ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

vendredi 22 novembre 2019

Το βιβλίο για τον Χριστιανόπουλο που σκανδαλίζει

Φαλκιδευμένος Χριστιανόπουλος (του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου)


                                


του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου 

Ξεφυλλίζω τον ογκώδη τόμο της Σωτηρίας Σταυρακοπούλου Τα εσώψυχα του Ντίνου Χριστιανόπουλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιανός, και οι απορίες μου μαζεύονται σωρηδόν, από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Το βιβλίο καταγράφει συζητήσεις μιας οκταετίας (2004-2012), που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν μιαν εκ βαθέων συνομιλία ανάμεσα στον ποιητή και τη Σταυρακοπούλου, αλλά το όλο εγχείρημα μπάζει από παντού, σε όποιο σημείο κι αν σταθούμε. Η επιμελήτρια έχει ακαδημαϊκή ιδιότητα και οι συζητήσεις ξεκίνησαν από την ιδέα της να φιλοτεχνήσει μια βιογραφία του Χριστιανόπουλου, η οποία κατέληξε, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται η ίδια, στην αποτύπωση μιας σειράς από «μουχαμπέτια» – κουβεντούλες επί παντός του επιστητού.
Πώς, όμως, νομιμοποιείται ένα τέτοιο (αχανές στην έκταση και εντελώς   συγκεχυμένο ως προς το περιεχόμενό του) υλικό; Η Σταυρακοπούλου δεν δουλεύει ούτε ως επιστήμονας ούτε ως δημοσιογράφος. Αν δούλευε ως επιστήμονας, θα όφειλε να στηρίξει τις ερωτήσεις της σε κάποιους άξονες, εντάσσοντας τις απαντήσεις του Χριστιανόπουλου σε έναν κορμό με σαφή απόβλεψη και συγκεκριμένες κατευθύνσεις – ως γνωστόν οι απαντήσεις που παίρνουμε αντανακλούν τις ερωτήσεις που θέτουμε. Αν πάλι η Σταυρακοπούλου εργαζόταν ως δημοσιογράφος, θα έπρεπε οι ερωτήσεις της να είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε ένα στοιχειώδες οργανόγραμμα, ικανό να μας αποκαλύψει πρωτίστως το ποιητικό έργο του Χριστιανόπουλου – αυτό που ουδόλως τυχαίως τον καθιέρωσε ως μιαν από τις σημαντικότερες φωνές της μεταπολεμικής ποίησης.

jeudi 21 novembre 2019

Αστυνομική βία στην Αθήνα. Και η "τέχνη της ξυλοκοπικής"!.


Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Ρεβανσιστική αποχαλίνωση


Να ’λεγες ότι επί ΣΥΡΙΖΑ είχαν αφοπλιστεί και τους απαγορευόταν διά ροπάλου η χρήση ροπάλων, ασπίδων, βομβίδων και δακρυγόνων κατά των διαδηλωτών, θα καταλάβαινες το τωρινό πάθος τους για επανασύσφιγξη των σχέσεών τους με το πλήθος. Αλλά και στη συριζαϊκή «μεσοβασιλεία», που διέσπασε την κομματοπαράδοτη «κανονικότητα», κανονικότατα επιδίδονταν οι ένστολοι στην τέχνη της ξυλοκοπικής. Κανένα σύνδρομο στερήσεως δεν τους ταλαιπώρησε.
Μπορεί να άλλαζαν οι υπουργοί, αλλά τα όργανα έμεναν ανεπηρέαστα, πιστά στο καθήκον. Εναν σκοπό έχουν μάθει να παίζουν, κι αυτόν παίζουν. Οποιος κι αν διευθύνει την ορχήστρα. Και τον σεβασμό τους προς τα περήφανα γερατειά συνέχισαν λοιπόν να δείχνουν, λούζοντάς τα στο δακρυγόνο, και όποιον πετύχαιναν ξεκομμένο στις πορείες τού άλλαζαν τον αδόξαστο. Μάλιστα, με το που τέλειωναν το θεάρεστο έργο τους, πρόσφεραν ευγενικά στους ξυλοκοπηθέντες ένα ωραίο βιβλιαράκι γεμάτο ξυλοτυπίες. Στις σελίδες του είχαν συγκεντρώσει τις δριμύτατες ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ (αλλά και του πρώτου Συνασπισμού, και της ΕΑΡ, και του ΚΚΕ εσωτερικού) περί αφοπλισμού της αστυνομίας και καταργήσεως των ΜΑΤ.

