Η ελληνική οικονομία και το παραμύθι της ανάπτυξης

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΠΩΣ ΤΗ ΜΕΤΡΑΜΕ, ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ (ΑΝ ΕΡΘΕΙ) ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΩΦΕΛΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) είναι ένας πρόσφορος δείκτης της οικονομικής υγείας, αλλά...

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ* 

Ανεξήγητη η εμμονή στις αλλεπάλληλες και συνεχιζόμενες επιδρομές στο εισόδημα των νοικοκυριών. Η ισχνή βελτίωση των εξαγωγών στο πρώτο εννιάμηνο του 2013 είναι σταγόνα στον ωκεανό στο ΑΕΠ

Ο μαγικός όρος στην ελληνική οικονομία από την επιβολή των Μνημονίων είναι η λέξη ανάπτυξη. Παρουσιάζεται και αναμένεται ως το μαγικό εργαλείο που θα μας απαλλάξει από την τετραετή συνεχόμενη λιτότητα και φτωχοποίηση και θα μας οδηγήσει στην ευημερία.
Τη χρησιμοποιούν, με τη σκοπιμότητα που καθένας επιδιώκει, κυρίως οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ συνεπικουρούμενοι από οικονομολόγους, χωρίς να πολυκαταλαβαίνουν οι περισσότεροι τι ακριβώς σημαίνει και πώς επιτυγχάνεται. Οπως δεν κατάλαβαν πώς μας οδήγησαν στα Μνημόνια και στην κατεδάφιση της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας, αντί να μας σώσουν.

Ελλάδα - Ενα ακόμη σοβαρό λάθος - Αυστριακή μελέτη επισημαίνει ότι τα Μνημόνια δεν είχαν στόχο την παραγωγή

Ελίζα Παπαδάκη 

Με τη συνηθισμένη ανησυχία αναμένουμε τη νέα επίσκεψη της τρόικας: ποιες αποκλίσεις από τους στόχους θα εντοπίσει τούτη τη φορά, ποια πρόσθετα επώδυνα μέτρα ενδεχομένως θα απαιτήσει. Παράλληλα εντείνονται η απόγνωση και η αγανάκτηση για τη συνεχιζόμενη ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου, χωρίς να διακρίνεται κάπου ένα τέλος. Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε ότι σε σύγκριση με παλαιότερα η οικονομική κατάσταση είναι πιο σταθερή.

Τα Δέκα Ψέματα που έγιναν χρήσιμοι μύθοι

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

 

Μετά από έναν χρόνο σκληρών μέτρων, που μέχρι στιγμής καταλήγουν στο γνωστό πηγάδι δίχως πάτο που όλοι, μεταξύ των οποίων και ο νέος τσάρος της Οικονομίας, ξορκίζουν, έχουν δημιουργηθεί και μια σειρά μύθοι – φυσική κατάληξη όλων των ψεμάτων.

Πρόκειται για μύθους που αναπαράγονται τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης, όσο και από την πλευρά εκείνων που συμφώνησαν με το Μνημόνιο, χωρίς να έχουν εγκαίρως απαιτήσει την λήψη μέτρων και παρακολουθώντας, σχεδόν με ικανοποίηση, την κυβέρνηση να… εφαρμόζει το προεκλογικό της πρόγραμμα – μέχρι την στιγμή που αποφάσισε να ομολογήσει πως ΔΕΝ μπορούσε να το εφαρμόσει.

Ψέμα 1ο:  «Δεν προλαβαίναμε, έπρεπε να λάβουμε γρήγορες αποφάσεις, γι’ αυτό και οι συνομιλίες με την τριμερή των δανειστών μας ολοκληρώθηκαν γρήγορα».

Η αλήθεια: Από τον Οκτώβριο του 2009 ως τον Μάρτιο του 2010, όταν ανήμερα της εθνικής εορτής αποφασίστηκε ο μηχανισμός, υπήρχε άφθονος χρόνος για να γίνουν κινήσεις, να βρεθούν πηγές χρηματοδότησης, να δανειστούμε από την ελεύθερη αγορά. Και οπωσδήποτε να διαπραγματευτούμε με τρόπο που θα γινόταν αποδεκτός από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και από την κοινωνία.