Θέλουν να μας πάρουν και το σώβρακο...

Ασφυκτική πίεση να γίνει το “κούρεμα” με βάση το βρετανικό δίκαιο

Από factorx στις 16/12/2011

 Υπάρχει ασφυκτική πίεση (αν όχι ήδη συμφωνία) ώστε το κούρεμα των ομολόγων να γίνει με βάση το βρετανικό δίκαιο κι όχι το ελληνικό. Τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν θα έχουν εγγυήσεις την ελληνική περιουσία, κινητή και ακίνητη, θα είναι τα… collateral που θα δοθούν στους ιδιώτες πιστωτές ώστε να βάλουν την υπογραφή τους στο PSI.
Αντίθετα, το ελληνικό δίκαιο δεν επιτρέπει ξεπούλημα περιουσίας με στόχο να προστατευτούν οι πιστωτές μας.
Έρχεται λοιπόν τώρα το δεξί χέρι της Μέρκελ, ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank Γιόζεφ Ακερμαν, να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να αποκαλύψει το σχέδιο που εξυφαίνεται κάτω από τη μύτη μας.
«Οι τράπεζες συμφώνησαν να διαγράψουν 50% της αξίας των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν, αλλά αν προχωρήσει το ζήτημα περαιτέρω και η συμφωνία εφαρμοστεί βάσει του ελληνικού νόμου, όπως ζητούν κάποιοι παράγοντες, τότε δεν υπάρχει πλέον καμία ασφάλεια… Εξαιτίας του αιτήματος αυτού οι διαπραγματεύσεις έχουν κατά κάποιον τρόπο κολλήσει», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Γερμανός τραπεζίτης.

Σμάγκι: «Παραμύθια» τα περί «ελεγχόμενων αναδιαρθρώσεων»

Θανατική καταδίκη της ευρωζώνης μια έξοδος από το ευρώ

   

«Θανατική καταδίκη» για τη ζώνη του ευρώ χαρακτήρισε μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ή μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ο Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι. Ο ιταλός ευρωτραπεζίτης, επιπλέον, χαρακτήρισε «παραμύθια» τα περί ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης.

Μιλώντας στους Financial Times ο ιταλός ευρωτραπεζίτης χρησιμοποίησε μια ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα για να υπογραμμίσει τις «δραματικές αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις», που, όπως είπε, θα είχε για τη ζώνη του ευρώ η εφαρμογή σεναρίων συρρίκνωσης της ευρωζώνης.

«Οι οικονομολόγοι που θεωρούν ότι ο αντίκτυπος μιας αναδιάρθρωσης είναι ελεγχόμενος είναι εκείνοι που το Σεπτέμβριο του 2008 έλεγαν ότι η κατάρρευση της Lehman Brothers είναι διαχειρίσιμη», τόνισε ο Σμάγκι και πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα έχει περιουσιακά στοιχεία που μπορεί να πουληήσει και επίσης διαθέτει τα μέσα για να μεταρρυθμίσει τα συστήματα φορολόγησης και δημοσίων δαπανών».

Σενάρια «ήπιας αναδιάρθρωσης»

Αύριο η συνάντηση Στρος-Καν – Μέρκελ

Φουντώνει η σεναριολογία σχετικά με το μέλλον του ελληνικού χρέους, εν όψει και της αυριανής συνάντησης που θα έχουν ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο.
Όπως αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η γερμανική εφημερίδα DieWelt, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και η γερμανική κυβέρνηση εμφανίζονται πλέον πρόθυμες να δεχθούν μία «ήπια αναδιάρθρωση» του ελληνικού χρέους.

Ταμπού η λέξη αναδιάρθρωση. Αναδιάρθρωση όμως θα γίνει μετά το 2013 γιατί αυτό απαιτούν οι Γερμανοί

Ταμπού

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Μια «καινούργια» λέξη προστέθηκε τις τελευταίες ημέρες στο «μετα-μνημονιακό» λεξιλόγιο της ελληνικής γλώσσας: αναδιάρθρωση (του χρέους).

ΣΤΗΝ αρχή, η λέξη αυτή ήταν παντελώς «απαγορευμένη».
ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ απαγορευμένη στο -τωρινό- λεξιλόγιο της κυβέρνησης.
ΔΕΝ συμβαίνει το ίδιο όμως με πολλούς Ελληνες και ξένους οικονομικούς αναλυτές, δημοσιογράφους, εκπροσώπους, από προχθές δε, και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
ΦΥΣΙΚΑ και είναι «κακή» η λέξη αναδιάρθρωση. Γιατί σημαίνει αυτομάτως ότι η παρούσα μνημονιακή πολιτική, που την επέβαλε η τρόικα, την εφαρμόζει ασθμαίνοντας αλλά πιστά η ελληνική κυβέρνηση και την υφίστανται οι Ελληνες πολίτες, δεν αποδίδει. Γι' αυτό και χρειάζεται «κούρεμα» και αναδιάρθρωση του χρέους, που συνεπάγονται με τη σειρά τους, ακόμα μεγαλύτερο «κούρεμα» και αναδιάρθρωση προς τα κάτω των εισοδημάτων των πολιτών.

Η αναδιάρθρωση φαντάζει πανάκεια αλλά δεν είναι, το αντίθετο μάλιστα

 Γεώργιος Π. Μαλούχος 

Η «φρικτή ανακούφιση» 
Αθήνα 

Τέτοιες μέρες πέρυσι, η κυβέρνηση μας βομβάρδιζε με συνεχείς δηλώσεις απόλυτης άρνησης της πιθανότητας υπαγωγής της χώρας στο διεθνή οικονομικό έλεγχο. Δεν υπήρχε περίπτωση να προσφύγουμε στο ΔΝΤ, ούτε να αναζητήσουμε καμιά τέτοιας μορφής βοήθεια από πουθενά. Και, μια μέρα, μείναμε εμβρόντητοι όταν μάθαμε, από το Καστελόριζο, ότι όλα αυτά είχαν ξεχαστεί μέσα σε ένα βράδυ...
Το ίδιο ακριβώς κάνει και τώρα με την υπόθεση της αναδιάρθρωσης. Και εκεί βρίσκεται το πρόβλημα που κάνει τη συζήτηση να συντηρείται και, κάποιες στιγμές, να φουντώνει: στην έλλειψη αξιοπιστίας. Αυτή είναι που συντηρεί τώρα όλη τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση. Δηλαδή για ένα ενδεχόμενο που ενώ από πολλούς παρουσιάζεται ως «αθώο», αν όχι και ως «μαγική συνταγή», στην πραγματικότητα θα είναι τρομακτικά επώδυνο και ίσως καταστροφικό για τη χώρα.