Τον Ιανουάριο, το αμερικανικό περιοδικό The Land Report, που κάθε χρόνο εκδίδει τη λίστα με τους 100 μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στις ΗΠΑ, αποκάλυψε ότι ο Bill Gates και η σύζυγός του Melinda έχουν ένα από τα μεγαλύτερα χαρτοφυλάκια ιδιωτικής καλλιεργήσιμης γης στη χώρα, αξίας άνω των 690 εκατ. δολαρίων.
Σύμφωνα με το The Land Report, ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στις ΗΠΑ είναι ο πρόεδρος της Liberty Media, John Malone, και ακολουθεί ο ιδρυτής του CNN, Ted Turner. Ο Jeff Bezos της Amazon βρίσκεται στην 25η θέση, ενώ ο Bill Gates είναι στην 49η θέση και ανεβαίνει.
1. Στον πρώτο ευρωπαϊκό προορισμό του ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τόνι Μπλίνκεν επισκέφθηκε το ΝΑΤΟ. Υπενθύμισε την απόλυτη αξία της Συμμαχίας ως θεμελιώδους πυλώνα των διατλαντικών σχέσεων. Ευπρόσδεκτη ήταν η διαβεβαίωσή του ότι η υπερδύναμη υπό τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν προτάσσει την πειθώ και τη διαβούλευση με τους Ευρωπαίους συμμάχους της στα ζητήματα που αποτελούν τα αίτια και πιθανώς την αφορμή της νέας παγκόσμιας σύγκρουσης. Αφησε κατά μέρος συγκεκριμένες εκφάνσεις της πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ. Κυρίως την πίεση και τη δημόσια διαπόμπευση συμμάχων.
Επίθεση στον Κώστα Σημίτη για το άρθρο με το οποίο ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε τον διάδοχό του στην πρωθυπουργία για τους χειρισμούς του στα ελληνοτουρκικά, και συγκεκριμένα την εγκατάλειψη της στρατηγικής της συμφωνίας του Ελσίνκι εξαπέλυσε ο Κώστας Καραμανλής, μία εβδομάδα μετά τη δημοσίευση του άρθρου του κ. Σημίτη στα «ΝΕΑ».
«Είναι πράγματι αληθές ότι έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του. Για εμάς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και δεν την θέτουμε στην κρίση κανενός. Μοναδικό θέμα προς επίλυση με την Τουρκία: η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Διαφορετικές αντιλήψεις θα με βρίσκουν πάντα αντίθετο», τονίζει ο Κ. Καραμανλής.
Ο πρώην πρωθυπουργός καταλογίζει εμμονή στον Κ. Σημίτη που συνεχίζει να γράφει για τη λεγόμενη επιτυχία του Ελσίνκι και διερωτάται κατά πόσο αυτές οι δημόσιες τοποθετήσεις διευκολύνουν τον χειρισμό κρίσιμων εθνικών θεμάτων. Σημειώνει επίσης ότι στο άρθρο του κ. Σημίτη γίνεται αναφορά σε συνάντηση «που δεν έγινε ποτέ με αυτήν τη σύνθεση και με αυτό το περιεχόμενο».
Μια χούφτα παλιών νομισμάτων που ανακαλύφθηκαν σε έναν οπωρώνα με φρούτα στο Ρόουντ Άιλαντ και σε άλλες «γωνίες» της Νέας Αγγλίας στις ΗΠΑ μπορεί να βοηθήσουν στην εξιχνίαση ενός από τα μεγαλύτερα ανεπίλυτα μυστήρια του κόσμου.
Ο κακός σε αυτήν την ιστορία: ένας δολοφόνος Άγγλος πειρατής που κατέστη ο πιο καταζητούμενος εγκληματίας στον κόσμο μετά τη λεηλασία ενός πλοίου που μετέφερε μουσουλμάνους προσκυνητές στην Ινδία από τη Μέκκα, και ο οποίος στη συνέχεια κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη εμφανιζόμενος ως έμπορος σκλάβων.
