Πολιτισμός - Ο υπερρεαλισμός και η ποιητική της ελευθερίας

Με επικεφαλής τον Αντρέ Μπρετόν, οι υπερρεαλιστές μετέτρεψαν το ελευθερία - ισότητα - αδελφότητα της Γαλλικής Επανάστασης στο δικό τους τρίπτυχο: ελευθερία - αγάπη - ποίηση

Η ομάδα των υπερρεαλιστών σε φωτογραφία του 1933. Από αριστερά 

προς τα δεξιά: Τριστάν Τζαρά, Πολ Ελιάρ, Αντρέ Μπρετόν, Χανς Αρπ, 

Σαλβαντόρ Νταλί, Ιβ Τανγκί, Μαξ Ερνστ, Ρενέ Κρεβέλ και Μαν Ρέι

 

Αναστάσης Βιστωνίτης 
 

Διακόσιες χιλιάδες Παριζιάνοι τον Οκτώβριο του 1924 συνόδευσαν τον Ανατόλ Φρανς στην τελευταία του κατοικία. Ανάμεσά τους βρισκόταν και μια ομάδα ποιητών και ζωγράφων, ο στόχος της οποίας ωστόσο ήταν να διαπομπεύσει εκείνη τη δόξα της Γαλλίας καθώς αποχαιρετούσε αυτόν τον μάταιο κόσμο. Ηταν η ομάδα των υπερρεαλιστών που μοίραζε στο πλήθος ένα φυλλάδιο, ο τίτλος του οποίου και μόνο προδιέθετε για το περιεχόμενό του: Un cadavre (Ενα πτώμα). Ο επικεφαλής της ομάδας Αντρέ Μπρετόν μάλιστα ζητούσε την «άδεια» να ανοίξουν το φέρετρο και να χαστουκίσουν τον νεκρό. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς θα δημοσίευε στο πρώτο τεύχος του περιοδικού La Revolution Surrealiste (Η υπερρεαλιστική επανάσταση) το πρώτο μανιφέστο του υπερρεαλισμού που θα άλλαζε τον λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό χάρτη στη Γαλλία.

Το πρόβατο παράγει τέχνη και πολιτισμό

Εκθεση και εκδηλώσεις με επίκεντρο τον ποιμενικό βίο στον «Ελληνικό Κόσμο»

«Ο Παν», χαλκογραφία του Αλέκου Φασιανού

Στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» την Τρίτη 15 Οκτωβρίου, ανοίγει τις πύλες της η έκθεση «Το πρόβατο, οδοιπορικό στον ποιμενικό βίο: Αρχιτεκτονική και Τέχνη». Η έκθεση θα φιλοξενηθεί για ένα μήνα στις αίθουσες του «Ελληνικού Κόσμου» και θα παρουσιάζει μέσα από έργα τέχνης, φωτογραφικό, οπτικοακουστικό υλικό και αρχιτεκτονικές κατασκευές, πτυχές της ευρωπαϊκής κληρονομιάς του ποιμενικού βίου από τη μυθολογία, τους συμβολισμούς, μέχρι και τη σύγχρονη αρχιτεκτονική.

Ελλάδα - Ο αγωνιζόμενος «πολιτισμός»

Tου Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο κ. Κραουνάκης εκτός από τραγουδοποιός είναι και αγωνιστής. Ανήκει στη χορεία αυτή των αρχιτραγουδιστών της δημοκρατίας που δεν χάνουν ευκαιρία να προβάλλουν τα στήθη τους για την εν γένει αντίσταση και τη σωτηρία του κεκτημένου ειδικού τους βάρους, το οποίο το θεωρούν τόσο σημαντικό ώστε να το ταυτίζουν με τον τόπο. Οταν είχε επισκεφθεί τη χώρα μας η κ. Μέρκελ είχε εξαντλήσει τα αποθέματα της καλλιτεχνικής του ευαισθησίας και του καλού του γούστου, αποκαλώντας τη «Μερκέλα» και άλλα συναφή και ωραία που ευτυχώς δεν τα θυμάμαι πια.

