Κύπρος - Βυθιζόμαστε και στο εθνικό και στην οικονομία, και μας λένε ότι βγήκαμε στη στεριά...

 

 Κωστάκης Αντωνίου

 

Πώς ο σκληρός Μπάιντεν έκανε τον Ερντογάν να τρέμει από τον φόβο του...

Η Κυβέρνηση συνεχίζει να βομβαρδίζει την κοινή γνώμη της Κύπρου, με επικοινωνιακές ψευδαισθήσεις και όνειρα θερινής νυκτός, σχετικά με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Κυπριακό. Και μέσω ορισμένων Μέσων Ενημέρωσης που υποδύονται τα παπαγαλάκια της Κυβέρνησης, επιχειρεί να δημιουργήσει ψεύτικες εντυπώσεις για την πορεία του εθνικού θέματος, αγνοώντας πως με την όλη στάση της αφενός χάνει την αξιοπιστία της και την εγκυρότητα του λόγου της, και αφετέρου διευκολύνει τη συνέχιση μίας διαδικασίας η οποία δεν καταλήγει πουθενά, παρά μόνο στο τσιμέντωμα της διχοτόμησης.

Ψυχολογία και Παιδιά - Ο πασίγνωστος Αλμπερτ Αϊνστάιν έλεγε: «Αν θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν έξυπνα, διάβαζέ τους παραμύθια. Και αν θέλεις να γίνουν ακόμη πιο έξυπνα, διάβαζέ τους περισσότερα παραμύθια».

 Παραμύθια, ένας φωτεινός δρόμος για καλύτερο μέλλον


«Είναι περισσότερο από αληθινά, όχι γιατί μας λένε πως υπάρχουν δράκοι, αλλά γιατί μας μαθαίνουν ότι οι δράκοι μπορούν να νικηθούν»

 
G.Κ. Chesterton




Του Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
 

Ο Αλμπερτ Αϊνστάιν  είχε δίκιο. Τα παραμύθια, σύμφωνα με πολλές επιστημονικές μελέτες, συμβάλλουν θετικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των παιδιών.

 


Και όχι μόνο. Ο όμορφος κόσμος των παραμυθιών, που είναι γεμάτος ελπίδα, σοφία και όνειρα, βοηθά ουσιαστικά στην καλύτερη ενατένιση του μέλλοντος, ενώ αποτελεί και ένα άριστο παράδειγμα παγκοσμιοποίησης με θετικό προσανατολισμό, αφού τα παραμύθια έχουν μεν τα εθνικά χαρακτηριστικά των συγγραφέων τους, συγκρινόμενα όμως αναδεικνύουν κοινούς παρονομαστές και εκπέμπουν κοινά, διαχρονικά μηνύματα.

Σκέψη - Η Κρίση και τα παραμύθια

Αλλά πώς να φθάσει τις ν' ανέλθει εις το ιδεώδες των παραμυθιών;

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Του Δημήτρη ΑΒΟΥΡΗ
 

Ούτε ιδεώδη ούτε ιδανικά ούτε αξίες αναγνωρίζονται πλέον. Παραχαράκτες γίναμε δίχως ιδεώδη. Αρχίζοντας από τη λέξη πατρίδα που δεν μας συγκινεί πια. Γιατί πώς εξηγείται, να πωλούνται πάτρια εδάφη και μάλιστα ποτισμένα με αίμα, για το καλό της πατρίδας, μέσω πλειστηριασμών. Ποιοι πατριώτες θα πουν όχι σε αυτό έγκλημα;

Χάνοντας τα νοήματα των λέξεων, των εννοιών, χάσαμε και το νόημα της ζωής, το νόημα των ανθρωπίνων σχέσεων.