Αχμέτ Ινσέλ: «To σημείο-καμπή που μεταμόρφωσε τον Ταγίπ Ερντογάν»
Αχμέτ Ινσέλ: «Η ατζέντα του Ερντογάν έχει ένα αντικείμενο: την κατάληψη και την παραμονή στην εξουσία».
Πώς κατάφερε ο Ταγίπ Ερντογάν να
αποφύγει την τύχη παλαιότερων ισλαμιστών πολιτικών και να εδραιωθεί στην
εξουσία; Πώς μετεξελίχθηκε από παράγοντας εκδημοκρατισμού σε ηγέτη ενός
σκληρά αυταρχικού καθεστώτος; Πώς εξηγείται η συμμαχία του κόμματός του
με το εθνικιστικό MHP; Αυτά και άλλα ερωτήματα πραγματεύεται το βιβλίο
του Αχμέτ Ινσέλ, «H Νέα Τουρκία του Ερντογάν», που θα εκδοθεί προσεχώς
στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διάμετρος. Ο Ινσέλ, εκδότης, ακαδημαϊκός
και αρθρογράφος της Cumhyriyet, που ζει πλέον μόνιμα στο Παρίσι, βρέθηκε
πρόσφατα στην Αθήνα και συναντήθηκε με την «Κ».
Μιλώντας για τη ραγδαία εκλογική άνοδο του AKP, ο συγγραφέας εξηγεί ότι η μεγάλη οικονομική κρίση της δεκαετίας του ’90, που κορυφώθηκε το 2001, οδήγησε στη «γενικευμένη απονομιμοποίηση» των κομμάτων εξουσίας. Παράλληλα, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, στον απόηχο της πτώσης της κυβέρνησης Ερμπακάν μετά το μεταμοντέρνο πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 1997, διεξήχθη «μία πραγματική σύγκρουση γενεών στο ισλαμιστικό κίνημα». Η νέα γενιά, με επικεφαλής τον Ερντογάν, κατηγορούσε τους παλιούς ότι πρόβαλλαν με υπερβολικά έντονο τρόπο την ισλαμιστική τους ταυτότητα, με αποτέλεσμα να προκαλούν τη βίαιη αντίδραση του κεμαλικού κατεστημένου.
Μιλώντας για τη ραγδαία εκλογική άνοδο του AKP, ο συγγραφέας εξηγεί ότι η μεγάλη οικονομική κρίση της δεκαετίας του ’90, που κορυφώθηκε το 2001, οδήγησε στη «γενικευμένη απονομιμοποίηση» των κομμάτων εξουσίας. Παράλληλα, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, στον απόηχο της πτώσης της κυβέρνησης Ερμπακάν μετά το μεταμοντέρνο πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 1997, διεξήχθη «μία πραγματική σύγκρουση γενεών στο ισλαμιστικό κίνημα». Η νέα γενιά, με επικεφαλής τον Ερντογάν, κατηγορούσε τους παλιούς ότι πρόβαλλαν με υπερβολικά έντονο τρόπο την ισλαμιστική τους ταυτότητα, με αποτέλεσμα να προκαλούν τη βίαιη αντίδραση του κεμαλικού κατεστημένου.
