Βιβλίο - Ιδέες - Ενας εκδοτικός οίκος με έδρα το Φάληρο τυπώνει μεταφρασμένα κείμενα της ελληνικής γραμματείας για το διεθνές κοινό

 

 

 

 

 

Το καλοκαίρι του 1901 ο Κ. Π. Καβάφης ταξιδεύει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο θα επισκεφθούν τον Πειραιά, την Αθήνα και το Νέο Φάληρο και επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια μέσω Μπρίντιζι θα γνωρίσουν στη διαδρομή την Πάτρα και την Κέρκυρα.

Στην ιστορία της πρόσληψης του καβαφικού έργου στην Ελλάδα το ταξίδι αυτό κατέχει καίρια θέση, καθώς στο ταξίδι αυτό, στα γραφεία του περιοδικού Παναθήναια, ο Καβάφης θα γνωρίσει τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, που πρώτος αντιλαμβάνεται την αξία του και τον παρουσιάζει στο ελλαδικό κοινό. Από το ταξίδι αυτό ο Καβάφης κρατά ημερολόγιο. Η καθημερινότητα της παραμονής του στην Αθήνα, τα ξενοδοχεία όπου καταλύει, τα μνημεία και τα μουσεία που επισκέπτεται, τα καφενεία όπου ξαποσταίνει, οι άνθρωποι που συναντά καταγράφονται σε σημειώσεις γραμμένες στα αγγλικά.

Ελλάδα - Βιβλίο - Πως λειτουργούν οι εκδόσεις στην Ελλάδα της κρίσης ;

 

Σάκης Ιωαννίδης

Σε πρόσφατη «οικογενειακή» εκδήλωση μεγάλου εκδοτικού οίκου, ένα από τα πεζογραφικά βιβλία της πρόσφατης σοδειάς που είχε φτάσει αισίως τις 4.000 αντίτυπα, χαρακτηρίστηκε από τους ιθύνοντες ως «best seller». Γιατί όχι; Στην κρίση, με την έννοια της «προσαρμογής» να αναδεικνύεται σε αρετή και την ενιαία τιμή του βιβλίου να παραμένει υπόσχεση, εκδότες και συγγραφείς ρίχνουν «νερό» στα ποσοστά και τις προσδοκίες τους, ενώ εμφανίζονται νέες προσπάθειες με διαφορετική φιλοσοφία.

Ελλάδα - Βιβλίο - Μιλούσαν σε άδεια καθίσματα οι εισηγητές στο τριήμερο συνέδριο εκδοτών...70% κάτω το κόστος εκτύπωσης βιβλίων στο εξωτερικό

Της Σταυρούλας ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

«Η κρίση του βιβλίου θα ήταν δυνατόν να καταπολεμηθεί εάν μπορούσε να γίνει το βιβλίο φθηνό. Εάν μπορούσε ο εκδότης να έχει μεγαλύτερο τιράζ. Γιατί με τιράζ χιλίων ή και δύο χιλιάδων αντιτύπων, δεν μπορεί κατ' ουδένα λόγο να καλύψει τα έξοδά του και να πραγματοποιήσει έστω ένα «λογικό» κέρδος.

Αυτό θα μπορούσε να κατορθωθεί αν δινόταν από το κράτος ατέλεια του χαρτιού για το λογοτεχνικό βιβλίο, αλλά η εθνική μας λογοτεχνία δεν έχει παρά το... πλεονέκτημα να φορολογείται βαρύτατα! Ενώ και οι λαϊκές βιβλιοθήκες που θα επιχορηγούνταν από τους δήμους και τις κοινότητες θα μπορούσαν να αποβούν αληθινά φυτώρια για την πνευματική άνθηση στον τόπο μας».

Πολιτισμός - Ψηφίδες τέχνης στα εξώφυλλα «μικρών» εκδοτικών οίκων

Της Ολγας Σελλα
Στις προηγούμενες δεκαετίες, όταν τα βιβλία ήταν πολύ λιγότερα και το αναγνωστικό κοινό πολύ διαφορετικό, τα εξώφυλλα ήταν ένας τρόπος «συνομιλίας» των τεχνών. Ετσι, τη δεκαετία του ’50 και του ’60 οι εικαστικοί καλλιτέχνες στόλιζαν με έργα τους εξώφυλλα, τις γνωστές προμετωπίδες, τα όχι πολλά βιβλία που κυκλοφορούσαν τότε. Εργα λιτά, καινοτόμα για την εποχή. Οι Γιάννης Μόραλης, Γιάννης Τσαρούχης, Γιάννης Βαλαβανίδης, Νίκος Χουλιαράς (αργότερα) είναι μόνο μερικοί από τους ζωγράφους που έντυσαν με τα έργα τους τα βιβλία των μεταπολεμικών δεκαετιών.

Ελλάδα - Κατάρρευση των εκδοτικών κερδών έως 150%, το 2011

Ζοφερή είναι η εικόνα την οποία παρουσίασε το εκδοτικό τοπίο κατά τη διάρκεια του 2011 ως προς την κερδοφορία των επιχειρήσεων, όπως προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων που εμπεριέχονται στους δημοσιευμένους ισολογισμούς 29 εκδοτικών οίκων.

Ποιος φοβάται τους ανεξάρτητους συγγραφείς;

Απαξιωτικά σχόλια της συγγραφέως Sue Grafton για όσους συναδέλφους της επιλέγουν να δουλεύουν χωρίς την υποστήριξη εκδοτικού οίκου, πυροδότησαν μια ολόκληρη συζήτηση και αντιπαράθεση στο χώρο του βιβλίου.

 

«Πολύ οκνηροί για σκληρή δουλειά» είναι, σύμφωνα με την Αμερικανίδα συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων οι «ανεξάρτητοι» συνάδελφοί της, που επιλέγουν να εκδίδουν τα έργα τους με αυτοχρηματοδότηση.