Πολιτισμός - Μαραθώνιος ανάγνωσης Πλάτωνα στις Βρυξέλλες - «12 ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Ένα διαφορετικό μαραθώνιο προγραμματίζουν για τις 9 Μαΐου Έλληνες που ζουν στις Βρυξέλλες. Στο πλαίσιο κεντρικής εκδήλωσης της πρωτοβουλίας Ευρωπαίων πολιτών «12 ώρες για την Ελλάδα», 200 άνθρωποι, όλων των ηλικιών και εθνικοτήτων θα διαβάσουν την «Πολιτεία» του Πλάτωνα, ο καθένας στη γλώσσα του.

Το χτίσιμο της Ακρόπολης ήταν πολιτική ενέργεια

Μια ενδιαφέρουσα άποψη. Αν οι Νεοέλληνες είχαν τους ίδιους ορίζοντες, ακόμη και κάποιες μίζες σε δημιουργούς θα συγχωρούνταν ! Κι ο Περικλής και ο Φειδίας κατηγορήθηκαν τότε για μίζες αλλά ξεχάστηκε γιατί άφησαν έργο. Τι έργο θα αφήσουν τα λαμόγια του νεοελληνικού μας βίου-νεοκυπριακού βεβαίως συμπεριλαμβανομένου- εκτός από τις μίζες και τα μνημόνια;

Ο καθηγητής Αρχαιολογίας Π. Βαλαβάνης μιλάει για την αρχαία και σύγχρονη Αθήνα Της Γιωτας Συκκα
Οι φοιτητές τρελαίνονται να τον ακούν. Από τους πιο αγαπητούς καθηγητές Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ο Πάνος Βαλαβάνης, πάντα κοντά στους νέους. Αμεσος, γλαφυρός, εύληπτος. Εχει το χάρισμα του καλού δασκάλου. Εξίσου εύληπτα τα βιβλία και οι μελέτες του για την αρχαία ελληνική εικονογραφία, την αρχιτεκτονική, την αθηναϊκή τοπογραφία, τον αρχαίο αθλητισμό, κλέβει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, όπως και του συνομιλητή του.
Πριν από ένα μήνα κέρδισε την επιστημονική κοινότητα ανακοινώνοντας ότι εντόπισε τον αρχαίο ιππόδρομο των Δελφών. Τώρα, με το βιβλίο του «H Ακρόπολη μέσα από το Μουσείο» (εκδ. Καπόν), απαντά σε όσα θα ήθελε να μάθει ο καθένας μας. Αντιμετωπίζοντας τα αρχαία με όρους παρόντος, εξηγεί πώς και γιατί φτιάχτηκαν τα μνημεία στον Ιερό Βράχο. Μέσα από αυτά, περνάει η εθνική ιδεολογία της Αθήνας. «Υπήρξαν πολιτικές σκοπιμότητες», λέει ο Π. Βαλαβάνης. Πώς να μην κρεμαστείς από τα χείλη του!

Πολιτισμός - Το αρχείο του Ινστιτούτου Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης στο διαδίκτυο

Οι αρχειακές συλλογές  του Ινστιτούτου, που είχαν ως  πρώτο πυρήνα τα αρχεία των αιθουσών τέχνης Νέες Μορφές και Δεσμός, βασίζονται στο πλούσιο υλικό που έχουν παραχωρήσει δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς, καλλιτέχνες, ιστορικοί τέχνης και ιδιώτες.

 

Στο διαδίκτυο «ανεβάζει» ένα τμήμα τού αρχείου του, το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης (ΙΣΕΤ). Μέσω της ιστοσελίδας iset.gr, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να έχουν πρόσβαση στη δίγλωσση ψηφιακή πλατφόρμα η οποία - σε πρώτη φάση - περιλαμβάνει τεκμηριωμένο αρχειακό υλικό για 100 καλλιτέχνες, με όλη την εκθεσιακή τους δραστηριότητα και πλούσια εικονογράφηση του έργου τους, αναφορές σε σχετικά βιβλία και δημοσιεύματα, καθώς και στοιχεία για συγγραφείς και φορείς από τον εικαστικό χώρο.

