Υπάρχει ένα μεγάλο μπέρδεμα μ' αυτή την ιστορία της οριζόντιας ψηφοφορίας,
δηλαδή το να δοθεί το εκλογικό δικαίωμα στον ψηφοφόρο να ψηφίζει υποψήφιους
από διάφορα κόμματα. Τα κόμματα που την υιοθετούν το κάνουν για να κερδίσουν
τη συμπάθεια της κοινής γνώμης, οι οργανώσεις που κάθε τόσο την απαιτούν,
έχουν μια ακαδημαϊκή προσέγγιση που είναι πολύ μακριά από τη λειτουργία του
πολιτεύματος και η κοινή γνώμη συμφωνεί διότι ούτως ή άλλως είναι
απογοητευμένη από τα κόμματα και πιστεύει ότι με την οριζόντια ψηφοφορία θα
επιλέγει πρόσωπα για να τιμωρήσει τα κόμματα. Όμως, δεν βρήκα πουθενά στον
κόσμο να ισχύει αυτό που συζητούμε εμείς τα τελευταία χρόνια. Μήπως όλοι οι
άλλοι είναι λάθος κι εμείς είμαστε οι έξυπνοι, που θα ανακαλύψουμε το τέλειο
σύστημα;Αν αποδεχόμαστε
ότι η δημοκρατία μας, ή καλύτερα το πολιτειακό μας σύστημα, λειτουργεί με
βασικό κύτταρο τα κόμματα, τότε πρέπει να αναζητήσουμε την εξυγίανση των
κομμάτων κι όχι την ανάδειξη στελεχών της πολιτικής ζωής, που θα είναι όπως
τους φραγκολεβαντίνους.
