Ζούμε σ΄έναν κόσμο όπου η πολιτική έχει
παραιτηθεί από τις ευθύνες της. Ζούμε σ΄έναν κόσμο με ακυβέρνητες
πολιτείες. Ή μάλλον σ΄έναν κόσμο που μας κυβερνούν οι τραπεζίτες, οι
έμποροι των όπλων, οι πετρελαιάδες, οι νέοι μεσσίες της τεχνολογίας, οι
μάγοι της εικονικής οικονομίας των αγορών. Αγορές! Μια λέξη μαγική! Οι
αγορές, μας λένε, αποφασίζουν για όλα. Και αποφασίζουν για τους λίγους.
Οι πολλοί έχουν αφεθεί στη μοίρα τους. Έχουμε φτάσει σε ένα
σύστημα-ζούγκλα. Η πολιτική είχε τον ρόλο να απαλύνει τα πράγματα, να
επιβάλλει κάποιες ισορροπίες ανάμεσα στον υπέρμετρο πλούτο και τα
ευρύτερα λαϊκά στρώματα, να δημιουργργεί συνθήκες μίας κάπως ανθρώπινης
διαβίωσης. Έτσι φτάσαμε, χάρη και στους αγώνες των εργαζομένων, σε μια
μορφή κοινωνικού κράτους. Αλλά σήμερα δεν έχουμε πολιτικούς ικανούς για
μια τέτοια πολιτική. Έχουμε διαχειριστές του συστήματος και
γραφειοκράτες που το εξυπηρετούν αγόγγυστα. Και ο κόσμος οδηγείται στο
χάος. Στο παγκοσμιοποιημένο σύστημα δεν υπάρχει χώρος για την πολιτική.
Ζούμε σ΄έναν κόσμο με ακυβέρνητες πολιτείες. Ακόμη και στις
πιο δύσκολες ώρες του Ψυχρού Πολέμου, υπήρχαν πολιτικοί ηγέτες που
μπορούσαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να μιλήσουν, να
διαπραγματευτούν, να αντιμετωπίσουν καταστάσεις. Σήμερα όχι. Η πολιτική
απουσιάζει. Δεν έχει παρά να δει κανείς τι συμβαίνει καθημερινά στον
πλανήτη.