Πώς θα μπει η ψυχή στη μηχανή μας;

Η κρίση, η εργασία, ο μύθος της τεμπελιάς και το αγεφύρωτο χάσμα στη φιλοσοφία μεταξύ Βορείων και Νοτίων στην Ευρώπη

Του Βασιλη Καραποστολη* Να παράγετε περισσότερα! Να παράγετε ταχύτερα! Η εντολή από τον Βορρά φέρει μέσα της όλη τη βεβαιότητα του εντολέως σχετικά με το τι είδους άνθρωποι  είναι αυτοί προς τους οποίους απευθύνεται. Δείχνουν, πράγματι, ράθυμοι και φυγόπονοι οι Νότιοι στα μάτια εκείνου που βιάζεται πολύ να έχει οφέλη από την εργασία του. Αλλά τα οφέλη που θέλουν να αποκομίσουν οι Βόρειοι δεν είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα που θέλουν οι Νότιοι, κι εκεί είναι το πρόβλημα. Για τον Γερμανό και τον Ολλανδό το βασικό προσωπικό του επίτευγμα είναι το προϊόν της εργασίας του. Για τον άνθρωπο της Μεσογείου είναι η πράξη του. Θέλει περισσότερο να πράττει, παρά να παράγει. Θέλει να έχει την ικανοποίηση ότι είναι αυτός που ρυθμίζει τη σχέση του με την αδρανή ύλη, αντί να ικανοποιείται με το να υπακούει στην ύλη ώστε να μπορεί να τη δαμάσει στη συνέχεια.

Τζαβαρακατρανέμια

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ένας. Υπάρχει ο υλικός - ο πολιτισμός που πουλάμε στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους. Υπάρχει και ο άλλος που προσφέρεται μόνο στην ενόραση των προορισμένων να συναντηθούν μαζί του: ο άυλος πολιτισμός.

Ο Αϋλος Ελληνικός Πολιτισμός είναι μια πρόσφατη πνευματική ανακάλυψη του αρμόδιου αναπληρωτή υπουργού Κώστα Τζαβάρα. Ο όρος ανακάλυψη δεν χρησιμοποιείται εδώ τυχαία. Οπως ο Κολόμβος στον ορατό κόσμο ανακάλυψε την Αμερική, έτσι και ο Τζαβάρας, στον αόρατο κόσμο του πνεύματος ανακάλυψε μια ήπειρο που πάντα έχασκε - φευ! - απροσπέλαστη κι αγνοημένη.

Πέθανε ο Ιστορικός της Εκπαίδευσης Αλέξης Δημαράς

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στο χώρο της ελληνικής εκπαίδευσης, ο Ιστορικός της Εκπαίδευσης Αλέξης Δημαράς.

Γιος του Ιστορικού της Λογοτεχνίας, των Πολιτικών Ιδεών και της Εκπαίδευσης Κ.Θ. Δημαρά, επέλεξε από νωρίς ανάλογο δρόμο σπουδάζοντας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίζοντας με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπηρέτησε ωστόσο την εκπαίδευση και από δημόσιες θέσεις, σημαντικότερες από τις οποίες είναι η θέση του προέδρου του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας και – πρόσφατα- του διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στο οποίο συγχωνεύθηκαν το καταργηθέν Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, , το Κέντρο Εκπαιδευτικής Ερευνας, το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και ο Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών.

Η φτώχεια φέρνει πολιτιστική μοναξιά

Ισμα Μ. Τουλάτου   

Δραματικές περικοπές επιχορηγήσεων, φόβος

 απομόνωσης, ανάγκη στροφής σε εναλλακτικές 

μορφές χρηματοδότησης. Οι καλλιτεχνικοί διευθυντές των κορυφαίων πολιτιστικών οργανισμών της χώρας μιλούν για το παρόν και το μέλλον

Στιγμιότυπο από τη χορευτική παράσταση του Αλέν Μπυφάρ «Tout va bien» που θα ανέβει στις 29 και 30 Ιουνίου στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών

