Κύπρος - Το λίπος έγινε μυελός

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Το ένα μέρος το κατάλαβε ο πρόεδρος: «Η κοινωνία ζητά απαντήσεις για το πως αυτή η ευημερούσα χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας». Τις απαντήσεις λίγο πολύ, όσοι δεν έχουμε κομματικές παρωπίδες, τις βρήκαμε οι πολίτες.  Το κουβάρι ξετυλίχτηκε κι όχι από το τι λέει ο καθένας στην Επιτροπή, όπου όσα ακούστηκαν ήταν αναμενόμενα. Ο καθένας πήγε εκεί, καλά προετοιμασμένος για να δώσει τη δική του παράσταση και για να πει τη δική του εκδοχή, απευθυνόμενος πιο πολύ στο δικό του κοινό κι απαλλάσσοντας τον εαυτό του από κάθε τυχόν ευθύνη. Και το Όσκαρ ερμηνείας θα αποφασίσει η επιτροπή σε ποιον θα το απονέμει.

Κύπρος - Της κοινωνικής μας αφασίας

Κώστας Βενιζέλος

ΟΣΟΙ για χρόνια παρουσιάζονταν ως παράγοντες και ειδικοί, σήμερα με σκυμμένα κεφάλια και με φάκελους υπό μάλης, προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους. Όσο καιρό χρυσοπληρώνονταν και απολάμβαναν πριγκιπικά προνόμια, δεν έδιναν σημασία στις… λεπτομέρειες. Σήμερα, έγιναν λεπτολόγοι και παρουσιάζοντας πλειάδα εγγράφων, επιχειρούν να φορτώσουν σε άλλους τις ευθύνες και να αποδώσουν τα εγκλήματα σε «λάθος εκτιμήσεις». Αυτό άλλωστε (το «λάθος εκτιμήσεις») δεν καταδικάζεται από δικαστήριο, αν και είναι καθαρό, ξεκάθαρο και στοχευμένο το έγκλημα, που έγινε σε βάρος της χώρας.

Κύπρος - Κοινωνική Δυστυχία & Δανείου Υποτελείς

Λάζαρος Μαύρος

Σ Τ Α ΟΡΙΑ της πείνας πολύτεκνες οικογένειες: «Αν έρθετε κάθε Τετάρτη που διανέμεται γάλα δωρεάν σε πολύτεκνες οικογένειες θα κλαίτε», έγραφε χθες κύριο πρωτοσέλιδο θέμα η «Σημερινή».
Στον εφιάλτη της φτώχιας οι ελεύθερες περιοχές της επαρχίας Αμμοχώστου, έγραφε χθες ο «Φιλελεύθερος»: Καθημερινό συσσίτιο από τη Μητρόπολη Κωνσταντίας, σε πάνω από 300 οικογένειες. Έως το τέλος του χρόνου εκεί οι άνεργοι θα ξεπεράσουν τις 13 χιλιάδες. Ποτέ δεν φαντάστηκε -είπε ο δήμαρχος Παραλιμνίου- πως η κοινωνία που πριν από ένα χρόνο είχε τρόφιμα να στείλει στην Ελλάδα μας, σήμερα τα αναζητεί για να τα προσφέρει στους δικούς της δυσπραγούντες πολίτες.

Κύπρος - Οι νέοι χαμένοι στην ανεργία

Η ΑΝΕΡΓΙΑ κινείται στο 11,7% του ενεργού πληθυσμού της Κύπρου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat, τα οποία δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα και αφορούν τον μήνα Αύγουστο. Από τα στοιχεία αυτά, που επιβεβαιώνουν μια προβληματική πορεία της χώρας στο κρίσιμο αυτό πεδίο, προκύπτουν και κάποια πολύ ενδιαφέροντα, που θα πρέπει να απασχολήσουν την κοινωνία αλλά πρωτίστως τους αρμόδιους. Στα επιμέρους, λοιπόν, το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 12,2%, στις γυναίκες 11,1% και στους νέους κάτω των 25 ετών 26,9% (στοιχεία Ιουνίου).

Η κυπριακή κοινωνία αλλάζει προφίλ...

Ζει στις πόλεις, πάει για σπουδές και παίρνει εύκολα διαζύγιο

Στις πόλεις κατοικεί το 67% του πληθυσμού της Κύπρου.