«Είναι μια νέα ιστορία ενός σχεδόν τέλειου εγκλήματος», δήλωσε ο Jim Bailey, ένας ερασιτέχνης ιστορικός και ανιχνευτής μετάλλων που βρήκε το πρώτο άθικτο αραβικό νόμισμα του 17ου αιώνα σε ένα λιβάδι στο Μίντλταουν.
Αυτά τα «αρχαία ψιλά» – μεταξύ των παλαιότερων που βρέθηκαν ποτέ στη Βόρεια Αμερική – θα μπορούσαν να εξηγήσουν πώς ο πειρατής Henry Every εξαφανίστηκε από προσώπου γης.
Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1695, το πειρατικό πλοίο «Fancy», υπό την ηγεσία του Every, έστησε ενέδρα και κατέλαβε το Ganj-i-Sawai, ένα βασιλικό πλοίο που ανήκε στον Ινδό αυτοκράτορα Aurangzeb, έναν από τους ισχυρότερους άνδρες στον κόσμο. Στο πλοίο δεν επέβαιναν μόνο οι προσκυνητές, αλλά και χρυσός και ασήμι αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων.
Μεγάλη υπόθεση οι γυναίκες του ΄21. Μια τελευταία δημοσκόπηση έδειξε πως η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα κατέχει την τρίτη θέση ανάμεσα στα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του ’21, μετά τον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη. Καταπληκτικό! Κι η Μαντώ Μαυρογένους τη δέκατη θέση. Θα μου πείτε δύο γυναίκες ανάμεσα σε τόσους άνδρες δεν είναι και κάτι το τρομερό. Κι όμως είναι. Όλες οι επαναστάσεις είναι ανδροκρατούμενες. Έψαχνα να βρω για παράδειγμα μια γυναίκα που διακρίθηκε στη Γαλλική Επανάσταση. Σχεδόν δεν υπάρχει! Περισσότερο έμεινε στην Ιστορία η Μαρία Αντουανέτα με το παντεσπάνι της! Βέβαια δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στις επώνυμες ηρωίδες της Επανάστασης αλλά να σταθούμε και στην τεράστια προσφορά της ανώνυμης γυναίκας που σήκωσε ένα μεγάλο βάρος του αγώνα και που ήταν συντελεστής της επιτυχίας του.
Το θέμα της διχοτόμησης δεν είναι νέο. Εμφανίζεται στη δεκαετία του 1950 και πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια των Εγγλέζων που στοχεύει να πλήξει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων. Στην πραγματικότητα η αγγλική διχοτομική πολιτική εφαρμόστηκε από την πρώτη στιγμή της αποικιοκρατίας. Σε μια στιγμή που στην Ευρώπη θριάμβευε ο πολιτικός φιλελευθερισμός με την αρχή ένας άνθρωπος μία ψήφος, οι Εγγλέζοι εισήγαγαν στην Κύπρο την αρχή του οθωμανικού «μιλέτ» τεμαχίζοντας την κυπριακή κοινωνία στη βάση του θρησκεύματος και της εθνοτικής καταγωγής των πολιτών. Οι ρίζες του δικοινοτισμού και κατ’ επέκταση και της διχοτομικής πολιτικής στο Κυπριακό, βρίσκονται στο πρώτο δοτό «σύνταγμα» που οι Βρετανοί παραχώρησαν στην αποικία το 1882. Στο σύνταγμα αυτό οι Βρετανοί διαστρεβλώνουν και παραμορφώνουν την έννοια της φιλελεύθερης δημοκρατίας και υιοθετούν την αρχή του «μιλέτ» της οθωμανικής περιόδου. Με βάση την αρχή αυτή, αναγνωρίζονται κατά προτεραιότητα οι εθνικοθρησκευτικές κοινότητες ως πολιτικά υποκείμενα, ενώ οι πολίτες περνούν σε δεύτερη κατηγορία. Έτσι οι Άγγλοι, εφαρμόζοντας την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» για την εκλογή των μελών του περιβόητου εκείνου Νομοθετικού Συμβουλίου που εισήγαγαν αργότερα, επέβαλαν την αρχή δύο ξεχωριστών εκλογικών σωμάτων, ενός των Ελλήνων και ενός των Τούρκων, όπου ως εθνικοθρησκευτικές κοινότητες εξέλεγαν τους αντιπροσώπους τους από ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους και με εθνοτικές ποσοστώσεις. Αυτό ακριβώς εξυπηρετούσε τη γνωστή βρετανική πολιτική του «διαίρει και βασίλευε».
