Βια-σμοί της λογικής;
Απαξ κληθήκαμε
στην αίθουσα του πεπρωμένου
μηδενός εξαιρουμένου
Μυρσίνη Αρώνη, Στη μεγάλη συναυλία
Τόσα χρόνια που η βία (άμετρη, αναίτια, άχρηστη) στρεφόταν κατά των αστυνομικών, των δημοσιογράφων, των διανοουμένων, των πανεπιστημιακών, των πολιτών, οι πολιτικοί μας είτε αοριστολογούσαν περί της αιτιότητας (βιολογισμοί, ψυχολογισμοί, κοινωνιολογισμοί) είτε δοξολογούσαν ορισμένες μορφές βίας (ως προ-επαναστατική δράση;!) είτε απέδιδαν το φαινόμενο στην (όποια) αρνητική πολιτική της (όποιας) κυβέρνησης.
ΤΩΡΑ όμως που η βία στράφηκε κατά των πολιτικών, ξάφνου άρχισαν οι βαθυστόχαστοι προβληματισμοί για τα όρια της κοινωνικής απειθαρχίας, της πολιτικής ανυπακοής και της συμβολικής/εκφραστικής βίας. Οι πολιτικοί μας βρήκαν τη φωνή τους (που την αυτολογόκριναν τόσο καιρό) και μας ζητάνε να τηρήσουμε το κοινωνικό συμβόλαιο.
στην αίθουσα του πεπρωμένου
μηδενός εξαιρουμένου
Μυρσίνη Αρώνη, Στη μεγάλη συναυλία
Τόσα χρόνια που η βία (άμετρη, αναίτια, άχρηστη) στρεφόταν κατά των αστυνομικών, των δημοσιογράφων, των διανοουμένων, των πανεπιστημιακών, των πολιτών, οι πολιτικοί μας είτε αοριστολογούσαν περί της αιτιότητας (βιολογισμοί, ψυχολογισμοί, κοινωνιολογισμοί) είτε δοξολογούσαν ορισμένες μορφές βίας (ως προ-επαναστατική δράση;!) είτε απέδιδαν το φαινόμενο στην (όποια) αρνητική πολιτική της (όποιας) κυβέρνησης.
ΤΩΡΑ όμως που η βία στράφηκε κατά των πολιτικών, ξάφνου άρχισαν οι βαθυστόχαστοι προβληματισμοί για τα όρια της κοινωνικής απειθαρχίας, της πολιτικής ανυπακοής και της συμβολικής/εκφραστικής βίας. Οι πολιτικοί μας βρήκαν τη φωνή τους (που την αυτολογόκριναν τόσο καιρό) και μας ζητάνε να τηρήσουμε το κοινωνικό συμβόλαιο.