Κινδυνεύουμε άραγε με πολιτιστική απομόνωση; Η σφοδρή οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας έχει φθάσει σε σημείο να απειλεί ακόμη και αυτή καθαυτή την ύπαρξη των επιχορηγούμενων οργανισμών, οι οποίοι αποτελούν τόσο τους βασικούς πυλώνες της εγχώριας πολιτιστικής ζωής όσο και τους κύριους διαύλους επικοινωνίας μας με το εξωτερικό; Σε μια Ευρώπη όπου οι λέξεις «λουκέτο» και «συγχώνευση» δεν είναι πλέον ταμπού - ακόμη και όταν πρόκειται για υπουργεία Πολιτισμού -, πώς βιώνουν οι δικοί μας θεσμοί το δύσκολο παρόν και τι σκέπτονται για το μέλλον;

Η εφετινή οικονομική αβεβαιότητα για το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, με αποτέλεσμα τις γνωστές δυσχέρειες στην κατάρτιση του προγράμματος, αλλά και τις ακυρώσεις ορισμένων μετακλήσεων οι οποίες είχαν προαγγελθεί (π.χ. Berliner Ensemble, Βασιλικό Δραματικό Θέατρο Στοκχόλμης), προκάλεσε φήμες και σχόλια. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και αφορμή προκειμένου να τεθούν τα παραπάνω ερωτήματα συνολικότερα και να αναζητηθούν απαντήσεις.

Ανέκδοτες φωτογραφίες από τη ζωή και το έργο του Δημήτρη Ψαθά

 

​Τριάντα τρία χρόνια έχουν περάσει από το θάνατο του Δημήτρη Ψαθά και με αφορμή την παράσταση της  «Μαντάμ Σουσού», που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και κλείνει φέτος τα 70 χρόνια της, στο φουαγιέ του «Θέατρον» του Ελληνικού Κόσμου, θα λειτουργήσει έκθεση φωτογραφίας με ανέκδοτο υλικό από την ιστορία της «Μαντάμ Σουσού», τη ζωή και το έργο του Δημήτρη Ψαθά.

 

Την έκθεση επιμελείται η εγγονή του, Λένα Νίτσου -Ψαθά και όλες οι ανέκδοτες ιστορικές φωτογραφίες προέρχονται από το αρχείο της οικογένειας του Δημήτρη Ψαθά.

 

Ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος, και θεατρικός συγγραφέας. Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907. Το 1923, μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία -και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία- όσο και στο θέατρο. Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο, με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του, «Η Θέμις έχει νεύρα». Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού».

 

Ιησούς Χριστός, ένας αντιφατικός σουπερστάρ!

Γιάννης Ζουμπουλάκης   

Στις «ορθόδοξες» ταινίες ήξερες από πριν τι θα δεις ενώ στις «ανορθόδοξες» ήξερες ότι θα ακολουθήσουν επεισόδια

Το τηλέ Αρλεκιν για τον ιησού Χριστό του Φράνκο Τζεφιρέλι «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» εξακολουθεί να είναι σημείο αναφοράς. Ο Ρόμπερτ Πάουελ υποδύθηκε τον Ιησού

Εχοντας ουκ ολίγες φορές έχει βρεθεί «στην μόδα», ο Ιησούς Χριστός μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως ένας από τους εμπορικότερους και πιο προσοδοφόρους ήρωες στην ιστορία του θεάματος. Τα τριάκοντα αργύρια που με ένα μόνον φιλί κέρδισε _και δεν χάρηκε_ ο Ιούδας, έχουν μεταφραστεί σε τρισεκατομμύρια δολάρια και έχουν κάνει πλουσιότερους τους κινηματογραφικούς παραγωγούς του Χόλιγουντ που ασχολήθηκαν μαζί τους.

Ο Μελ Γκίμπσον είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα κρίνοντας μάλιστα από το γεγονός ότι το ποσόν που έδωσε για να γυρίσει τα «Πάθη του Χριστού» (2003) ήταν μόλις 30 εκατομμύρια δολάρια για μια ταινία που μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ενός περίπου έφτασε τα 360 εκατομμύρια δολάρια σε έσοδα_ μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βαμμένα κόκκινα αυγά... εδώ και 2.500 χρόνια

Μαρία Θερμού  
Γιατί το αυγό συνδέθηκε με την αναγέννηση

 και την ανανέωση, ήδη από τον 5ο π.Χ. αιώνα

 