Σε μια δύσκολη ώρα, ώρα αβεβαιότητας και σκληρής δοκιμασίας, ένα τοξικό πολιτικό κλίμα κυριαρχεί τόσο στην Αθήνα όσο και στη Λευκωσία. Στην Αθήνα ο Μητσοτάκης έχασε τον έλεγχο της πανδημίας, οδηγείται σε συνομιλίες με την Τουρκία εφ΄όλης της ύλης, αντιμετωπίζει ρωγμές στις περιφερειακές συμμαχίες της χώρας και αντί να επιδιώξει ένα μίνιμουμ πρόγραμμα εθνικής ενότητας καλλιεργεί την αντιπαράθεση, σαν να μη βρίσκεται στη διακυβέρνηση της χώρας αλλά την αντιπολίτευση. Μπορεί να μη τον διευκολύνει και η αντιπολίτευση αλλά η κύρια ευθύνη βαρύνει τον ίδιο και την κυβέρνηση του. Η κατάχρηση της αστυνομικής βίας ξεσήκωσε ακόμη και μεσοαστικά στρώματα της κοινωνίας όπως συνέβη στη Νέα Σμύρνη. Διότι τα προβλήματα καμιάς κοινωνίας και καμιάς χώρας δεν λύθηκαν πουθενά ως σήμερα από την αστυνομία. Στη Λευκωσία ο Αναστασιάδης ετοιμάζεται για μια Πενταμερή με βρετανική ποδηγέτηση και τουρκική ατζέντα. Και φαίνεται να αναβιώνει η ιερά συμμαχία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ για να επιβάλουν γραμμή στην Πενταμερή για αποδοχή των εγγυήσεων, της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας και της πολιτικής ισότητας. Μέσα σε ένα τοξικό κλίμα που δεν ανέχεται την αντίθετη φωνή που προειδοποιεί για τους κινδύνους διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από τις τουρκικές μεθοδεύσεις όπως αυτές καθοδηγούνται από το Λονδίνο.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι γνώσεις μας για την Ελληνική Επανάσταση βασίζονταν κυρίως σε πηγές προερχόμενες είτε από το περιβάλλον των επαναστατημένων, είτε σε πρωτογενές υλικό προερχόμενο από την πλευρά των δυτικοευρωπαίων και λιγότερο των Ρώσων. Σημαντικότατες εργασίες είδαν το φως ήδη από τον 19ο και κατά τον 20ό αιώνα. Ωστόσο, η φωνή του ενός εκ των εμπολέμων, των Οθωμανών δηλαδή, δεν είχε γίνει γνωστή παρά κυρίως μέσα από τα κείμενα των αντιπάλων τους ή ξένων.
Κατά την τελευταία δεκαετία ιδίως, δημοσιεύθηκαν όμως έγκυρες επιστημονικές εργασίες που βασίζονται σε -ή κυρίως σε- οθωμανικές πηγές.
Η αστυνομία απάντησε με σκληρή καταστολή κάνοντας χρήση χημικών και κρότου λάμψης, μέσα σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή, ενώ η αύρα επιτέθηκε με νερό σε διαδηλωτές. Υπάρχουν, ακόμη, καταγγελίες για επίθεση σε φωτορεπόρτερ.
