ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ. Afficher tous les articles

samedi 15 décembre 2012

Αθήνα - Σιωπηρή πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στο ρατσισμό

Διοργανώθηκε στην Αθήνα από το Ευρωπαϊκό Αντιρατσιστικό Κίνημα Βάσης (EGAM)
 
Σιωπηρή πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στο ρατσισμό



Σιωπηρή πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στα φαινόμενα ρατσισμού, αντισημιτισμού
και νεοναζισμού διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Αντιρατσιστικό Κίνημα Βάσης (EGAM)
σε "μια μεγάλη ευρωπαϊκή μάχη για την δημοκρατία". 

samedi 11 août 2012

Πόσο ευσταθεί η «φιλελεύθερη» διάκριση ρατσιστικού λόγου και πράξης

Οι λέξεις είναι πράξεις


Της Βάσως Κιντή*

Το ανέκδοτο με τα κουνούπια του Νείλου που τρώνε σπιτικό φαγητό με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, το οποίο αναπαρήγαγε η Βούλα Παπαχρήστου στο twitter με τα γνωστά αποτελέσματα, προκάλεσε πολλές συζητήσεις για το κατά πόσον ήταν όντως ρατσιστικό ώστε να δικαιολογεί τη βαριά τιμωρία της. Υποστηρίχθηκε ότι δεν υπάρχει τίποτε μειωτικό για τους Αφρικανούς στη συγκεκριμένη φράση, οπότε η τιμωρία ήταν αδικαιολόγητη.
Σε συνάφεια με το περιστατικό αυτό, ο Δ. Χριστόπουλος, σε κείμενό του στα «ΝΕΑ» (28/7/12) για την ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου, διακρίνει μεταξύ λόγου και πράξης για να υποστηρίξει ότι σε μια δημοκρατία μπορεί καθένας να λέει «ό,τι ανατριχιαστικό θέλει» αλλά όταν ο ρατσιστικός λόγος γίνεται πράξη, με ηθική ή κυρίως με φυσική αυτουργία, πρέπει να τιμωρείται αμείλικτα.

samedi 5 mars 2011

Ευθύνες της κυβέρνησης

ΕΦΗΜΕΡΑ
Πώς γίναμε ρατσιστές
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Φωτογραφία
ΜΠΟΡΕΙ οι Κύπριοι να έλεγαν μαυρούδες, αλλά ο χαρακτηρισμός ήτανε τις πιο πολλές φορές χαϊδευτικός χωρίς καμιά ρατσιστική υπόνοια. Μπορεί πολλές φορές να παραπονιούνταν πως «γέμισε ο τόπος ξένους», αλλά δεν ήταν παρά μια διαπίστωση όπως δυο άνθρωποι που συναντιούνται στη στάση του λεωφορείου κι ανοίγουν συζήτηση για τον καιρό. Εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις που πραγματικά τα κίνητρα ήταν ρατσιστικά, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι Κύπριοι δεν ήταν ρατσιστές. Ακόμα και φιλόξενος και συμπονετικός λαός να μην είμαστε πια, είμαστε ανεχτικοί. Ή, ακόμα και αδιάφοροι. Ωστόσο, πλέον, όπου βρεθείς θα ακούσεις μια συζήτηση για «αυτούς τους ξένους».
Και τα συναισθήματα δεν είναι πια τα ίδια.
Πλέον, η πεποίθηση που επικρατεί είναι να πάει ο καθένας στον τόπο του κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες κι ό,τι θέλει ας του συμβεί.