Περισσότερα από 2.500 χρόνια συμβολισμού για τη θρησκεία έχουν τα αυγά που αυτές τις ημέρες βάφουμε κόκκινα και τσουγκρίζουμε λέγοντας «Χριστός Ανέστη». Διότι πράγματι το αυγό συνδέθηκε επί χιλιετίες με την αναγέννηση και την ανανέωση, αρχικά τις πρώτες μέρες της άνοιξης, ενώ στη συνέχεια υιοθετήθηκε ως σύμβολο του χριστιανισμού. Και αυτό επειδή το αυγό προσφέρεται για τη νοερή απεικόνιση του κύκλου της ζωής, η οποία για πολλά φυτά και ζώα αρχίζει την άνοιξη.
Οι πρώτες ιστορικές μαρτυρίες συμβολισμού του αυγού στη θρησκεία χρονολογούνται το 500 π.Χ. Στην περίοδο των Αχαιμενιδών το περσικό ημερολόγιο ήταν επηρεασμένο από τον ζωροαστρισμό και η εαρινή ισημερία, η πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τους έτους, ήταν γιορτή, όπως βλέπουμε και σε ανάγλυφο από την Περσέπολη (500 π.Χ.), όπου ευγενείς παριστάνονται να κρατούν στα χέρια αυγά. Η εαρινή ισημερία γιορτάζεται, μάλιστα, ακόμη και σήμερα με το βάψιμο αυγών και την κατανάλωσή τους.

Σαντορίνη : Πολιτισμός και ομορφιά. Στη μυθολογική Ατλαντίδα του Μαρινάτου

Ασφαλής για επισκέψεις

ο αρχαιολογικός χώρος στο Ακρωτήρι

Το κοινό μπορεί να προσέρχεται άφοβα επιβεβαιώνει ο υπουργός Πολιτισμού

Ο αρχαιολογικός χώρος στο Ακρωτήρι της Θήρας

 επαναλειτουργεί από τη Μεγάλη Τετάρτη

 

«Αφοβα μπορούν πλέον να απολαύσουν οι επισκέπτες τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, στην επιτόπια επίσκεψή του στον αρχαιολογικό χώρο, ο οποίος επαναλειτουργεί από τη Μεγάλη Τετάρτη.
Η οριστική παραλαβή του έργου θα γίνει «μέσα στους επόμενους μήνες, όταν ολοκληρωθεί έκθεση εποπτικού υλικού», η οποία γίνεται με την ευθύνη του ανασκαφέα καθηγητή Χρήστου Ντούμα.
«Η ασφάλεια των επισκεπτών είναι για μας απόλυτη προτεραιότητα. Δεν χωρούν βιασύνες και προχειρότητες σε τέτοια ζητήματα. Θέλαμε, πριν παραδώσουμε τον χώρο στο κοινό, να ελέγξουμε και την τελευταία λεπτομέρεια» δήλωσε ο υπουργός.
Τον κ. Γερουλάνο συνόδευσαν η γενική γραμματέας του ΥΠΠΟΤ Λίνα Μενδώνη, η γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μαρία Βλαζάκη και η γενική διευθύντρια Αναστήλωσης Μουσείων και Αρχαιολογικών χώρων Ευγενία Γατοπούλου.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΘΒΕ

«Ιππής» και «Το μεγάλο μας τσίρκο»

«Η παράσταση του "Μεγάλου μας τσίρκου" το 1973 ήταν μια κραυγή ευθύνης των συντελεστών της ενάντια στη δικτατορία. Σήμερα η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας ευρωατλαντικής κατάληψης. Οι πολιτικοί είναι πλέον μεταλλαγμένοι - έχουμε πολιτικούς ζόμπι - αλλά μεταλλαγμένο είναι και μεγάλο ποσοστό πολιτών. Ζώντας μέσα σε αυτήν την οργουελική ατμόσφαιρα ξαναέρχεται στο ΚΘΒΕ το "Μεγάλο μας τσίρκο" να μας ξαναπεί με τους στίχους του Καμπανέλλη: Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι».

Ο Σταύρος Ξαρχάκος, που υπέγραφε την εμβληματική μουσική για το «Μεγάλο μας τσίρκο», χθες στη Θεσσαλονίκη έδειχνε πεπεισμένος για την επικαιρότητα της επανάληψης του εγχειρήματος, 39 χρόνια μετά.

