Ο Γιωργάκης διαλύει και την Σοσιαλιστική Διεθνή...

Το λυκόφως ενός θεσμού

Του ΦΑΙΔΩΝΑ ΜΑΛΙΓΚΟΥΔΗ

Ανερχόμενη στο βήμα, η νεαρή Πασιονάρια άφησε να ξεχειλίσουν ελεύθερα τα αισθήματα αγανάκτησης που τη διακατείχαν απέναντι στο ακροατήριό της. Στο φόρουμ της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (Σ.Δ.), ο οργισμένος λόγος της Beatriz Talegόn (γ.γ. της Διεθνούς Ενωσης της Σοσιαλιστικής Νεολαίας) ενέσπειρε την κατάπληξη, αλλά, κυρίως, την αμηχανία, στις τάξεις των εκπροσώπων της Σ.Δ., που είχαν συναχθεί από περίπου εκατό χώρες τον Φεβρουάριο του 2013 στο Cascals της Πορτογαλίας.

Απευθυνόμενη στους ηγέτες, κυρίως στον πρόεδρο της Σ.Δ., τον Giorgos Papandreou (τον ίδιο εκείνον πρώην πρωθυπουργό, που, λίγο πριν εγκαταλείψει τη διακυβέρνηση της χώρας του, είχε αναγγείλει από το Καστελόριζο την προσάραξη του σκάφους «Ελλάδα» στις ξέρες του ΔΝΤ), απαίτησε με τον αυθόρμητο όσο και ανεπιτήδευτο λόγο της να επαναπροσδιορίσουν επιτέλους το λόγο ύπαρξης της Σ.Δ. και να μην επιτρέπουν πια να ντρέπονται για τους ηγέτες της οι νέοι άνθρωποι. «...μας υποχρεώνετε», συνέχισε, «να υποστούμε τις συνέπειες της πολιτικής σας... δεν μας προσέφερε καμιά βοήθεια η Σ.Δ. και δεν ενδιαφέρεστε διόλου για τις τύχες μας... Εμφανίζεστε εδώ ως αστέρες των media, μιλάτε μόνο για τη δική του χώρα ο καθένας σας και δεν προτείνετε καμιά λύση για τις άλλες. Στην Ουγκάντα παραμένουν, για παράδειγμα, σύντροφοι έγκλειστοι στις φυλακές και θα μπορούσατε τουλάχιστον να φροντίσετε να βρεθούν ικανοί συνήγοροι που θα τους απελευθερώσουν από τα δεσμά τους...».

Ευθέως ανάλογη με την κριτική αυτή, που ακούστηκε από τη βάση, είναι και η στάση που τηρούν απέναντι στη Σ.Δ. οι δύο ιστορικοί πυλώνες της: τον Ιανουάριο του 2013 αποφασίζει η Κεντρική Επιτροπή του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος να υποβαθμίσει τη συμμετοχή του στη Σ.Δ. στο επίπεδο του παρατηρητή. Η αιτιολογία: «Αμφιβολίες ηθικής τάξεως και η απόφαση να διαμορφωθεί ένα ανανεωμένο δίκτυο διεθνών επαφών». Ανάλογη είναι και η στάση του γερμανικού SPD, το οποίο, όπως αναφέρθηκε στην προχθεσινή είδηση, «αποφάσισε να αναστείλει την ενεργό συμμετοχή του και να μειώσει την ετήσια εισφορά του από 100 χιλ. σε 5 χιλ. ευρώ στο ταμείο της Σ.Δ.».
«Η Σ.Δ. παραμένει πλέον δυστυχώς στις μέρες μας χωρίς φωνή», όπως διαπιστώνει ο πρώην ηγέτις του SPD Hans-Jochen Vogel. Μια απόφανση που θα ταίριαζε για την επιτύμβια πλάκα ενός θεσμού που εμπνεύστηκαν οι ιδρυτές του «Επιστημονικού Σοσιαλισμού»: τη «Διεθνή Εργατική Ενωση», που θα ιδρύσει στις 28.9.1864 ο ίδιος ο Καρλ Μαρξ και η οποία θα μετονομαστεί, έξι χρόνια μετά το θάνατό του (10.7.1889), σε «Σοσιαλιστική Διεθνή» από τον Φρ. Ενγκελς.
Η κατάληξη που επιφύλαξαν τα γυρίσματα των καιρών στη Σ.Δ. επιβεβαιώνει την ορθότητα μιας πανάρχαιας ιστορικής εμπειρίας, ότι δηλαδή: οι θεσμοί, όπως και ο ανθρώπινος βίος, υπόκεινται στη φθορά του Χρόνου και ότι μετά την αλκή της νιότης επέρχεται, αναπόδραστα, η παρακμή των γηρατειών.
Μια απόφανση, που μπορεί, με την πρώτη ματιά, να φαντάζει απαισιόδοξη, η αλήθεια της οποίας επιβεβαιώνεται ωστόσο από πλήθος παραδείγματα, από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Ο θεσμός της Συγκλήτου, για παράδειγμα, αυτό το κατ' εξοχήν φόρουμ ελεύθερης έκφρασης των μελών του, κατά τους χρόνους της Δημοκρατίας στην αρχαία Ρώμη, θα καταλήξει στο Βυζάντιο (τη «Νέα Ρώμη») σε μια τελετουργική και πειθήνια στα κελεύσματα του αυτοκράτορα συνάθροιση αυλικών αξιωματούχων. Μια τελετουργία, που θα φέρει το, χαρακτηριστικό για τον πραγματικό της ρόλο, όνομα «σιλέντιον». Την ευλαβική, δηλαδή, σιωπή (λατινικά, silentium), που όφειλαν να τηρούν τα μέλη της όταν ήταν παρών ο αυτοκράτωρ.
Ανάλογη ήταν και η μοίρα των «σοβιέτ» (ουσιαστικό από το ρωσικό ρήμα «sovetati» =συσκέπτομαι, διαβουλεύομαι), τα οποία από όργανα, όπου αρχικά αρθρωνόταν αυθόρμητος και αβίαστος ο πολιτικός λόγος των εκπροσώπων της εργατικής τάξης, κατέληξαν και εκείνα σε ένα από τα διακοσμητικά όργανα της πολυδαίδαλης γραφειοκρατικής μηχανής στην τέως Σοβιετική Ενωση...
Καταλήγοντας, θα διατυπώσω την απορία του «κοινού» πολίτη: Πόσο στοιχίζει άραγε στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ η ετήσια συμμετοχή του στη Σ.Δ. και πόσο αποτιμάται το οφίκιον της προεδρίας του Giorgos Papandreou;

f.maligoudis@cyta.gr