Κύπρος - Τόσος είναι ο νους τους

Άριστος Μιχαηλίδης

Αυτό που έγινε χτες στη Λευκωσία με ένα μισάωρο έντονης βροχής, είναι η πιο παραστατική εικόνα του επιφανειακού βίου μας. Που δεν προνοεί ούτε για τα καλύτερα, ούτε για τα χειρότερα. Που αφήνει τις συνθήκες να τον παρασέρνουν τυχαία και επικίνδυνα, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς σχέδιο, χωρίς οργάνωση για έκτακτες ανάγκες… Όπως έρθουν τα πράματα. Σαν να αφήσαμε τα πάντα στην τύχη τους. Και μην σκεφτείτε τώρα ότι δεν μπορούμε να μιλάμε έτσι για θεομηνίες και απρόβλεπτα φυσικά φαινόμενα, γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ θλιβερή και πρέπει να την αναγνωρίσουμε.
Είναι δυνατό με μισή ώρα βροχής, έστω και έντονης, να πλημμυρίζει όλη η Λευκωσία; Οι δρόμοι να γίνονται ποταμοί; Οι ποταμοί να γίνονται λιμνοθάλασσες; Μισή ώρα, δεν ήταν παραπάνω. Όποιος ήταν χτες στις 3 το απόγευμα στους δρόμους της πρωτεύουσας, είμαι σίγουρος ότι κατανοεί αυτό που λέμε. Και όχι, δεν ήταν θεομηνία, θεομηνίες είναι τα τσουνάμια της Ασίας, οι τυφώνες της Αμερικής, οι σεισμοί της Ιαπωνίας, οι χιονοθύελλες της Σκανδιναβίας. Εμείς έχουμε μόνο βροχές. Σπάνια πολύ δυνατές, αλλά και αυτές διαρκούν ένα μισάωρο. Αν μας πιάσει κάποτε πραγματική θεομηνία δεν μπορούμε να υπολογίσουμε τις συνέπειες. Όταν με λίγη βροχή οι δρόμοι μας γίνονται ποταμοί, ποιος ξέρει τι θα γίνει αν έχουμε χαλάζι διαρκείας. Γιατί τα συνδέω αυτά όλα; Μα, είμαστε σε όλα τόσο απροετοίμαστοι και επικίνδυνα επιπόλαιοι! Μας έλεγαν, για παράδειγμα, εδώ και μέρες ότι θα είχαμε βροχοπτώσεις. Αλλά, δεν μπορούσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες να φροντίσουν να καθαριστούν οι οχετοί, να ανοίξουν οι βουλωμένες σχάρες των δρόμων. Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε από τους σχεδιασμούς και τις κατασκευές των δρόμων;
Προχτές, λίγη πρωϊνή ομίχλη στη Λάρνακα έκλεισε το αεροδρόμιο. Γιατί; Επειδή από το 2003 αποφασίστηκε να εγκατασταθεί εκεί σύστημα «τυφλής προσγείωσης» αλλά η απόφαση έμεινε στα συρτάρια. Και κανένα άλλο αεροδρόμιο της περιοχής, ούτε καν το παράνομο της Τύμπου, δεν παθαίνει ότι παθαίνει το δικό μας, αφού όλα τα άλλα διαθέτουν το σύστημα. Που επιβάλλεται μάλιστα και από τους διεθνείς κανονισμούς ασφαλείας.
Μήπως για την κατοχύρωση του χαλουμιού, φερθήκαμε διαφορετικά; Χρόνια και χρόνια να συζητούν, χρόνια και χρόνια να αναβάλλουν… Και τώρα, να παρεμβαίνουν οι Βρετανοί για να καλούν την Ευρωπαϊκή Ένωση να μην δώσει την πατέντα στην Κύπρο γιατί είναι κρίμα οι Τουρκοκύπριοι. Και οι Γερμανοί να πουλούν ήδη χαλούμι που το ονομάζουν χελίμ! Κι εμείς να μελετούμε ξανά και ξανά, ποιών τα συμφέροντα θα εξυπηρετήσουμε, των αγελαδοτρόφων, των ποιμνιοτρόφων, των γαλακτοβιομηχανιών;
Όλα στην ίδια τραγική ακολουθία. Από τα «ευκολότερα», τις βροχές, το χαλούμι και την ομίχλη μέχρι τα «δυσκολότερα», το Κυπριακό και την οικονομική κρίση. Γιατί, όπως τρέχουμε χωρίς σχέδιο, ούτε Α, ούτε Β, για να σωθούμε μετά από μισάωρη βροχόπτωση, έτσι τρέχουμε και για το Κυπριακό, έτσι και για την κρίση, έτσι θα τρέχουμε σύντομα και για το φυσικό αέριο. Τόσος είναι ο νους μας! Ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, τόσος είναι ο νους αυτών που αναλαμβάνουν τα πόστα για να είναι οι ταγοί του τόπου. 


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 10/05/2013