ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
Βουλευτικές εκλογές
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη
Τις εκλογές της περασμένης Κυριακής θα μπορούσε κανείς να τις αναλύσει σε πολλά επίπεδα.
Θα περιοριστούμε σε κάποια σημεία που θεωρούμε ότι έχουν τη σημασία τους.
Σε καθαρά μικροκομματικό επίπεδο, αντίθετα με όσα γράφτηκαν, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει το ΔΗΚΟ και ιδιαίτερα τον Μάριο Καρογιάν ως τους πραγματικούς νικητές αυτών των εκλογών. Πρώτα γιατί το ΔΗΚΟ δεν κατέρρευσε, όπως του το προφήτευαν οι οιωνοσκόποι, και δεύτερον γιατί ο Καρογιάν ενίσχυσε τη θέση του και τον έλεγχό του πάνω στο κόμμα με την εκλογική αποτυχία των εσωκομματικών αντιπάλων του Γιώργου Κολοκασίδη και Κυριάκου Κενεβέζου. Στο βάθος βέβαια προβάλλει η σκιά του Μάρκου Κυπριανού αλλά και με έναν ενισχυμένο Νικόλα Παπαδόπουλο για να παραμένει έτσι ελαφρώς ομιχλώδες το τοπίο. Όσο για τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν και τα δύο τους λόγους τους να είναι ευχαριστημένα με το εκλογικό αποτέλεσμα, ο ΔΗΣΥμε την πρωτιά του και το ΑΚΕΛ με την αύξηση των ποσοστών του. Η ΕΔΕΚ άντεξε στην πίεση των δύο μονομάχων. Το ΕΥΡΩΚΟ αν και είχε σημαντικές απώλειες, άντεξε την πίεση του ΔΗΣΥ και πέτυχε να επιβεβαιώσει την πολιτική του παρουσία με δύο βουλευτές. Οι Οικολόγοι επιβεβαίωσαν επίσης την πολιτική τους παρουσία έστω και χωρίς δεύτερη έδρα, με την αύξηση των ποσοστών τους.
Σε μακροπολιτικό επίπεδο επιβεβαιώνεται η επιβολή του δικομματισμού και του διπολισμού. Όσο ο κεντρώος χώρος παραμένει διασπασμένος τίποτε δεν φαίνεται να απειλεί τον δικομματισμό.
