Ελλάδα - Ο κουρέας της Μεταμόρφωσης

Tου Παντελή Μπουκάλα
Τα τελευταία χρόνια κουρεύομαι, αραιά και πού, στη γειτονιά μου, σ’ ένα κουρείο που το δουλεύει αλλοδαπός. Ενα ταπεινό καθαρό ημιοϋπογειάκι, όπου δεν συχνάζουν μόνο συμπατριώτες του· οι συμφερτικές τιμές κι η καλή δουλειά φέρνουν εκεί και Ελληνες. Εντάξει, έλεγε μέχρι πριν από λίγο καιρό, δεν είναι κι ο παράδεισος εδώ, και δεν είναι η πατρίδα μου. Αλλά ακόμα είναι καλύτερα από κει που γεννήθηκα. Κι ύστερα, εδώ είναι η πατρίδα των παιδιών μου.

Ελλάδα - Το πρόβλημα είναι καταδικό μας

Tης Ρίτσας Μασούρα
Παρά τα όσα ανατρεπτικά συμβαίνουν τα τρία τελευταία χρόνια, λίγοι συνειδητοποιούν την άβυσσο στην οποία έχουμε καταποντιστεί, πρωτίστως ως χώρα και στη συνέχεια ως Ελληνες πολίτες.
Ουσιαστικά, προσμετρήσαμε τον κανονικό μας χρόνο και τώρα απλώς τρώμε τις σάρκες μας. Η ζωή μας περιορίζεται ασφυκτικά, όχι μόνον ως προς το χρήμα, αλλά και ως προς τις συμπεριφορές. Από το πώς διεκδικούμε το δίκιο μας, από το πώς διαχειριζόμαστε τον θυμό μας, από το πώς επιχειρούμε να εξαπατήσουμε τον άλλον. Ανθρωποι με αντιδράσεις σπασμωδικές, άναρχες, αυταρχικές, καταστροφικές.

Και Γραικός και Ελληνας και Ρωμιός

Tου Παντελή Μπουκάλα

Tι ακριβώς εννοούσε προ εβδομάδων ο κ. Ευ. Βενιζέλος, όταν δήλωνε πως «ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρνησης Παπαδήμου συνδέεται με την υπόσταση της χώρας αλλά και με τη διεθνή της επωνυμία, με τους συμβολισμούς της», το γνωρίζει ο ίδιος· αυτό όμως δεν είναι βέβαιο, αφού συχνά ο νέος ηγεμών του ΠΑΣΟΚ μοιάζει με βότσαλο που το παρασύρει ο χειμαρρώδης λόγος του. Ο Ελληνογερμανός βουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης πάντως ήξερε τι εννοούσε όταν πρότεινε διά της «Bild» να αλλάξει η διεθνής ονομασία της χώρας και να καθιερωθεί το Hellas αντί του «καμένου» Greece. Προδότη τον χαρακτήρισαν ωστόσο και γκεσταπίτη οι πατριδοφύλακες του Ιντερνετ, που μάλλον δεν ξέρουν ότι χρόνια τώρα υπάρχει ένα οιονεί κίνημα με αυτό ακριβώς το αίτημα. Εν πάση περιπτώσει, μέρα που είναι, ας θυμηθούμε κάποιες πτυχές του ονοματολογικού μας ζητήματος. Είναι λοιπόν σημαδιακό το γεγονός ότι στα τραγούδια για τον θάνατο του Διάκου και του Καραϊσκάκη, ο λαϊκός ποιητής θέτει στα χείλη των δύο ηρώων την ίδια εντολή: Πρώτα ο Διάκος, στο ποίημα που δημοσίευσε ο Κλωντ Φωριέλ το 1824-25: «“Καρδιά, παιδιά μου”, φώναξε, «παιδιά μη φοβηθείτε./ Ανδρεία ωσάν Ελληνες, ωσάν Γραικοί σταθείτε”». Κι έπειτα από έξι χρόνια: «Ο Καραΐσκος φώναξε, ψιλή φωνίτσα βάζει: “Ελληνες μην κιοτέψετε, παιδιά μη φοβηθείτε, / και πάρ’ τό γιούχα η Τουρκιά κι ερθεί και μας χαλάσει. / Σαν Ελληνες βαστάξετε κι ωσάν Γραικοί σταθείτε”» (το δημοσίευσε το 1860 ο Αρνολντ Πάσοβ).