Στην περιοχή υπήρξε μεγάλη παρουσία μηχανοκίνητων μονάδων της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και πολλές διμοιρίες των ΜΑΤ. Ένας αστυνομικός είναι τραυματίας, ενώ το κυνηγητό στους δρόμους και την πλατεία συνεχίστηκε για αρκετή ώρα.
Η ΓΑΔΑ κάνει λόγο για τρεις τραυματίες αστυνομικούς, ενώ ενημέρωσε ότι πραγματοποιήθηκαν δέκα συλλήψεις.
Την ίδια στιγμή οι αναφορές για τραυματίες από τους συγκεντρωμένους αναφέρουν ότι έχουν χτυπηθεί άσχημα από τους αστυνομικούς περισσότερα από 15 άτομα, τα οποία φέρουν τραύματα σε κεφάλι και σώμα.
Αργά το βράδυ της Τρίτης άρχισαν να κυκλοφορούν και βίντεο και τις εικόνες της ακραίας καταστολής.
Βασικό σύνθημα της ανοιχτής συνέλευσης Νέας Σμύρνης, Νέου Κόσμου, Παλαιού Φαλήρου, Αγίου Δημητρίου είναι το «έξω οι μπάτσοι από τις γειτονιές μας» με την κινητοποίηση να έρχεται ως δυναμική αντίδραση στην αστυνομική βαρβαρότητα της Κυριακής.
Για
ακόμη μια φορά ΕΛ.ΑΣ. και κυβέρνηση παρέμειναν πιστές στην προσπάθειά
τρομοκράτησης και παρεμπόδισης της συμμετοχής στην συγκέντρωση, καθώς
σταμάτησαν δρομολόγια του τραμ, αλλά έκλεισαν και τέσσερις σταθμοί του
Μετρό.
Να αναθεωρήσει τη στάση της ως προς το αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα που βρίσκεται σε πολυήμερη απεργία πείνας, καλεί την πολιτεία, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με ανακοίνωση της η οποία έχει προκαλέσει αίσθηση.
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, τονίζει ότι «η δικαιοσύνη είναι έννοια σύμφυτη με την επιείκεια» και καλεί την Πολιτεία να αλλάξει στάση καθώς επισημαίνει ότι κινδυνεύει η ζωή του.
«Ενιωσα σαν μια κραυγή να διαπέρασε από άκρη σε άκρη τη φύση – πίστεψα πως άκουσα μια κραυγή». Με αυτή την αράδα περιγράφει ο Εντβαρντ Μουνκ, στα γραπτά του από το 1892, το συναίσθημα και την ακουστική εικόνα που τον έκανε να δημιουργήσει ένα από τα πιο διάσημα ζωγραφικά έργα όλων των εποχών.
Δεν ισχύει πάντοτε το παροιμιώδες «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Και δεν διαθέτει σε όλες τις περιπτώσεις την εξαγνιστική, καθαρτήρια δύναμη που θέλουμε να του αποδίδουμε. Σε αρκετές περιπτώσεις το «αργά» είναι απλώς το άλλο όνομα του «ποτέ». Και τότε τίποτε το καλύτερο δεν μπορεί να προκύψει. Αυτό συμβαίνει όταν το διακύβευμα είναι η ίδια η ζωή ενός ή πολλών ανθρώπων, ή η τιμή, η αξιοπρέπεια και η ψυχοσωματική ακεραιότητά τους με τα οποία ισούται μια ζωή, όταν δεν είναι άδειο κέλυφος.
