Ανάλυση - Η επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσιγκτον είναι ένα πρωτοφανές στα διπλωματικά χρονικά φιάσκο για την τουρκική πλευρά

Γιώργος Καπόπουλος

Η επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσιγκτον είναι ένα πρωτοφανές στα διπλωματικά χρονικά φιάσκο για την τουρκική πλευρά, που λίγες μέρες πριν από την αναχώρηση του προέδρου πήρε το σκληρό μήνυμα από τις ΗΠΑ για τον εφοδιασμό των Κούρδων της Συρίας με βαρύ οπλισμό. Η επίσκεψη Ερντογάν είναι κλασική περίπτωση κυβερνητικής διγλωσσίας, με σκληρή γλώσσα για το εσωτερικό και χαμηλούς τόνους εκτός συνόρων. Οι ΗΠΑ εφοδιάζουν με βαρέα όπλα τους Κούρδους στη Συρία εδώ και καιρό, έτσι είναι σαφές ότι η οργή του Ερντογάν οφείλεται στην προληπτική αποδόμηση της εικόνας μιας σκληρής και αδιάλλακτης διαπραγμάτευσης που ήθελε να παρουσιάσει στην τουρκική κοινή γνώμη.

Κούρδοι - Συνεχώς προδίδονται από τη διεθνή κοινότητα

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ ΑΝΗΛΕΩΣ

Πολύτιμοι σύμμαχοι τη μια στιγμή, θυσία στον βωμό γεωπολιτικών λυκοφιλιών την άλλη, οι Κούρδοι βρίσκονται ξανά, για πολλοστή φορά τις τελευταίες δεκαετίες, στο σημείο να πληρώνουν το βαρύ τίμημα μιας μεγάλης διεθνούς προδοσίας σε βάρος τους.

 

 

 

Γιώργος Σκαφίδας

 

Oι Κούρδοι βρίσκονται ξανά, για πολλοστή φορά τις τελευταίες δεκαετίες, στο σημείο να πληρώνουν το βαρύ τίμημα μιας μεγάλης διεθνούς προδοσίας σε βάρος τους

Στο πλαίσιο ενός προσχηματικού «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», η Τουρκία βομβαρδίζει ανηλεώς από τα τέλη Ιουλίου θέσεις των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ (αλλά και στη Συρία, όπως λέγεται), με τις Ηνωμένες Πολιτείες να σφυρίζουν αδιάφορα και την Ευρώπη να περιορίζεται σε ευχολόγια.

Τo τρίγωνο Κούρδοι, Τουρκία, ΗΠΑ

 

 

Στέφανος Κωνσταντινίδης*

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το κουρδικό ζήτημα είναι το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Η ελπίδα μιας στρατιωτικής νίκης εναντίον των ανταρτών του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος-ΡΚΚεξανεμίστηκε αφού το κίνημα αυτό διατήρησε και μετά τη σύλληψη του αρχηγού του, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, όλες τις αξιόμαχες δυνατότητές του. Στην Άγκυρα καταλαβαίνουν τώρα πως δεν υπάρχει άλλη λύση από την εξεύρεση ενός συμβιβασμού με τους Κούρδους. Η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ στην εξουσία φάνηκε προς στιγμή να ευνοεί μια τέτοια προοπτική. Έγιναν έτσι δειλά βήματα αναγνώρισης της κουρδικής γλώσσας και ταυτότητας, αλλά με κανένα τρόπο οι τουρκικές πολιτικές ελίτ δεν θέλουν να αναγνωρίσουν την αυτονομία των Κούρδων και την ισότιμη με την τουρκική, ελεύθερη διδασκαλία της γλώσσας τους αλλά και του πολιτισμού τους.