικός τίτλος: «Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας 1990-1993 - Μπροστά από την εποχή της»... Τουτέστιν: αν δεν είχε πέσει η κυβέρνησή του, πιθανώς να είχε αποτραπεί η σημερινή καταστροφή, όπως επισήμανε ο ίδιος... Χειμαρρώδης ο ευσταλής επίτιμος δεν χαρίστηκε σε κανέναν, μιλώντας για όλα τα παθογενή της χώρας και της πολιτικής. Για την εξυγίανση του Δημοσίου, τις δυσκολίες της Οικονομίας, τις αδυναμίες προηγουμένων κυβερνήσεων, τις ευθύνες της Αριστεράς (της χρέωσε ώς και το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής!). Μονάχα για τον εαυτό του δεν θυμήθηκε τίποτε αρνητικό ή επιλήψιμο ο κ. Μητσοτάκης. Λόγω ειλικρινείας, προφανώς, για την οποία επαίρεται...