Ο τουρκικός αναθεωρητισμός προϋπήρχε της ανόδου του Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία και θα υπάρχει και μετά την αποχώρησή του. Δεν οφείλεται σε συγκυριακές πολιτικές εξελίξεις, αλλά σε δομικούς παράγοντες που σχετίζονται με τον παγκόσμιο καταμερισμό ισχύος και πλούτου. Το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομίας μετατοπίζεται προς τα ανατολικά· η Δύση αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό από τις ανερχόμενες ασιατικές δυνάμεις. Λόγω γεωγραφικής θέσης και δημογραφικής δυναμικής, η Τουρκία θα παραμείνει η «πολύφερνη νύφη» της περιοχής. Η τουρκική πολιτική τάξη έχει επίγνωση της ιστορικότητας των στιγμών και προωθεί μεθοδικά τους σχεδιασμούς της εναντίον του ελληνισμού. Η Τουρκία δεν «επιστρέφει» στην Ευρώπη, αλλά στον ιστορικό της ρόλο ως αυτόνομος πόλος του περιφερειακού συστήματος ασφαλείας.
Το υπουργείο Παιδείας έχει μια κρίσιμη ιδιαιτερότητα, καθώς οι αποφάσεις του επηρεάζουν άμεσα το σύνολο των πολιτών της χώρας, διότι είναι ελάχιστοι εκείνοι που δεν έχουν ένα παιδί, ένα εγγόνι, ένα ανίψι σε κάποια από τις τρεις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως. Είναι ένα χαρτοφυλάκιο «ειδικού χειρισμού», και εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι τα εκκλησιαστικά ζητήματα εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιο αυτού του υπουργείου, τότε το «μείγμα» ενίοτε, και κάτω από ειδικές συνθήκες, μπορεί να είναι εκρηκτικό.
Επειδή όμως σήμερα δεν ισχύει εκείνο που λέγαμε κάποτε για τη δύναμη της τηλεόρασης -«ό,τι δεν παίζει η τηλεόραση δεν έχει συμβεί»- και επειδή η υπόθεση πέρασε τα σύνορα της χώρας, δεν γινόταν η ιστορία να μείνει στο σκοτάδι. Η πρώτη γραμμή άμυνας του κυβερνητικού στρατού σαρώθηκε. Οι λεγεώνες των εχθρών, στην περίπτωσή μας η αλήθεια όπως προέκυπτε από τα γεγονότα, απειλούσαν το ίδιο το στρατηγείο, οπότε έπεσαν στη μάχη όλες οι δυνάμεις. Η ασπίδα που προσέφερε ο εγκαλούμενος βουλευτής ήταν από σάπιο ξύλο. Εγινε θρύψαλα στην πρώτη επαφή με την κοινή λογική. Οι φωτογραφίες τον διέψευσαν πανηγυρικά. Με καθυστέρηση 24 ωρών επιστρατεύτηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αυτός δεν έχει ακόμη αποκτήσει την κακή φήμη του προκατόχου του και επιχειρεί με διαφορετικό ύφος (αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσουμε) να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Δύσκολη δουλειά ομολογουμένως. Επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, τον κατηγόρησε ότι υπονομεύει τη συνοχή της κοινωνίας και ότι δεν προσφέρει τη συναίνεση που έχει ανάγκη ο κόσμος. Τυποποιημένη δήλωση.
Διάλογος λοιπόν για τα ελληνοτουρκικά και Πενταμερής
για το Κυπριακό. Χωρίς την αναγκαία προετοιμασία και με τουρκικούς
όρους. Τους οποίους υπαγόρευσαν στην περίπτωση της Ελλάδας το Βερολίνο
και στην περίπτωση της Κύπρου οι Εγγλέζοι. Ένας διάλογος-παγίδα που
βολεύει ως διαδικασία τη συγκεκριμένη στιγμή την Άγκυρα και την ΕΕ. Την
Άγκυρα γιατί περιμένει να δει πώς θα εξελιχτούν οι σχέσεις της με τις
ΗΠΑ του Μπάιντεν και πώς θα τσεπώσει μερικά δισεκατομμύρια από τις
Βρυξέλλες, άλλα για το προσφυγικό και άλλα με διάφορες προφάσεις.