 

 

Η κυπριακή κοινωνία αλλάζει σε μεγάλο βαθμό και αυτό αποτυπώνεται και μέσα από τους αριθμούς. Πίσω από τα νούμερα, κρύβονται κάποιες αλήθειες που δείχνουν αλλαγές στις συνήθειες, στον τρόπο ζωής, αλλά και στις στάσεις ζωής των Κυπρίων. Διαφαίνεται επίσης, η αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα της κυπριακής κοινωνίας, ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και την αύξηση του αριθμού ξένων υπηκόων που ζουν στη χώρα μας.

Κύπρος - Το τέλος μιας εποχής η αρχή μιας άλλης

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Οι γονείς μας ήταν περήφανοι για μας. Ήμασταν η γενιά που κάναμε όχι ένα βήμα, αλλά ένα άλμα πέραν του σημείου που έστεκαν αυτοί, πέραν του σημείου που μας άφησαν για να περπατήσουμε μόνοι μας. Αρκετών της δικής μου γενιάς οι γονείς κατέβηκαν στις πόλεις από τα 12 τους για να δουλέψουν, οι κοπέλες σαν παραδουλεύτρες ή να μάθουν τέχνη κοντά σε μοδίστρες, ζώντας εσωτερικές στα σπίτια που βρίσκονταν. Και τα αγόρια, σαν τσιράκια, να μάθουν οποιαδήποτε τέχνη. Και τα κατάφεραν. Κατάφεραν να ξεφύγουν από τη φτώχεια που τους κληροδότησαν οι γονείς τους, στάθηκαν στα πόδια τους και να πρόσφεραν στα παιδιά τους, σε μας, ένα καλύτερο κόσμο.

Κύπρος - Προς Αποφεύγοντας

Του Γ. Σέρτη

Στο παραλήρημα της μισαλλοδοξίας των ημερών μεταξύ απερχομένων και επερχομένων εξουσιαστών, μάταια αναζητούν μια απάντηση οι πολλοί –ιδίως οι νέοι· ένας στους τρεις άνεργος.
—Πώς βρέθηκε άδειο το δημόσιο ταμείο, και με ελλείματα –μάλιστα– δισεκατομμυρίων; Πώς βρεθήκαμε στον Μηχανισμό Στήριξης και στο ΔΝΤ;
Οι κυβερνώντες-διαχειριστές και οι κομματικοί τους ακόλουθοι αναμασούν κοινό τροπάρι:
—Φταίει η... συστημική κρίση, φταιν οι τραπεζίτες, ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής, η Αντιπολίτευση, ο Καπιταλισμός, τα Μ.Μ.Ε. κ.ά.π.

Κύπρος - Έρευνα της Στατιστικής Υπηρεσίας με τίτλο: «Η Κύπρος στην κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Επιμένουμε στη παράδοση...

 

Έχουμε τους περισσότερους γάμους, τα λιγότερα εξώγαμα,

τα περισσότερα σκουπίδια...

 

Του Φρίξου Δαλίτη

Παντρευόμαστε πιο εύκολα από όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και συνήθως τεκνοποιούμε μετά τον γάμο. Έχουμε από τα υψηλότερα μορφωτικά επίπεδα και από τα μεγαλύτερα ποσοστά φοιτητών, πάντα σε αναλογία πληθυσμού. Παρόλα αυτά, έχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά πρόσβασης στο διαδίκτυο, τόσο σε ατομικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο επιχειρήσεων, ενώ παράγουμε τα περισσότερα σκουπίδια από όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Τα πιο πάνω είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που σκιαγραφούν την κυπριακή κοινωνία σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., όπως αυτά καταγράφονται στην έκδοση της Στατιστικής Υπηρεσίας με τίτλο: «Η Κύπρος στην κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Κύπρος - Κοινωνία χωρίς πυξίδα

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Συμπληρώθηκε αυτές τις μέρες ένας χρόνος από την τραγωδία στο Μαρί και ταυτόχρονα συμπληρώνονται 38 χρόνια από το πραξικόπημα και την εισβολή. Για το πραξικόπημα και την εισβολή η στήλη θα επανέλθει την επόμενη βδομάδα. Για την έκρηξη στο Μαρί, τα ανθρώπινα θύματα και την τεράστια οικονομική ζημιά που υπέστη η Κύπρος, εκείνο που εκπλήσσει είναι πως η κυπριακή κοινωνία, πολύ γρήγορα, έχει κατατάξει το συμβάν σε ένα μακρινό παρελθόν. Οι αγανακτισμένοι πολίτες που διαμαρτύρονταν κατά χιλιάδες τον πρώτο καιρό, γύρισαν στα σπίτια τους και στις δουλειές τους. Τίποτε δεν άλλαξε, τίποτε δεν ταρακουνήθηκε. Η κοινωνική έκρηξη που φοβόταν το κατεστημένο αποσοβήθηκε.