dimanche 17 novembre 2019

Ο Ερντογάν στον Λευκό Οίκο

Στέφανος Κωνσταντινίδης

Η επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ και η υποδοχή που έτυχε από τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο αποτελεί αφ' εαυτής μια διπλωματική και πολιτική νίκη για τον Τούρκο Πρόεδρο. Στα δε θέματα που συζητήθηκαν ο Ερντογάν πήρε από τον Αμερικανό Πρόεδρο αυτά που ήθελε. Επιπλέον ο Τραμπ του έπλεξε το εγκώμιο, τον χαρακτήρισε φίλο από τα παλιά, ένα «ιδιαίτερα σεβαστό πρόσωπο» και δήλωσε μάλιστα «μεγάλος οπαδός» του.  Είχαμε, συνέχισε, «μία υπέροχη και παραγωγική συνάντηση. Η Τουρκία είναι ένας υπέροχος σύμμαχος στο ΝΑΤΟ».  Το επίμαχο θέμα των ρωσικών πυραύλων S-400 παραπέμφθηκε να λυθεί σε συνομιλίες «τεχνικών εργασιών» με τους Αμερικανούς να αποδέχονται τώρα την παρουσία τους  με κάποιους ενδεχομένως περιορισμούς στην ενεργοποίησή τους.  Απλώς το θέμα παρακάμπτεται με στάκτη στα μάτια εκείνων επιμένουν για κυρώσεις και επιπλέον ανοίγεται ξανά η πόρτα στην Άγκυρα για τα μαχητικά  F-35.  Έγινε επίσης λόγος για μια μεγάλη εμπορική συμφωνία δισεκατομμυρίων ανάμεσα στις δύο χώρες, με τον Τραμπ να αναζητεί τρόπους αποφυγής των όποιων κυρώσεων. Την ίδια ώρα επικρίθηκε ο Γάλλος Πρόεδρος για τη δήλωση του περί «εγκεφαλικά νεκρού ΝΑΤΟ». Ειρωνεία βεβαίως να παρουσιάζεται ο Ερντογάν θιασώτης του ΝΑΤΟ την ίδια ώρα που το υποσκάπτει με τη συμμαχία του με τη Μόσχα και ακόμη μεγαλύτερη ειρωνεία να του επιδαψιλεύει ο Αμερικανός Πρόεδρος εγκώμια για την προσήλωσή του στη συμμαχία! Στο θέμα της τουρκικής εισβολής στη Συρία παρουσιάστηκαν όλα θετικά και επαινέθηκε ξανά η Άγκυρα για τη δήθεν συμβολή της στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού κράτους, ενώ είναι καλά γνωστή η συνεργασία της με τους Ισλαμιστές.

samedi 16 novembre 2019

Αυτοί που καίνε τον Ακάμα

Γιατί καίγεται ο Ακάμας;

  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου   


Ο Ακάμας καίγεται γιατί χάσαμε κάθε ηθική αξία. Μοναδική αξία που μας απέμεινε είναι η χρηματική. Ηθικοί αυτουργοί είναι όλοι αυτοί που σήμερα κλαίνε πάνω από τις στάχτες του. Ο Ακάμας θα μπορούσε να είχε μετατραπεί σε εθνικό πάρκο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Σε πραγματικό εθνικό πάρκο χωρίς εκπτώσεις και παζαρέματα και ο οποίος θα αποτελούσε από μόνος του προορισμό που θα έλκυε ξένους και ντόπιους, με τις διάφορες υπηρεσίες να αναπτύσσονται πέριξ ενισχύοντας τις κοινότητες. 

Αυτός που θα κατάγγελλε τη συμφωνία των Πρεσπών! Τώρα τελείωσαν οι εκλογές, μάζεψε τα ψηφαλάκια!


«Στηρίξου πάνω μου» είπε ο Μητσοτάκης στον Ζόραν Ζάεφ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Αν η γλώσσα του σώματος «μιλάει», τότε τα χαμόγελα των Κυριάκου Μητσοτάκη και Ζόραν Ζάεφ κατά την έξοδό τους από την αίθουσα του ξενοδοχείου όπου συναντήθηκαν χθες στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του οικονομικού συμποσίου Thessaloniki Summit 2019, αντικατοπτρίζουν στο έπακρο το κλίμα στο οποίο οι δύο πρωθυπουργοί συζήτησαν επί μισή και πλέον ώρα, από την οποία για ένα πεντάλεπτο οι δυο τους, χωρίς τους συνεργάτες τους.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός δήλωσε ανοιχτά στον κ. Ζάεφ ότι θα τον στηρίξει στην προσπάθεια για εξεύρεση λύσης, ώστε να αρθεί το αδιέξοδο που προκάλεσε το γαλλικό βέτο στην ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας, τονίζοντας πως η κυβέρνησή του είναι αποφασισμένη να επαναφέρει την Ελλάδα σε ρόλο ισχυρού Ευρωπαίου παίκτη στη Βαλκανική.
«Στηρίξου πάνω μου», φέρεται ειπών στον κ. Ζάεφ ο κ. Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση θέλει ειρήνη, σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη στα Δυτικά Βαλκάνια. Μάλιστα ο κ. Ζάεφ, που αμέσως μετά έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους, σε αντίθεση με τον Ελληνα πρωθυπουργό, που άφησε την ενημέρωση στον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Πέτσα, καθώς ακολουθούσε άλλη συνάντηση, με τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, ανέφερε ότι ο κ. Μητσοτάκης τον διαβεβαίωσε ότι θα μιλήσει ο ίδιος τόσο στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν όσο και σε άλλους Ευρωπαίους ηγέτες.

