Σκέψη - Συνέντευξη - Σώτη Τριανταφύλλου: "Η αποδοχή της διαφορετικότητας είναι θέμα ψυχικής γενναιοδωρίας και, σε κοινωνικό επίπεδο, είναι θέμα κοινωνικής ωριμότητας"

Σώτη Τριανταφύλλου: Δεν είμαι καθόλου ματαιόδοξη, δεν δίνω δεκάρα. Είμαι αυτό που είμαι και θα είμαι αυτό που θα γίνω

Από τα πρώτα της δείγματα γραφής, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, μέχρι την τελευταία της νουβέλα «Μηχανικοί καταρράκτες», μεσολάβησαν πολλά βιβλία, πολύ περισσότερα άρθρα και ατέλειωτα χιλιόμετρα ανάμεσα στις πόλεις όπου ζουν και αναπνέουν οι ήρωές της. Το mail για τη συνέντευξη τη βρήκε στο Reading, πίσω από ένα παράθυρο με θέα «μικρή αλέα, τούβλινο τοίχο, εξωτερική μεταλλική σκάλα, λουλούδια στο περβάζι» και με καλή διάθεση για να απαντήσει στις ερωτήσεις ενός πιστού αναγνώστη της.

Σώτη Τριανταφύλλου: " Η αδικία δηλητηριάζει αυτόν που την ασκεί "

Η Σώτη Τριανταφύλλου στο καινούργιο της βιβλίο γράφει για

το πικρότατο χρονικό μιας κοινωνίας με διάτρητο ήθος 

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της Ελένης Ξένου

Χιονίζει σήμερα στη Νέα Υόρκη», μου είπε, δεν μου το είπε ακριβώς με τη φωνή της, το πληκτρολόγησε σαν φράση στον υπολογιστή της και έφτασε κοντά μου, μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, το κρύο και η εικόνα από τους ουρανοξύστες. «Τα νέα της Ελλάδος τα μαθαίνεις, φαντάζομαι», μου είπε αμέσως μετά κι εγώ έγνεψα με το κεφάλι μου πως «ναι, τα μαθαίνω» (και δεν ξέρω πώς να τα διαχειριστώ μέσα μου), έκανα μάλιστα και μορφασμούς, ξέχασα πώς δεν με κοιτούσε και πως σ’ αυτή τησυνομιλία μάς χώριζαν χιλιόμετρα και ωκεανοί. «Πτωχεύνομεν», ήταν η επόμενη λέξη που έφτασε από τη δική της οθόνη στη δική μου, έτσι, χωρίς καμία άλλη ενδιάμεση κουβέντα, πάλι δεν πρόλαβα να απαντήσω, με πρόλαβε εκείνη και μου ’γραψε πως «το μόνο που μας έχει απομείνει είναι η κοινωνική αλληλεγγύη. Η μοναδική μας ελπίδα…».