Δεν μας αξίζει
Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Έχουμε
δουλειά, ακόμα. Έχουμε μισθό. Όπως κι οι πιο πολλοί στο άμεσο
περιβάλλον μας. Μπορούμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις αν το θελήσουμε.
Ακούμε για αριθμούς ανέργων, αλλά δεν τους βλέπουμε. Δεν περάσαμε ποτέ
από κάποιο κοινωνικό παντοπωλείο, ούτε από κάποια φιλανθρωπική οργάνωση
που μοιράζει ρούχα και τρόφιμα, ώστε να δούμε το πραγματικό πρόσωπο της
φτώχειας. Και χωρίς πρόσωπο, μόνο με αριθμούς, είναι εύκολο να
ξεχνιέσαι. Μέχρι που η οθόνη της τηλεόρασης μεταφέρει όλη την απελπισία
του άνεργου οικογενειάρχη. «Δεν μας αξίζει». Ο επίλογος του ξεσπάσματός
του.