Financial Times: Ο Μητσοτάκης αποδεσμεύει το βρώμικο χρήμα! Επωφελούνται όσοι ελέγχονταν για ξέπλυμα χρήματος



Σφοδρή αντιπαράθεση με αφορμή άρθρο των Financial Times

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ  
 

Νέο πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με αφορμή αυτή τη φορά ένα ρεπορτάζ των Financial Times. Η βρετανική εφημερίδα ασκεί κριτική στην κυβέρνηση λέγοντας πως μία τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα της χώρας που έγινε δεκτή το βράδυ της Τετάρτης «δίνει τη δυνατότητα σε πολίτες που είναι ύποπτοι για απάτη και ξέπλυμα χρήματος να πάρουν πίσω τα περιουσιακά στοιχεία τους που έχουν “παγώσει” από τη Δικαιοσύνη, εάν δεν έχουν δικαστεί μέσα σε 18 μήνες».

mercredi 13 novembre 2019

Ου περι χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα. Ένα ποίημα του Στέφανου Κωνσταντινίδη

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ
I
Μπορεί εσύ να είπες
ου περι χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα.
Οι επίγονοι όμως
αυτοί που σου καταθέτουν τα στεφάνια
νιώθουν πιο άνετα
χωρίς εκείνη τη λεξούλα
με τα δυο γράμματα.
Ενοχλεί βλέπεις
εκείνο το ΟΥ Κυριάκο!
Είδες μια τόσο δα λεξούλα
με δύο μονάχα γράμματα
να κάνει τη διαφορά!
Κι εμείς κοιτάμε αμίλητοι
την Ιστορία να περνά.
II
Ενοχλεί πολύ Κυριάκο
Ενοχλεί πολύ
εκείνο το ΟΥ.

Οι γαμπροί και η εξουσία: ΗΠΑ-Τουρκία



Πίσω από την ιδιαίτερα θετική στάση του Τραμπ απέναντι στην Τουρκία υπάρχει ένα ασυνήθιστο παρασκηνιακό δίκτυο: τρεις γαμπροί που «παντρεύτηκαν» την εξουσία και παίζουν κεντρικό ρόλο στις σχέσεις Αγκυρας - Ουάσιγκτον. Ο πρώτος, ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας, είναι ο γαμπρός του ισχυρού άνδρα της χώρας και επιβλέπει τις σχέσεις Τουρκίας και ΗΠΑ. Ο δεύτερος είναι ο γαμπρός ενός Τούρκου μεγιστάνα που έχει γίνει επιχειρηματικός εταίρος του ομίλου Τραμπ. Τώρα, λοιπόν, έχει γίνει υπερασπιστής των τουρκικών συμφερόντων μέσα στην κυβέρνηση Τραμπ. Και ο τρίτος είναι ο Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος ως γαμπρός και σύμβουλος του Τραμπ έχει ένα ασαφές και διαρκώς διευρυνόμενο χαρτοφυλάκιο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.
Λειτουργώντας είτε κατά μόνας είτε από κοινού, οι τρεις άνδρες έχουν αναπτύξει έναν ανεπίσημο, νέας γενιάς δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του Τραμπ και του Τούρκου ομολόγου του, ο οποίος μερικές εβδομάδες μετά τη στρατιωτική επιχείρησή του στη βόρεια Συρία αναμένεται σήμερα να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο.
Σε μια στιγμή που ο Τραμπ τελεί υπό διακομματική κριτική στο Κογκρέσο για μια σειρά αποφάσεων που ευνοούν τον Ερντογάν, οι δεσμοί μεταξύ των τριών ανδρών αποδεικνύουν πώς οι ανεπίσημες και συχνά αόρατες διασυνδέσεις των δύο πρόεδρων συνέβαλαν στη διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής σε ένα ταραγμένο κομμάτι της υφηλίου.
O Ερντογάν είχε προβλέψει φέτος ότι ο κατ’ ιδίαν διάλογος του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, γαμπρού του και υπουργού Οικονομικών, με τον Κούσνερ θα οδηγήσει στην ομαλοποίηση των τεταμένων σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκυρας. «Παρασκηνιακή διπλωματία» είχε αποκαλέσει την αποστολή του από κοινού με τον Κούσνερ ο ίδιος ο Αλμπαϊράκ.

Τον Απρίλιο ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ (στο μέσον) μετέβη στην Ουάσιγκτον για ένα συνέδριο που διοργάνωσε ο Μεχμέτ Αλί Γιαλσιντάγκ στο Trump International Hotel. Και ο Τζάρεντ Κούσνερ (δεξιά) κάλεσε τον Αλμπαϊράκ σε μια αυθόρμητη συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο, παρουσία του ιδίου του Ντόναλντ Τραμπ. 
Αιφνιδιασμός

mardi 12 novembre 2019

Οι ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Η απόκτηση νέων φρεγατών από το Π.Ν. και ο εκσυγχρονισμός των ήδη υπαρχουσών μονάδων κρίνονται αναγκαία.