Βολεύει και την Ευρωπαϊκή Ένωση που θέλει να ξεφορτωθεί τον πονοκέφαλο
των δικών της ευθυνών. Έχουν κάποιο λόγο Ελλάδα και Κύπρος να συνδράμουν
την Τουρκία με ένα διάλογο σκοπιμότητας και μάλιστα με τους δικούς της
όρους;
ΖΑΝ-ΠΩΛ ΣΑΡΤΡ
Ο υπαρξισμός είναι ένας ανθρωπισμός
μτφρ.: Αντώνης Χατζημωυσής
εκδ. Δώμα
1945. H Γαλλία μετρά τις πληγές της παλεύοντας με την ανέχεια, την απελπισία και τους πολιτικούς της δαίμονες. H φιλοσοφία, αντίθετα, αντιστέκεται, η δύσκολη αυτή συνθήκη φαίνεται πως τη δυναμώνει. Ο Ρεϊμόν Αρόν, ο Μωρίς Μερλώ-Ποντύ, η Σιμόν ντε Μπωβουάρ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ εισέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο.
Το φιλοσοφικό ρεύμα του υπαρξισμού ξεκινά την αξιοζήλευτη πορεία του. Εχει ήδη κατορθώσει να κλέψει τα πρωτεία της πρωτοπορίας από τον σουρεαλισμό. Εχει ήδη αποκτήσει δυσθεώρητη απήχηση. Εχει ήδη γίνει τίτλος σε στήλη περιοδικού, αλλά και όνομα σε τζαζ μπαρ (μάλλον be-bop).
Η ορκωμοσία του νέου Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάιντεν πραγματοποιήθηκε ομαλά, υπό τις περιστάσεις, μετά από όσα συνέβησαν τον τελευταίο καιρό, την αμφισβήτηση των εκλογών και τη βία. Επισκιάστηκε βέβαια από την πανδημία και την απουσία του προκατόχου του, κάτι το πρωτοφανές στην αμερικανική ιστορία και που δείχνει τον βαθύ διχασμό της αμερικανικής κοινωνίας. Το γεγονός όμως ότι ο απερχόμενος αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και η ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Κογκρέσο παρευρέθηκαν στην ορκωμοσία, δείχνει μια σχετική απομόνωση του Τραμπ και των ακραίων θέσεών του. Δεν αποκλείεται μάλιστα μια πιθανή ρήξη του με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Αυτό φαίνεται να ενισχύεται και από φήμες που κυκλοφορούν και φέρουν τον Τραμπ έτοιμο να ιδρύσει ένα δικό του κόμμα. Από την πλευρά του ο Μπάιντεν, στην ομιλία του μετά τη νενομισμένη διαβεβαίωση της ανάληψης των καθηκόντων του, έθεσε τις προτεραιότητες του με πρώτο στόχο την ενότητα του αμερικανικού λαού, και τη δέσμευση ότι θα είναι Πρόεδρος όλων των Αμερικανών. Και αυτό προκειμένου, όπως είπε, «να αντιμετωπίσουμε μαζί τους εχθρούς. Την ανομία, τις ασθένειες, το μίσος».
Πότε σκευωρία, πότε σκάνδαλο Μπερδευτήκαμε
Το non paper είναι μια συνήθης μέθοδος ενημέρωσης που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα όταν θέλουν να μεταφέρουν στους πολίτες τις απόψεις τους για διάφορα ζητήματα ανεπισήμως. Αυτήν τη διαδικασία επέλεξε η κυβέρνηση για να σχολιάσει την ομόφωνη απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με την οποία καλούνται τα αρμόδια υπουργεία και τα Νομικά Πρόσωπα του Δημοσίου να ασκήσουν αγωγές προκειμένου να αποκατασταθεί η συνομολογημένη ζημιά άνω των τριών δισ. ευρώ την οποία προξένησε στο Ελληνικό Δημόσιο η Novartis.
