Γαλλία - Νέες καταγγελίες περί χρηματοδότησης της εκστρατείας Σαρκοζί από τον Καντάφι

Νέες καταγγελίες περί χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του Νικολά Σαρκοζί, στις προεδρικές εκλογές του 2007, από τον Μουάμαρ Καντάφι δημοσιεύει η εφημερίδα Le Parisien.

Γαλλία - Στο φως έγγραφο για τη χρηματοδότηση Σαρκοζί από τον Καντάφι

Αποκαλύψεις εν όψει της κάλπης

 

Νέες αποκαλύψεις για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νικολά Σαρκοζί το 2007 από το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι έρχονται στο φως. Ο ιστότοπος Mediapart δημοσίευσε έγγραφο το οποίο αποδίδεται στον Μούσα Κούσα, τον πρώην επικεφαλής των λιβυκών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος αναφέρει για το έτος 2006 ότι υπήρξε μια «καταρχήν συμφωνία με την Τρίπολη» να χρηματοδοτηθεί ως και με 50 εκατομμύρια ευρώ η εκστρατεία του Σαρκοζί το επόμενο έτος.

Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε ως επαναστάτης για ν’ απελευθερώσει τη χώρα του και να συνενώσει τις φυλές της Λιβύης, που είχε την ευχέρεια με τον πλούτο της χώρας να δημιουργήσει έναν παράδεισο δημοκρατικής ευνομίας, αιχμαλωτίστηκε στη μωροφιλοδοξία της αρχομανίας

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Προς Μωροφιλόδοξους

Του Γ. Σέρτη

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ–από προχτές– είναι:
—Θα λήξει η αιματοχυσία του εμφυλίου στη Λιβύη, με την εξόντωση του Καντάφι;
Τεσσάρων δεκαετιών απολυταρχίας του Καντάφι έληξαν με το άδοξο και ταπεινωτικό τέλος του. Με τις σκηνές του διασυρμού του να κάνουν τον γύρο του Κόσμου.
Είχε την ευκαρία και την ευχέρεια μιας αξιοπρεπούς εξόδου και μιας εθελοντικής παραίτησης, όταν οι πρώτες διαδηλώσεις έστειλαν ευκρινές το μήνυμα:
—Ώς εδώ!
Κατ’ αλλού κινήθηκε:
—Θα εξοντώσω όλα τα ποντίκια που με πολεμούν, και θα κατανικήσω το ΝΑΤΟ.
Τραγική ειρωνεία: Κρυβόταν για μήνες σαν ποντικός, και παρέσυρε στον θάνατο εκατοντάδες συμπατριώτες του.
Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε ως επαναστάτης για ν’ απελευθερώσει τη χώρα του και να συνενώσει τις φυλές της Λιβύης, που είχε την ευχέρεια με τον πλούτο της χώρας να δημιουργήσει έναν παράδεισο δημοκρατικής ευνομίας, αιχμαλωτίστηκε στη μωροφιλοδοξία της αρχομανίας.

Κανιβαλισμοί της πολιτισμένης Δύσης. Δεστε μόνο την φωτογραφία...

Ρόμπερτ Φισκ: Εμείς κάναμε τον Καντάφι να αισθάνεται ότι είναι με τους καλούς

Ο γνωστός δημοσιογράφος θέτει ερωτήματα για τον θάνατο του δικτάτορα

Το πτώμα του πρώην λίβυου ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι σε αποθήκη - ψυγείο στη Μιζουράτα. EPA/MOHAMED MESSARA

Για τη σχέση αγάπης - μίσους που είχαν οι δυτικοί ηγέτες με τον πρώην δικτάτορα της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι αλλά και για τα ασαφή αίτια θανάτου του γράφει σε άρθρο του στον βρετανικό Independent ο Ρόμπερτ Φισκ. «Τον αγαπούσαμε. Τον μισούσαμε. Μετά τον αγαπούσαμε ξανά. Ο Μπλερ τον θαύμαζε. Μετά η Κλίντον χαιρόταν με το BlackBerry της και τον μισήσαμε και πάλι, ακόμη πιο πολύ αυτή τη φορά. Ας προσευχηθούμε να μην δολοφονήθηκε. "Πέθανε από τα τραύματα που υπέστη στη διάρκεια της σύλληψής του". Τί σημαίνει αυτό;» αναφέρει ο γνωστός αρθρογράφος.