Η συζήτηση για την ανάγκη ενίσχυσης του στόλου του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) δεν είναι νέα και εσχάτως έχει επανέλθει στην επιφάνεια λόγω της πιθανής απόκτησης νέων φρεγατών, με υποψήφιες μονάδες από αρκετές χώρες. Με βάση όλα όσα συζητούνται τις τελευταίες εβδομάδες, η «Κ» συνομίλησε με ανώτατες στρατιωτικές πηγές που έχουν βαθιά γνώση του θέματος, ενώ ζήτησε και από ειδικούς την αποτύπωση της κατάστασης του στόλου.
Οι πηγές αναφέρουν ότι, ήδη από την αρχή της κρίσης, ήταν προτεραιότητα η έξοδος του στόλου από τη δημοσιονομική μέγγενη με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Σε αυτό το πλαίσιο, και με δεδομένο ότι ο σταθερά μακροπρόθεσμος σχεδιασμός του Πολεμικού Ναυτικού είναι η ανανέωση του στόλου στο σύνολό του, εξετάζονται όλες οι ανάγκες. Κυρίως όμως οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι δεν πρόκειται για ζήτημα που ικανοποιεί κάποιες κλαδικές ανάγκες, αλλά τη φύση των κινδύνων ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και βρίσκονται στο επίκεντρο της διεθνούς κρίσης. Το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα, θαλάσσιες ζώνες όπως η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), ή κυριαρχικά δικαιώματα όπως η υφαλοκρηπίδα, ακόμη και η προστασία της απρόσκοπτης διεξαγωγής του εμπορίου, είναι έννοιες συνδεδεμένες με τη θάλασσα.

Από την Παναγία του Σίντη στη Σακίρα




Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου


Ποια είναι η Πενταλιά που αποτέλεσε τον πυρήνα της τριλογίας 1.200 σελίδων του μυθιστορήματος «Νομάδας» του Στέφανου Κωνσταντινίδη ο οποίος γύρισε Ελλάδα, Παρίσι, Καναδά, αλλά επιμένει να ρωτά, διά μέσου του ήρωά του, αν ανθίζουν ακόμα οι αμυγδαλιές εκεί; Ανθίζουν άραγε; Να μια καλή αφορμή για εκδρομή με προορισμό την Παναγία του Σίντη, πέντε χιλιόμετρα κάτω από την Πενταλιά. 

Η ηλικιωμένη γυναίκα, της οποίας διακόπτουμε το ατένισμα για να τη ρωτήσουμε από πού πάνε στην Παναγία του Σίντη, απορεί και ορθά κοφτά ρωτά: «Γιατί θέλετε να πάτε;» Όχι από περιέργεια, αλλά από πραγματική απορία. Γιατί να θες να πας σε έναν τόπο που δεν έχει κανένα εφφέ, που δεν το άγγιξε η ανάπτυξη; Μόνο κάμποι, μία μεγάλη κοιλάδα με έναν ποταμό να τη διασχίζει και ένα πέτρινο μισοχαλασμένο κτίσμα του 16ου αιώνα και γύρω-γύρω βουνά που κάνουν τη φωνή να επιστρέφει πίσω. Ακριβώς για αυτό θες να πας. Γιατί όπως στέκεις στη μέση της κοιλάδας δεν βλέπεις κανένα από όλα αυτά που έχουν πνίξει το κυπριακό τοπίο. Οι μόνοι ήχοι που ακούγονται είναι το θρόισμα του αέρα μέσα στις φυλλωσιές των δέντρων, πουλιά και κάποιες κατσίκες που πίνουν νερό από τον ποταμό. Απόλυτη γαλήνη σε ένα τοπίο που μοιάζει εξωπραγματικό. Όχι πολλά χιλιόμετρα μακριά από την «ανάπτυξη», αλλά καλά κρυμμένο, δύσκολα προσβάσιμο.

lundi 11 novembre 2019

Ένας μεγάλος ποιητής: Η μοίρα του Ρίλκε, μοίρα του έρωτα






Το 1894 ο Γερμανόφωνος (γεννήθηκε στην Πράγα το 1875) ποιητής γράφει το διήγημά του με τίτλο «Η ράφτρα». Είναι κάτι λιγότερο από είκοσι χρόνων. Ολα τα διηγήματα και στην ελληνική έκδοση είναι τοποθετημένα βάσει της χρονολογικής τους σειράς. Από το 1894 έως το 1901 γράφτηκαν τα δεκατρία διηγήματα και ήδη εμπεριέχουν σπόρους από τη θεματολογία που ανέπτυξε στο σύνολο του ποιητικού και δοκιμιακού του έργου. Οι ιστορίες αυτές δεν μιλούν για τον έρωτα, με τον τρόπο που ο σύγχρονος αμερικανόφερτος τρόπος ζωής έχει συλλάβει. Δεν μιλά καν για την αγάπη, με την έννοια της δοτικής, αναίμακτης άγιας συνθήκης. Είναι γεγονός ότι ο έρωτας και η αγάπη διαφοροποιούνται στην ελληνική γλώσσα, ενώ αρκεί η λέξη «love» ή «liebe» για να δηλώσει τα πάντα.

dimanche 10 novembre 2019

Ο Καναδάς. Και μια σύγκριση του καναδικού ομοσπονδιακού συστήματος με τη Διζωνική Ομοσπονδία που προτείνεται στην Κύπρο