Επαναπροσδιοριζόμαστε

Nίκος Μπακουνάκης  
Greeks

«Είχε καμιά σχέση το νησί σου με την αρχαία Ελλάδα;» ρώτησε ο δημοσιογράφος του περιοδικού «The New Yorker» Ιαν Φρέζιερ τον 47χρονο εργάτη αρτοβιομηχανίας και συνδικαλιστή Μάικ Φιλίππου, που κατάγεται από την Κάσο. «Οου για» απάντησε αμέσως αυτός, σε αγγλικά του Μπρονξ, χρωματισμένα με ελληνικούς τονισμούς. «Στείλαμε δύο πλοία στον Τρωικό Πόλεμο». Εκπληκτος για την άμεση απάντηση, ο δημοσιογράφος του αμερικανικού περιοδικού θέλησε να ελέγξει αργότερα την ακρίβειά της. Ανέτρεξε στην «Ιλιάδα», στη Ραψωδία Β' και στον περίφημο κατάλογο των πλοίων που είχαν στείλει οι Ελληνες στην Τροία. Πράγματι, η Κάσος είχε στείλει πλοία. Μαζί με τους Κάσιους, τους Νισύριους, τους Κώες, τους Καρπάθιους, «τριάκοντα γλαφυραί νέες εστιχόωντο», όπως γράφει ο Ομηρος.

Ελλάδα - Μεγεθύνσεις

Από την ΟΛΓΑ ΜΠΑΚΟΜΑΡΟΥ

Επιστροφή στην Αθήνα, η πόλη έχει ξαναγεμίσει, μοιάζει παρ' όλα αυτά με έρημη πόλη, παραδομένη σε μια μελαγχολία, που δεν έχει καμιά σχέση με τη μελαγχολία του Σεπτέμβρη...

Αμνός Βαριά, χωρίς την υποψία ή την προσμονή κάποιου χαμόγελου, εκλύεται από παντού -τις θολές τζαμαρίες των «λουκέτων», τα άδεια μαγαζιά, τα μισοάδεια καφέ, τα συνθήματα επί συνθημάτων στους τοίχους, τα βρώμικα πεζοδρόμια· και βέβαια από τα πρόσωπα των ανθρώπων, περίκλειστα σε μια παράξενη, πρωτόφαντη μοναξιά...
Νομίζω ότι ποτέ οι πολίτες αυτού του τόπου, οι κάτοικοι αυτής της πόλης δεν αισθάνθηκαν τόσο φοβισμένοι και μόνοι και τόσο χωρίς ελπίδα... Τόσο ανήμπορα οργισμένοι και αηδιασμένοι απέναντι στους θύτες, που ζητάνε και τα ρέστα από τα θύματά τους και τους πουλάνε τρέλα κι από πάνω...

Με τη ρετσινιά του Γραικύλου

Tης Τασουλας Kαραϊσκακη
Σήμερα θα μεταδοθεί στη Γαλλία το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ του Canal+ «Με τον Ντομινίκ Στρος-Καν στο ΔΝΤ» και οι Γάλλοι τηλεθεατές θα ακούσουν από το στόμα του επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ότι «οι Ελληνες είναι βουτηγμένοι μέσα στα σκατά. Και πάρα πολύ μάλιστα! Οταν μια γυναίκα λέει ότι δεν έχει ψωμί να φάει, λέει αλήθεια. Αυτός ο θυμός είναι θεμιτός. Οι άνθρωποι στον δρόμο έχουν την αίσθηση ότι τους εξαπάτησαν. Κι όμως είναι οι ίδιοι που μαγείρεψαν τα στοιχεία και που δεν πληρώνουν φόρους. Η φοροδιαφυγή είναι το εθνικό τους σπορ. Αλητεία στο έπακρον. Και επιπλέον, είναι οι πιο πλούσιοι!».

Το Αιγαίο, το Καστελόριζο, τα πετρέλαια, την ελληνοκυπριακή προσέγγιση με το Ισραήλ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου

«Η Ελλάδα φοβάται την Τουρκία»

Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ 

Πρώην διπλωμάτης (1975-1981), ο Βρετανός λέκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Γουίλιαμ Μάλινσον, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Πικρές Ελιές» -που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις εκδόσεις της Εστίας- ανατρέχει στην ιστορία της Κύπρου και τις ποικίλες περιπέτειες που ο λαός τής μαρτυρικής Μεγαλονήσου βίωσε, ενώ στη συνέντευξή του στην «Ε» μιλά και για το σήμερα, το Αιγαίο, το Καστελόριζο, τα πετρέλαια, την ελληνοκυπριακή προσέγγιση με το Ισραήλ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
 

 
Πρώην Βρετανός διπλωμάτης, ο Γουίλιαμ Μάλινσον καταγράφει στο βιβλίο του «Πικρές Ελιές» (εκδ. Εστία) μερικές πικρές αλήθειες για την Κύπρο  
Από τη διπλωματία γιατί φύγατε;
«Ισως παραήμουν ευθύς χαρακτήρας για διπλωμάτης. Αν και ο σοβαρότερος λόγος ήταν η αίσθηση ότι η Βρετανία είχε πάψει πλέον να είναι ανεξάρτητη, συνεπώς, στο υπόλοιπο της καριέρας μου, δεν θα δούλευα για την πατρίδα μου αλλά για την Αμερική...».