Κύπρος - Αφού διέλυσαν το Κέντρο, ζητούν και ρέστα

Οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ δεν πολιτεύθηκαν στη βάση αρχών, αλλά στη βάση  των δικών τους φιλοδοξιών

Κωστάκης Αντωνίου

Ερίζουν, τώρα, οι ηγέτες του ενδιάμεσου χώρου, και κυρίως τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, ποιος εκφράζει τον κεντρώο χώρο, ποιος πρόδωσε τον ενδιάμεσο χώρο και ποιος ευθύνεται για τη χρεοκοπία της συνεργασίας των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου.
Δεν αντιλαμβάνονται, ούτε θέλουν να παραδεχθούν, ότι ενδιάμεσος χώρος δεν υπάρχει πλέον. Και για τη διάλυση αυτής της ιστορικής κεντρώας παράταξης, που έχει προσφέρει στον τόπο και είχε καταστεί εγγύηση κατά του διπολισμού, την αποκλειστική και τεράστια ευθύνη τη φέρουν οι σημερινοί ηγέτες του, η ανικανότητά τους να χειριστούν σωστά και στη βάση αρχών τις πολιτικές εξελίξεις, οι φιλοδοξίες τους και η κρυφή επιθυμία τους να βρίσκονται στα κέντρα αποφάσεων, έστω και ως ουραγοί των δύο πόλων.

Κύπρος - Πού 'σαι Τάσσο να τους δεις...

 
Μιχάλης Ιγνατίου


Η απόφαση του ΔΗΚΟ, με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία, να υποστηρίξει τον αρχιερέα του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν, Νίκο Αναστασιάδη, προκάλεσε σοκ. Πρόκειται για μία απαράδεκτη πράξη, που βασίστηκε σε εντελώς συμφεροντολογικά κριτήρια, και με βάση την πρακτική του συγκεκριμένου κόμματος, να νέμεται την εξουσία και να γεύεται τα οφέλη της, επιλέγοντας πάντα να παραμένει στην κυβέρνηση, είτε ο σύμμαχος ήταν το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ είτε ο δεξιός ΔΗΣΥ. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακαλύψει κανείς παρόμοια απαράδεκτη συμπεριφορά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κύπρος - Δεν έχει τσίπα ο πολιτικός κόσμος

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι πρόεδροι του ΔΗΣΥκαι του ΔΗΚΟ, Νίκος Αναστασιάδης και Μάριος Καρογιάν, ανακοίνωσαν ότι συμφώνησαν επί του πλαισίου αρχών, που θα διέπουν τη νέα στρατηγική, την οποία θα ακολουθήσουν στη διαχείριση του Κυπριακού, στην περίπτωση φυσικά που συμφωνήσουν να συνεργαστούν και ο ηγέτης του Συναγερμού -με την υποστήριξη των ασπόνδυλων Δηκοϊκώνκόψει πρώτος το νήμα των προεδρικών εκλογών του Φεβρουαρίου.

Κύπρος - Δυστυχώς... αναγιώνουμε τον κούφο στον κόρφο μας!

Του Νίκου Τόκα

ΔΙΑΒΑΖΑ χθες την είδηση, σύμφωνα με την οποία «ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ έκαναν καθοριστικό βήμα για συνεργασία στις προεδρικές» και χωρίς να το θέλω... χαμογέλασα ειρωνικά.
...Προς Θεού, δεν... απαξιώνω τις όποιες κομματικές συνεργασίες, δεν υποστηρίζω την... πολεμική μέχρι τελικής πτώσης μεταξύ των διαφόρων κομματαρχών, δεν είμαι εναντίον του συνεχούς διαλόγου και της διαβούλευσης μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας, για αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων, σιχαίνομαι και απεχθάνομαι όμως απεριόριστα το ψέμα και την πολιτική κολοτούμπα.

Κύπρος - «Γάμος» ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ την Πέμπτη

Στήνουν στρατηγική συνεργασία με βάθος 

και συνευθύνη στη διαχείριση

 

 

 

Βδομάδα καθοριστικών εξελίξεων για την οριστικοποίηση του σκηνικού για τις προεδρικές εκλογές είναι η επόμενη, με πιο σημαντική τη συνάντηση των ηγεσιών του Δημοκρατικού Συναγερμού και του Δημοκρατικού Κόμματος. Η συνάντηση της προσεχούς Πέμπτης στα κεντρικά γραφεία του ΔΗΚΟ αναμένεται να «σφραγίσει» τη συνεργασία των δύο πολιτικών δυνάμεων προς στήριξη της υποψηφιότητας του Νίκου Αναστασιάδη, διατηρώντας ανοιχτή την προοπτική προς διεύρυνσή της με το Ευρωπαϊκό Κόμμα ή και τους Οικολόγους.

Κύπρος - Μας δουλεύετε κ. Καρογιάν;

Με τον Άριστο Μιχαηλίδη

>>Να μας δουλεύει ένας πολιτικός, το συνηθίσαμε.
Θεωρείται πια «πολιτικά αποδεκτό», αν γίνεται με εύσχημο και έξυπνο τρόπο. Αλλά να δουλεύει ο πολιτικός όλο τον κόσμο χωρίς προσχήματα, είναι προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών. Έστω και με υποκρισία λίγος σεβασμός είναι απαραίτητος.
>>Πώς το σκέφτεται δηλαδή ο Μάριος Καρογιάν; Ότι έχει να κάνει με ηλίθιους; Προτείνει, λέει, στην κεντρική του επιτροπή δυο καθαρές λύσεις. Είτε αυτόνομη κάθοδο είτε συνεργασία με ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας και με όσα περισσότερα κόμματα του κέντρου ακολουθήσουν. Αλλά...

Κύπρος - Συνέχιση του διαλόγου με τον ΔΗΣΥ και τις ηγεσίες των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου ή αυτόνομη κάθοδος, η απόφαση του ΔΗΚΟ

Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν τόνισε ότι η συμφωνία αυτή, πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις σε ό,τι αφορά, τόσο το μοντέλο όσο και τις προτεραιότητες της διακυβέρνησης, τις θέσεις στο εθνικό  ζήτημα και στους κρίσιμους και ζωτικούς τομείς του κυβερνητικού έργου.