 
Στέφανος Κωνσταντινίδης*








Ο Καναδάς είναι μια χώρα με μια καλή διεθνή φήμη. Αν και η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του κόσμου μετά τη Ρωσία, ο πληθυσμός της δεν ξεπερνά τα τριανταπέντε εκατομμύρια. Από τις πλούσιες χώρες, ζει κάτω από τη σκιά του μεγάλου γείτονα της, των ΗΠΑ. Εντούτοις είναι μια χώρα αρκετά διαφορετική από τις ΗΠΑ, με ένα κοινωνικό κράτος που συγκρίνεται άνετα με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά και με μια εξωτερική πολιτική που διαφοροποιείται εν πολλοίς από την αντίστοιχη αμερικανική. Χώρα με ομοσπονδιακή πολιτειακή δομή, με δύο επίσημες γλώσσες, την Αγγλική και την Γαλλική, δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες νέους μετανάστες. Με την Ελλάδα τη συνδέει η παρουσία των Ελλήνων σε αυτή τη χώρα από τα τέλη ήδη του 19ου αιώνα. Σήμερα ο ελληνοκαναδικός ελληνισμός υπολογίζεται στις τριακόσιες χιλιάδες. Οι Κύπριοι του Καναδά υπολογίζονται στις 20-25 χιλιάδες.

Αφορμή για το άρθρο αυτό υπήρξαν οι πρόσφατες εκλογές στον Καναδά, στις 21 Οκτωβρίου 2019. Τις εκλογές κέρδισε το Κόμμα των Φιλελευθέρων με τον πρωθυπουργό Ζυστέν Τρυντώ (157 έδρες), αλλά όχι με απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, οπότε θα συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα αλλά με κυβέρνηση μειοψηφίας. Πρόκειται για ένα κεντρώο κόμμα, κεντροαριστερό ή κεντροδεξιό ανάλογα με τις εποχές… Απέναντι του είχε το Συντηρητικό Κόμμα (121 έδρες) το οποίο τα τελευταία χρόνια μετακινήθηκε σε ακραίες δεξιές θέσεις. Παρά την παρουσία και άλλων κομμάτων, το καναδικό πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να θεωρηθεί δικομματικό, βρετανικής κοπής. Αλλά ενώ στη Βρετανία, όπως και στην Αυστραλία, το Φιλελεύθερο Κόμμα εκτοπίστηκε από το Εργατικό Κόμμα, στον Καναδά επιβίωσε, υιοθετώντας κεντροαριστερές θέσεις και εμποδίζοντας το σοσιαλδημοκρατικό  NDP-Νέο Δημοκρατικό Κόμμα- να πάρει τη θέση του. Το NDP παραμένει στην τρίτη θέση.

samedi 9 novembre 2019

Η κακοποίηση εκατοντάδων ιστορικών κτιρίων στην Αθήνα,δείχνει μια μεγάλη ψυχική φτώχεια.



Νίκος Βατόπουλος ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενα «2021» και για την Αθήνα


Αναρωτιέμαι πώς μπορούν να οργανωθούν, κεντρικά σχεδιασμένη, η νέα εθνική συσπειρωτική αυτοπεποίθηση και η ψυχική ανασυγκρότηση που θα επισφραγίσει και τεχνικά και ιδεολογικά το τέλος της κρίσης, με την Αθήνα χωρίς ιστορική νοηματοδότηση. Και δεν αναφέρομαι σε ανδριάντες και τελετουργικά, αλλά στην ανάδειξη του ιστορικού αποτυπώματος της πόλης από την αρχαιότητα ώς σήμερα.
Το «2021» υπονοεί και επιβάλλει μια πρωτεύουσα με ιστορική αυτοσυνειδησία στη συναρπαστική διαχρονία της.

Η Ελλάδα της γεωπολιτικής. Τι αποφέρει στη χώρα, στην ασφάλεια της, η γεωπολιτική της αξια;