Ο διάσημος θίασος του Κεμπέκ στην Αθήνα

Σάκης Δημητρακόπουλος  
To Cirque du Soleil στην Αθήνα!

Ο διάσημος θίασος θα παρουσιάσει την Alegría στις 3-9 Σεπτεμβρίου

Για τον υπόλοιπο πλανήτη, θεάματα όπως αυτά που παρουσιάζουν τα λεγόμενα «τσίρκα χωρίς ζώα»  έχουν γίνει πλέον συνήθεια, για τους γαλλοκαναδούς όμως αποτελεί εδώ και μερικές δεκαετίες βασικό εξαγώγιμο προϊόν. Τη μία από τις δύο πιο γνωστές καλλιτεχνικές ομάδες, το Cirque Eloize την έχουμε απολαύσει αρκετές φορές και στη χώρα μας. Η άλλη όμως το περίφημο Cirque du Soleil θα έλθει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με μία παραγωγή που αν μη τι άλλο θεωρείται εξαιρετικά επιτυχημένη αφού περιοδεύει ανά την υφήλιο από το 1994. Μία καλλιτεχνική ομάδα που έχει καταφέρει να μεταμορφώσει το τσίρκο και τα θεάματα του δρόμου σε υψηλή τέχνη συνδιάζοντας εξαιρετικά επιτυχημένα την ποπ κουλτούρα με κάποιες από τις παραστάσεις τους να έχουν ως θέμα τους θρύλους της μουσικής όπως οι Μπιτλς, ο Ελβις Πρίσλεϊ και ο Μάικλ Τζάκσον.

Αντιεξουσιαστές απειλούν ότι «θα κάψουν τους κινηματογράφους όπου θα προβάλλεται το φιλμ».

Βασίλης Γ. Λαμπρόπουλος  

Η 17Ν γίνεται ταινία και προκαλεί αντιδράσεις

Ερωτηματικά για το περιεχόμενο διατυπώνουν αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ

Τον ρόλο του Δ. Κουφοντίνα στην ταινία θα ενσαρκώσει ο Ν. Ψαρράς

Το φιλμ «17Ν - η ταινία» αναμένεται να προβληθεί σε λίγους μήνες στις κινηματογραφικές αίθουσες σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαθεοδώρου.

Αν η ταινία θα αποδώσει τη δράση μιας ένοπλης οργάνωσης που σκότωσε δεκάδες πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους ή θα περιέχει σειρά ανακριβειών προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων και αμφισβητήσεων μένει να το δούμε. Το ίδιο και αν θα είναι ένα εγχείρημα που θα συζητηθεί ή θα αποτελέσει μια εισπρακτική και καλλιτεχνική αποτυχία, όπως πιστεύουν αρκετοί.
Ηδη η προαναγγελία της έχει προκαλέσει αντιδράσεις ορισμένων από τους κατηγορουμένους ως μέλη της 17Ν, οι οποίοι έχουν στείλει σχετικά εξώδικα, ενώ αντιεξουσιαστές απειλούν ότι «θα κάψουν τους κινηματογράφους όπου θα προβάλλεται το φιλμ».