Από
Η πιο παλιά μονή στην Κρήτη χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και βρίσκεται “χωμένη” κυριολεκτικά μέσα σε ένα απόκρημνο φαράγγι, προκαλώντας δέος σε όσους θελήσουν να την επισκεφθούν…
Η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, γνωστή και ως Καθολικό, είναι χτισμένη στην απόκρημνη πλαγιά στο φαράγγι Αυλάκι, που βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. από την πόλη των Χανίων, στη βόρεια ακτή του Ακρωτηρίου.
Και το μέλλον δημοπρατείται...
Συβαρίτες
Μήδοι
Αμαθούσιοι και Φοίνικες
στα χνάρια της Ιστορίας
θα συνεχίσουν
να κυνηγούν τον Ονήσιλο
στα κράσπεδα της Σαλαμίνας.
Από μια κλωστή
κρέμεται το μέλλον
( Στέφανος Κωνσταντινίδης )
‘Ισως η χρονιά που έρχεται να είναι και η τελευταία ευκαιρία για την Ευρωπαϊκή Ενωση να μη μείνει ουραγός στα δίκτυα τεχνολογίας 5ης γενιάς με τις υψηλές ταχύτητες για τις τηλεπικοινωνίες και να συμβαδίσει με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανάλυσή του για το θέμα το Reuters. Κι αυτό ευνοεί ιδιαίτερα όσες εταιρείες προμηθεύουν τον ανάλογο και αναγκαίο εξοπλισμό, όπως είναι η φινλανδική Nokia και η σουηδική Εricsson, ειδικά αφότου πολλές κυβερνήσεις από τη Σουηδία έως τη Σιγκαπούρη αποφάσισαν να αποκλείσουν την κινεζική Huawei για λόγους ασφαλείας, ακολουθώντας το παράδειγμα των ΗΠΑ.
Ως πολίτης…
Είμαι μέλος του ΔΣ του μουσείου της Ακρόπολης και μιλάω για τα έργα που ξεκίνησε το ΥΠΠΟΑ πάνω στο βράχο, όχι ως ειδικός αλλά ως πολίτης με μακρά θητεία στο χώρο του πολιτισμού.
Προσπαθώ να περιγράψω τη θλίψη μου για την κακομεταχείριση της κοινής μνήμης μας και την απαξίωση κάποιων βασικών αρχών που κάποτε ούτε καν χρειαζόντουσαν λόγια για να κοινοποιηθούν, ήταν κοινωνικά αυτονόητα. Όπως η αίσθηση της ιστορίας και των παθών του λαού που ζωντάνευαν πάνω στον κακοτράχαλο βράχο – στα μάτια μου ιερός ως φορέας μνήμης και φορέας πολιτισμού – που η προσοχή μας στο δύσκολο βάδισμα πάνω στις πέτρες του, μας οδηγούσε στην κυριολεξία να σκύβουμε με προσοχή, να γινόμαστε ένα με τη δυσκολία του. Κι αυτό μας αναβάθμιζε σε κατ’ ουσία ερευνητές της ιστορίας των 2500 χρόνων του, γιατί δεν είναι μόνον οι ναοί του, οι Καρυάτιδες, τα αγάλματα, το θαύμα της «μη γεωμετρίας» του Παρθενώνα με τις οπτικές διορθώσεις. Είναι και η αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής, η σημαία του Σάντου και του Γλέζου, το τζαμί, ο βίαιος εκχριστιανισμός του, η ασεβής στάση των Άγγλων που το χρησιμοποίησαν σαν οχυρό, ο βομβαρδισμός του Μοροζίνι, οι μύθοι και η μυθοπλασία του, ο ενεργητικός ρεμβασμός των ερωτευμένων, η ληστεία του Ελγίνου, η ηρεμία που αποπνέει όταν σταθείς και κοιτάξεις τη θάλασσα χωρίς βιασύνη, χωρίς να σε εγκαλεί το καθήκον.