Κύπρος - Πρόγευμα στο σχολείο στις 4.00 το πρωί και πολυέξοδα πάρτι με τις ευλογίες γονέων

Το μπουφέ... άνοιξε χαράματα

 

 

Της Χριστίνας Κυριακίδου

Πόσο περίεργο θα ήταν, εάν στην ηλικία των 18 ετών ζητούσατε από τη μαμά σας να σηκωθεί στις τέσσερις το χάραμα και να σας ετοιμάσει πρόγευμα, για να φάτε μετά τη νυχτερινή σας έξοδο; Αν πάλι στα 14, απαιτούσατε από τον μπαμπά σας, να σας κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο για να μείνετε με φίλους, μήπως θα φάνταζε υπερβολικό; Και πόσα άραγε θα ήταν πρόθυμοι οι γονείς σας να σπαταλήσουν, για μια δική σας βραδινή έξοδο;
Εκατόν ευρώ, 500 ή ακόμα και 1000;

Κύπρος : Δεν παρέχονται βασικές υπηρεσίες

ΕΦΗΜΕΡΑ

Υγεία και Παιδεία δεν είναι για όλους;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΠΡΙΝλίγα χρόνια, η προηγούμενη κυβέρνηση επεξεργαζόταν σχέδιο χρηματοδότησης της γεννητικότητας, για εθνικούς κυρίως λόγους. Θυμόμαστε, μιλούσαν για χορηγία μέχρι και είκοσι χιλιάδες ευρώ για την απόκτηση τρίτου τέκνου. Το σχέδιο δεν προχώρησε και η πλειοψηφεία των Κυπρίων συνέχισαν να κάνουν έναδύο παιδιά. Σήμερα, λόγω οικονομικών δυσκολιών όλο και περισσότεροι γονείς ψάχνουν μια θέση σε δημόσιο ή κοινοτικό νηπιαγωγείο για να στείλουν τα παιδιά τους, εγκαταλείποντας τα ιδιωτικά σε μια προσπάθεια να τα βγάλουν πέρα με τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Ωστόσο, τα δημόσια νηπιαγωγεία, παρόλο που είναι υποχρεωτική πια η Προδημοτική, τουλάχιστον, Εκπαίδευση, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση. Όπως ούτε και τα νοσοκομεία.
Ο υπουργός Υγείας μάλιστα σκέφτεται, όπως δήλωσε, να επιβάλει ταρίφες ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία. Με άλλα λόγια, κρατικά νοσηλευτήρια και σχολεία απευθύνονται σε μια κοινωνία της οποίας σημαντικό μέρος του πληθυσμού μπορεί να καταφεύγει στον ιδιωτικό τομέα. Αν για κάποιο λόγο όλα τα παιδιά αποφασίσουν να φοιτήσουν σε δημόσιο νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, πράγμα που δικαιούνται, η δημόσια Εκπαίδευση δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Καλός πολίτης γιε μου

Χρυστάλα Χατζηδημητρίου

Νόμιζα πως ανάμεσα μας δεν θα υπήρχε το χάσμα που χωρίζει γενιά από γενιά. Εμείς είμαστε η γενιά που κτυπιόμαστε στο γυμναστήριο για να είμαστε ίδιοι με τα παιδιά μας. Είμαστε δήθεν προοδευτικοί, δήθεν ανοικτόμυαλοι, δήθεν κοσμοπολίτες και πολύξεροι. Αλλά, όπως έβλεπα τους 18χρόνους απέναντι στην σκηνή ένιωθα πως το χάσμα είναι πιο βαθύ παρά από κάθε άλλη εποχή. Θελήσαμε να είμαστε δίπλα στα παιδιά μας, αλλά βρεθήκαμε απέναντι. Είμαστε η γενιά που φάγαμε με χρυσά κουτάλια όλους τους φυσικούς πόρους για να μπορούμε να έχουμε και σπίτι στην πόλη και εξοχικό στο βουνό και εξοχικό στη θάλασσα και γενικά ένα lifestyle με το σενάριο γραμμένο για χολιγουντιανή ταινία. Ήμασταν η γενιά των χιλιάδων ευρώ και τα παιδιά μας είναι η γενιά των εκατοντάδων ευρώ.