Σταύρος Τζίμας


ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Το λιμάνι του πόθου


Αμερικανική στρατιωτική κινητικότητα καταγράφεται από τις αρχές της εβδομάδας στην Αλεξανδρούπολη, σηματοδοτώντας το πέραν του Ατλαντικού ενδιαφέρον για το γεωστρατηγικής σημασίας λιμάνι της ακριτικής πόλης ενόψει της δημοσιοποίησης, εκτός απροόπτου, το αμέσως επόμενο διάστημα του διεθνούς διαγωνισμού για την εγκατάσταση ιδιώτη επενδυτή.
Την Τρίτη αγκυροβόλησε το πολεμικό πλοίο «USNS Carson City» και χθες μετέβη και συναντήθηκε με τις τοπικές αρχές ο διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, αντιστράτηγος Κρίστοφερ Καβόλι. Ο διαγωνισμός για την πώληση του λιμανιού είναι έτοιμος, οι μνηστήρες, αν κρίνουμε από το κατά καιρούς διπλωματικό πήγαιν’-έλα, πολλοί και ισχυροί (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Αραβες κ.ά.) και μένει να δούμε ποιος τελικά θα «ναυλοχήσει». Μέχρι τώρα οι Αμερικανοί και πίσω τους οι σύμμαχοί τους (ΝΑΤΟ) είναι αυτοί που εμφανίζονται να το θέλουν περισσότερο, για εμπορικούς και στρατιωτικούς λόγους, τόσο σοβαρούς που να μην επιτρέψουν σε άλλον να ρίξει άγκυρα, κάτι που με κάθε ευκαιρία διαμηνύουν μέσω αξιωματούχων τους (Πάιατ).
Το «πάθημα» της Θεσσαλονίκης με το εκεί λιμάνι δείχνει να τους έχει γίνει μάθημα. Αρχής γενομένης από το λιμάνι, διά της ακριτικής αυτής πόλης σχεδιάζεται ο αποκαλούμενος «χερσαίος Ελλήσποντος», ο δίαυλος δηλαδή που θα συνδέει τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα παρακάμπτοντας τα Στενά του Βοσπόρου, που αποτελούν βραχνά, λόγω κόστους και καθυστερήσεων, για το παγκόσμιο εμπόριο, αλλά και για τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα στους στρατιωτικούς τους σχεδιασμούς.
Διά της ηλεκτροκίνητης σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνδέει τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης και του Μπουργκάς της Βουλγαρίας, εμπορεύματα, στρατεύματα και στρατιωτικός εξοπλισμός θα φτάνουν στη Μαύρη Θάλασσα σε ελάχιστες ώρες, αντί για τις 3-4 ημέρες που χρειάζονται για να διασχίσουν τον Βόσπορο. Στρατιωτικές και μεταφορικές ισορροπίες μεταβάλλονται. Εχουν και έναν επιπλέον λόγο οι Αμερικανοί να θέλουν περισσότερο απ’ όλους τους άλλους αυτό το λιμάνι: στα ανοιχτά του θα εγκαταστήσουν πλωτή εξέδρα υγροποίησης φυσικού αερίου (τους), το οποίο μέσω του αγωγού TAP θα φεύγει προς την κεντρική και δυτική Ευρώπη. Είναι, επομένως, απαραίτητη και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο εκεί στρατιωτική παρουσία τους. Το κέρδος για την Αλεξανδρούπολη και την Ελλάδα γενικότερα είναι ότι μπαίνουν για τα καλά στον παγκόσμιο χάρτη των μεταφορών και των ενεργειακών κόμβων.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 Νοεμβρίου 2019

vendredi 8 novembre 2019

Τέσσερις άγνωστοι «Ελληνικοί Χοροί» του Νίκου Σκαλκώτα


ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο μαέστρος και συνθέτης Νίκος Χριστοδούλου διευθύνει την Ακαδημία του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών.


Σήμερα το πρωί, 8 Νοεμβρίου, στις 10 π.μ., η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Νίκου Χριστοδούλου δίνει συναυλία στο Ραδιομέγαρο, στο Στούντιο C της Ραδιοφωνίας, που θα μεταδοθεί απευθείας από το Τρίτο Πρόγραμμα. Η συναυλία, ωστόσο, έχει μία πρωτοτυπία. Την πρώτη σύγχρονη εκτέλεση τεσσάρων άγνωστων «Ελληνικών Χορών» για ορχήστρα εγχόρδων του Νίκου Σκαλκώτα.

mardi 5 novembre 2019

Ελληνικό φθινόπωρο

:
Τοπία, άνθρωποι και χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της εποχής συνθέτουν ένα πολυποίκιλο μωσαϊκό.

ΖΑΓΟΡΙ
 

Ο χορός των φύλλων

Στο Ζαγόρι αυτή την εποχή τα τζάκια και οι σόμπες στέλνουν ήδη σήματα καπνού στον ουρανό και τα τοπία εκρήγνυνται από τα χρώματα: στα ψηλά, τα δάση γίνονται πορτοκαλί, κόκκινα και κίτρινα, και χαμηλότερα, δίπλα στον ποταμό Βοϊδομάτη με τα πλατανοδάση, σχηματίζονται καφετί χαλιά-προπομποί του χειμώνα, που υποδέχονται τους επισκέπτες κάθε Σαββατοκύριακο. Όταν φυσάει, τα φύλλα σηκώνονται σε έναν ιδιότυπο φθινοπωρινό χορό, που ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους και επιβεβαιώνει πως το Ζαγόρι είναι μαγικό όλες τις εποχές του χρόνου.

ΒΑΛΤΟΣ ΡΟΔΙΑΣ
Αναζητώντας τα πουλιά

 
Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ

Ο Σεφέρης και η Αγία Νάπα

Στέφανος Κωνσταντινίδης

Έληξε ακόμη ένα συνέδριο για τον Σεφέρη στην Αγία Νάπα της Κύπρου. Οι "σεφερολόγοι" θα έχουν πάντα κάτι να λένε για τον ποιητή. Το φρόντισε άλλωστε ο ίδιος με τα απόκρυφα του, με τα ημερολόγια του, με τις εκμυστηρεύσεις του. Ιδρυτής ο ίδιος της "σεφερολογίας"! Μόνο που δύσκολα θα αναγνώριζε σήμερα την Αγία Νάπα του, το ταπεινό ψαροχώρι με την εκκλησία και την γέρικη μουριά του όπως "εκφυλίστηκε" τουριστικά. Πιο εύκολα θα αναγνώριζε ο Αρθρούρος Ρεμπώ τη δική του επικράτεια λίγο παραπέρα: τον ποταμό του Λιοπετρίου, τη Ξυλοφάγου και την γύρω περιοχή.
Ίσως στις Πλάτρες, εκεί που τα αηδόνια δεν τον άφηναν να κοιμηθεί, ίσως, λέω, εκεί να αισθανόταν καλύτερα. Αν και δεν είμαι τόσο σίγουρος. Γιατί ο ποιητής ήταν περισσότερο θαλασσινός.
Ερχόμαστε απ' την άμμο της έρημος απ' τις θάλασσες του Πρωτέα...