Το πρόσωπο του Νέου Ελληνισμού

Tης Ολγας Σελλα Την περασμένη Πέμπτη το βράδυ, η Ιπποκράτους δεν είχε κλείσει από κάποια διαδήλωση. Υποψήφιοι θεατές ήταν, που περίμεναν να μπουν στην παράσταση «Ερωτόκριτος» που παίζεται στο ανακαινισμένο θέατρο «Ακροπόλ». Εξαίρεση, θα πουν πολλοί. Επειδή εκείνη τη μέρα το εισιτήριο κοστίζει μόλις 10 ευρώ, θα πουν άλλοι. Θα ήταν έτσι αν αυτή η εικόνα αποτελούσε μοναδικό γεγονός στη χειμερινή θεατρική Αθήνα. Αλλά παρ’ ότι υπάρχουν πάρα πολλά θέατρα στην Αθήνα, πολλά είναι κι εκείνα που είναι πλήρη, αρκετά είναι εκείνα που παρατείνουν τις παραστάσεις τους ή προσθέτουν εμβόλιμες. Κατά σύμπτωση(;) οι παραστάσεις που πάνε καλά –ίσως ανέλπιστα καλά για την περίοδο που διανύουν οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί– είναι εκείνες που αγγίζουν τις απαρχές του νεοελληνικού κράτους, εκείνες που ακουμπούν σε στέρεα κείμενα, εκείνες που μεταφέρουν στο σήμερα το ήθος, τις αξίες ή τη νοσταλγία (γιατί όχι;) μια άλλης εποχής. Το περασμένο Σάββατο, στην Εθνική Πινακοθήκη οι θεατές στριμώχνονταν μπροστά από τα έργα της έκθεσης «Στα άδυτα της Πινακοθήκης». Ολες οι ηλικίες, όλες οι γενιές, όλες οι κοινωνικές τάξεις επέλεξαν να περάσουν μια μέρα από το τριήμερό τους συντροφιά με έργα του Γύζη, του Γουναρόπουλου, του Μόραλη, του Παπαλουκά, του Μαλέα, του Μπουζιάνη, του Ρέμπραντ και του Ντίρερ. Αν κανείς κοιτούσε τα πρόσωπα των θεατών μπροστά στα άγνωστα έργα των γνωστών καλλιτεχνών, θα παρατηρούσε εντελώς άλλα συναισθήματα από εκείνα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα πρόσωπα των συμπολιτών μας τον τελευταίο καιρό.

Τα Χριστούγεννα στον ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό

Το 378 για πρώτη φορά γιορτάστηκαν στην Κωνσταντινούπολη ως αυτοτελής γιορτή

Στην εικόνα «Ο μικρός σαλπιγκτής» του Γεωργίου Ιακωβίδη.

Αικατερίνη  Πολυμέρου-Καμηλάκη* 

Το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αντικατέστησε πιθανότατα αρχαιοελληνικές ή ρωμαϊκές γιορτές, όπως τα Σατουρνάλια, τα Κρόνια κ.ά., συνδεδεμένες με τις χειμερινές τροπές του ήλιου (το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 22 Δεκεμβρίου).

Περιλαμβάνει τις ημέρες από την παραμονή των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) έως την παραμονή των Θεοφανείων (5 Ιανουαρίου). Έτσι, είναι φυσικό, οι χριστιανικές γιορτές, όπως είναι η Γέννηση του Χριστού, η εορτή του Αγίου Βασιλείου, η Περιτομή και η Βάπτιση να έχουν συνδεθεί με ειδωλολατρικές συνήθειες που αποσκοπούσαν στον εξευμενισμό των δαιμονικών όντων και στην ευετηρία (καλοχρονιά).

Τα όρια της πολυπολιτισμικότητας

ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 
«Νιώθετε ηθικά ανώτεροι από τους Ταλιμπάν;», μας ρώτησε 
ο περφόρμερ του DV8 Physical Theatre με το που πάτησε το πόδι του
χορεύοντας στη σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών. 
Ηθελα να σηκώσω το χέρι μου να δηλώσω «ναι», αλλά ντράπηκα.

 
 Μας έπιασε από τα μούτρα με το καλημέρα ο χορογράφος Λόιντ Νιούσον. Οχι ότι δεν ξέραμε το θέμα της πολυσυζητημένης παράστασής του «Can we talk about this?», δηλαδή την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δύση με άλλοθι το σεβασμό στο Ισλάμ και την προώθηση της πολυπολιτισμικότητας.
Απλώς δεν ήμασταν, ίσως, προετοιμασμένοι γι' αυτόν τον καταιγισμό παραδειγμάτων, που ξεκινούσαν από τα πασίγνωστα (το κυνηγητό του Σαλμάν Ρούσντι, τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ και τον ξεσηκωμό για τα σκίτσα του Μωάμεθ) και έφταναν σε εγκλήματα τιμής, καταναγκαστικους γάμους, απαγόρευση θεαμάτων, προώθηση λογοκριτικών νομοθεσιών, που δήθεν προστατεύουν τις θρησκείες από τη δυσφήμηση. Πού; Στην Ευρώπη, που κατεβάζοντας καντήλια κατοχύρωσε τον πολιτισμό και τις αξίες της.