Και συνεχίζει: «Πάει λοιπόν, ο συνταγματάρχης που κάποτε έγινε αντικείμενο λατρείας από το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών, μετά προστατεύθηκε ως αξιόπιστος ηγέτης, μετά μισήθηκε επειδή έστελνε όπλα στον IRA, μετά αγαπήθηκε κ.ο.κ. Μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει που πίστευε ότι ήταν καλός;»

Αλλαξε η φύση του πολέμου στη Λιβύη

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ξέσπασε λοιπόν από το απόγευμα του Σαββάτου η αναμενόμενη επίθεση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εναντίον της Λιβύης με στόχο τη βίαιη ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι και στη συνέχεια τη λεηλασία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της χώρας αυτής από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους.

Μετά από κάποια συμβολικά, προπαγανδιστικού χαρακτήρα πρώτα αεροπορικά πλήγματα από γαλλικά πολεμικά αεροσκάφη που υπηρετούν τις προεκλογικές ανάγκες του Νικολά Σαρκοζί, ανέλαβαν δράση οι Αμερικανοί εκτοξεύοντας 112 πυραύλους Κρουζ τύπου Τόμαχοκ, εξαιρετικά μεγάλης ισχύος, με στόχους αντιαεροπορικές εγκαταστάσεις του κανταφικού καθεστώτος.

Πλησιάζει τη Βεγγάζη ο στρατός του Καντάφι

Απροθυμία από Ρωσία και Γερμανία στη γαλλική πρωτοβουλία για βοήθεια προς τους αντάρτες

 

Με αεροπορικές επιδρομές σφυροκοπούν, σήμερα, την Ατζαμπίγια, πόλη στα ανατολικά της Λιβύης,οι στρατιωτικές δυνάμεις του συνταγματάρχη Καντάφι. Πρόκειται για την τελευταία πόλη που θέλει να καταλάβει ο κυβερνητικός στρατός προκειμένου να φθάσει στοι τελευταίο προπύργιο των αντικαθεστωτικών, τη Βεγγάζη. 

Η «εξουσία των μαζών» και η ειρωνεία της Ιστορίας...

Μέχρι χθες, ο συνταγματάρχης Καντάφι φιγουράριζε ως ένας από τους ανθεκτικότερους πολιτικούς Survivor. Ο μακροβιότερος μη εστεμμένος ηγέτης του πλανήτη (ανέλαβε την εξουσία το 1969) γλίτωσε από τις βόμβες των αμερικανικών αεροπλάνων που σκότωσαν τη θετή του κόρη το 1986, αντιμετώπισε διά πυρός και σιδήρου το ισλαμικό αντάρτικο την πενταετία 1993 - 1998 και κατάφερε να αναχαιτίσει, την επόμενη διετία, δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα, οι πρωταίτιοι των οποίων απαγχονίστηκαν σε δημόσια θέα.
Τελικά, ο Καντάφι βρήκε τον μάστορά του από εκείνους τους οποίους ποτέ δεν λογάριασε μεταξύ των εχθρών του - τις λαϊκές μάζες! Για ειρωνεία της Ιστορίας, η Λιβύη του Καντάφι αυτοαποκαλείται "Τζαμαχιρία", δηλαδή "εξουσία των μαζών". Ο αξιωματικός που ανδρώθηκε με τον θρύλο του Νάσερ αποτέλεσε την πιο χαρακτηριστική ενσάρκωση του παναραβικού εθνικισμού, τόσο στην ηρωική εποχή όσο και στον εκφυλισμό του.