Ένας σύγχρονος Οδυσσέας της ζωής και της λογοτεχνίας


Στέλιος Παπαντωνίου *
Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης με την τριλογία του Νομάδας Α’ Η Έξοδος, 2017, Β΄Εκβάτανα, 2018,  Γ’ Μετά τα Εκβάτανα, 2019, έχει θέσει τη σφραγίδα του στη κυπριακή λογοτεχνία αφού το έργο του έχει συνέχεια και συνέπεια στην υπόθεση και στον τρόπο γραφής.
Ο Νομάδας, σχηματισμένη πια έννοια στο νου των μυημένων, με γνωρίσματα γενικά και ειδικά, η ζωή ενός ανθρώπου που μετέχει στην κοινωνική και πολιτική ζωή, μάχιμος, πολυτάλαντος, στην Κύπρο και στο εξωτερικό, Ελλάδα, Γαλλία, Καναδά. ‘Ενας σύγχρονος Οδυσσέας της ζωής και της λογοτεχνίας, με τις διαρκείς αναζητήσεις του.
Το Γ’ μέρος της τριλογίας, με την ίδια αγάπη στη γενέθλια γη, συνεχίζει το ταξίδι της ζωής. Στη ρίζα η Πενταλιά και περίγυρος η παγκόσμια ιστορία των επαναστάσεων και της ποίησης. Ευαίσθητος στις κοινωνικές αλλαγές και αδικίες, με συντρόφους της σύγχρονης πολυειδούς αναζήτησης, διανοητής, μελετητής, ερευνητής της κοινωνίας, της Ιστορίας και της γλώσσας μας.
Βρισκόμαστε στο Μοντρεάλ, ταξιδεύουμε μαζί του, ανιχνεύουμε τον τόπο και τον χρόνο, κρίσεις, συγκρίσεις, το ελληνικό στοιχείο ελκυστικό όπου γης. Το μεγάλο πρόβλημα της αναζήτησης πόρων ζωής, την εξεύρεση εργασίας σε ξένη χώρα συνοδεύουν τραγούδια της εποχής, αποτύπωση των ψυχικών καταστάσεων του ήρωα, που γράφει σε πρώτο πρόσωπο. Η κομματική ζωή της εποχής, ιδιαίτερα του ΠαΣοΚ, ιδωμένη από τα έσω και προπάντων η διαρκής αναφορά στο μυθιστόρημα ως είδος λόγου και στους μεγάλους μυθιστοριογράφους, επανειλημμένη αναφορά, φανερώνει την ανάγκη της αυτοβεβαίωσης και θεωρητικής θεμελίωσης του λογοτεχνικού είδους. Η ανάγκη καταφυγής στα της λογοτεχνίας - παρά το ότι έγραψε τρία μυθιστορήματα/ τριλογία- είναι μια απόδειξη του ατελεύτητου προβληματισμού για το είδος τούτο του λόγου.
«Και ξέρω πως στη μυθιστορηματική γραφή δεν υπάρχουν προσωπικά βιώματα σε πρώτο βαθμό. Μεταστοιχειώνονται σε λογοτεχνία, ξαναβιώνονται από τους ήρωες του μυθιστορήματος με τον δικό τους τρόπο, γιατί έχουν τη δική τους ζωή.»

lundi 4 novembre 2019

Το Ιστορικό Λεξικό Της Ακαδημίας Αθηνών

Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής - Χρειάστηκαν 86 χρόνια για να φθάσει στο «Δ»

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ
Με έναν νέο, τον έβδομο, τόμο απαντούν εμμέσως πλην σαφώς τα στελέχη της Ακαδημίας Αθηνών σε όσους αντιμετωπίζουν με πολιτική απάθεια το τιτάνιο έργο της έκδοσης του Ιστορικού Λεξικού της Νέας Ελληνικής (ΙΛΝΕ). Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», ο έβδομος τόμος του Λεξικού έχει ολοκληρωθεί και, μετά τα διαδικαστικά, εκτιμάται ότι θα εκδοθεί από το Εθνικό Τυπογραφείο στις αρχές του 2020. Ο νέος τόμος παίρνει το νήμα από τη λέξη «διάλεκτος» με την οποία κλείνει ο έκτος τόμος και, ξεκινώντας τη λέξη «διάλεξη» θα περιλαμβάνει όλες τις λέξεις του «δ» που ακολουθούν. «Η έκδοση του ΙΛΝΕ είναι θέμα μείζονος εθνικής σημασίας. Το “άρθρο πρώτον” του κανονισμού της Ακαδημίας ορίζει πως “είναι εθνική ανάγκη όπως η Ακαδημία μελετά και κανονίζει τα της εθνικής ημών γλώσσης”» ανέφερε στην «Κ» ο τέως πρόεδρος της Ακαδημίας κ. Αντώνης Κουνάδης, στον οποίο άλλωστε οφείλεται η αναζωογόνηση των ρυθμών για την έκδοση του Λεξικού. Ο πρώτος τόμος του ΙΛΝΕ κυκλοφόρησε το 1933, και το Λεξικό συνέχισε να εκδίδεται σταθερά, με ρυθμό περίπου έναν τόμο ανά πενταετία, ακόμα και στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής.

