Του Στέφανου Κωνσταντινίδη
Αν το ιδεολογικό πλαίσιο της δεκαετίας του ‘50 ήταν λίγο-πολύ
καθαρό, η περίοδος της ανεξαρτησίας ξεκίνησε με μια ιδεολογική σύγχυση
και ερωτηματικά για την ταυτότητα των πολιτών του νέου ανεξάρτητου
κράτους. Βεβαίως το ιδεολογικό πλαίσιο Δεξιά-Αριστερά που κυριάρχησε
στις προηγούμενες δύο δεκαετίες, εξακολουθούσε να διατηρείται και να
επηρεάζει την κυπριακή πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική ζωή. Όμως
από μόνο του το ιδεολογικό αυτό δίπολο δεν μπορούσε να καλύψει τις νέες
πραγματικότητες που δημιούργησε η ανεξαρτησία. Η αντίθεση στις
συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου δημιούργησε ένα νέο ιδεολογικό διπολισμό στη
βάση ενωτικοί-ανθενωτικοί ή ενωτικοί-ανεξαρτησιακοί. Στην ουσία όμως ο
ιδεολογικός αυτός διπολισμός δεν κάλυπτε τα πραγματικά δεδομένα «επί
του εδάφους».