dimanche 3 novembre 2019

Στις ελευθερες περιοχές μας είπαν ότι η μαντίλα έχει προοδευτικό πρόσημο! Τι γίνεται με αυτή του Ερντογάν στα κατεχόμενα; Αλλάζει το πρόσημο;


Στα ίχνη της Ναυσικάς και του Οδυσσέα

Πόρτο Τιμόνι, η ομηρική παραλία της Ναυσικάς στην Κέρκυρα (φωτογραφίες)

Ο Αφιώνας είναι ένα από τα πιο παλιά χωριά της Κέρκυρας, βορειοδυτικά του νησιού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 133 μέτρα και είναι χτισμένος σε ένα μαγευτικό ακρωτήρι, ακριβώς απέναντι από τον όρμο Αγίου Γεωργίου, με τη χρυσαφένια ψιλή αμμουδιά.

Η γωνιά της ποίησης


ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ...

Un poème de Paul Eluard

Ένα ποίημα του μεγάλου Γάλλου ποιητή Πωλ Ελυάρ
( Επίδραση του ποιήματος αυτού βρίσκουμε σε κάποιους στίχους του Ελύτη  στη Μαρία Νεφέλη )

Adieu tristesse,
Bonjour tristesse.
Tu es inscrite dans les lignes du plafond.
Tu es inscrite dans les yeux que j'aime
Tu n'es pas tout à fait la misère,
Car les lèvres les plus pauvres te dénoncent
Par un sourire.


Αντίο θλίψη
Καλημέρα θλίψη
Είσαι σημειωμένη μέσα στις γραμμές του ταβανιού
Είσαι σημειωμένη μέσα στα μάτια που αγαπώ
Δεν είσαι ολωσδιόλου η δυστυχία
Γιατί τα χείλια τα πιο φτωχά σε αναγγέλλουν
Με ένα χαμόγελο




Paul Eluard
Μετάφραση Κώστας Ριτσώνη

Κωστής Παπαγιώργης - Η κόκκινη αλεπού {B.O.C. Mix}-Μια σημαντική ανάλυση των διαπροσωπικών σχέσεων

Ένας κόσμος σε αναταραχή. Τεράστιες οι κοινωνικές ανισότητες




Ζούμε σ' ένα κόσμο σε αναταραχή και με βαθιές κοινωνικές ανισότητες. Η κρίση του 2008 άφησε τα αποτυπώματά της. Μπορεί έκτοτε να ανέκαμψαν κάποιοι τομείς της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας  αλλά η πραγματική οικονομία της καθημερινότητας των ανθρώπων έχει χειροτερέψει. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα για παράδειγμα ασκεί αφόρητες πιέσεις με τα γνωστά «κόκκινα δάνεια» στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, ενώ περιορίστηκαν και οι επενδύσεις. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας είναι οι κοινωνικές ανισότητες που αυξάνονται με ρυθμούς που καθιστούν τη ζωή εκατομμυρίων-δισεκατομμυρίων ανθρώπων αφόρητη. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί και το θέμα της «ευέλικτης εργασίας» που φτωχοποιεί τους εργαζόμενους, κυρίως στις λεγόμενες ανεπτυγμένες χώρες.
Οι αριθμοί για τις ανισότητες μιλούν από μόνοι τους. Και προέρχονται από διεθνείς οργανισμούς ακόμη και από τράπεζες! Οι ελβετικές τράπεζες για παράδειγμα UBS και Credit Suisse παρουσίασαν ανατριχιαστικούς αριθμούς. Η UBS αναφέρει  πως οι 2158 δισεκατομμυριούχοι του Πλανήτη έχουν περιουσία 8,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Credit Suisse αναφέρει ότι ο συνολικός πλούτος στον κόσμο αυξήθηκε μέσα στα τελευταία 18 χρόνια από τα 117 στα 317 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά τονίζει ότι, από το 2007 και μετά, το πλουσιότερο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 85% του συνολικού πλούτου. Σύμφωνα με έκθεση του ίδιου ελβετικού τραπεζικού κολοσσού Credit Suisse, λιγότερο από το  1% του πληθυσμού του πλανήτη κατέχει το 44% του παγκόσμιου πλούτου. Ο πλούτος αυτού του 1% έχει αυξηθεί σε μια εικοσαετία, από 39,6 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2000 στα 158,3 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2019. Αντίθετα, ο πλούτος της μεσαίας τάξης αλλά και των φτωχότερων στρωμάτων  έχει κατά πολύ μειωθεί. Εκατομμύρια άνθρωποι, τα τελευταία χρόνια, είδαν το επίπεδο ζωής τους να μειώνεται σημαντικά. Ενώ το κόστος ζωής αυξάνεται κατακόρυφα, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, αν δεν μειώνονται κιόλας.

samedi 2 novembre 2019

Άγριος καπιταλισμός



Με 400 ευρώ αμείβεται 1 στους 3 εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα

ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥhttps://www.kathimerini.gr/1049895/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/me-400-eyrw-ameivetai-1-stoys-3-ergazomenoys-ston-idiwtiko-tomea