Κύπρος - Τα ανεμώλια έπη και το τουρκικό ρίσκο

Μάριος Δημητρίου

«Πώς παγιδευτήκαμε στο Σχέδιο Ανάν το 2004», τιτλοφορεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του ο Χρήστος Ιακώβου, Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ), όπου σχολιάζει «το αποκαλυπτικό και προ πολλού αναμενόμενο» βιβλίο τού Τούρκου δημοσιογράφου της εφημερίδας «Taraf», Αλπέρ Γκιορμούς, «Εικόνα και Πραγματικότητα» («Imaj ve Hakikat», Etkileim Yayinlari, 2012), που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Τουρκία.
Το βιβλίο είναι δημοσιογραφική επεξεργασία του προσωπικού ημερολογίου του πρώην αρχηγού του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Οζντέν Ορνέκ, για την περίοδο 2003-2004.

Το '40 είπε "ναι" ο λαός στο σχέδιο... Μουσολίνι;

Με τον Κωστάκη Αντωνίου

Οι πολίτες δεν διαθέτουν χρόνο, ούτε βεβαίως διάθεση ούτε και ενδιαφέρονται να διαβάσουν τις "επικές" επετειακές ανακοινώσεις που εκδίδουν τα πολιτικά κόμματα, με την ευκαιρία της ανατολής κάθε εθνικής επετείου. Ούτε ενδιαφέρθηκαν να διαβάσουν τι είπαν τα κόμματα χθες για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Αν τις διάβαζαν, όμως, θα οργίζονταν. Για τη διαστρέβλωση που επιχειρείται σε σχέση με το σήμερα, αλλά και για την προσπάθεια που καταβάλλεται να συγκριθεί εκείνος ο κολοσσός της εθνικής αντίστασης με τον σημερινό ψοφοδεϊσμό της πολιτικής ηγεσίας και την αδιαφορία του λαού.
Αίφνης, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, στην επετειακή ανακοίνωσή του καλεί τον κυπριακό Ελληνισμό "να φωτίζεται από το παράδειγμα της αντίστασης που έδωσε ο ελληνικός λαός το 1940".
Όμως, η ηγεσία του κόμματος αυτού, όταν ήλθε η στιγμή να καθοδηγήσει τον λαό στο πνεύμα αντίστασης του Σαράντα, τον καθοδήγησε προς την πλευρά της παράδοσης. Ο ΔΗΣΥ πρέπει να γνωρίζει ότι ο ελληνικός λαός δεν είπε "Ναι" στην παράδοση, δεν είπε "Ναι" σε κάποιο σχέδιο Μουσολίνι που του ζητούσε να διαλύσει το κράτος του, ως προοίμιο υστερότερης, ολοκληρωτικής, κατάληψης της πατρίδας του.

Επέτειος δημοψηφίσματος στην Κύπρο

24 Απριλίου 2004 - Νo pasaran

Του Δρα Ευστάθιου Αβρααμίδη

Στις 24 Απριλίου του 2004, ο κυπριακός ελληνισμός απέρριψε με αγανάκτηση το σχέδιο Ανάν με το οποίο η Νέα Τάξη Πραγμάτων θέλησε να υπηρετήσει τα γεωστρατηγικά και ενεργειακά της συμφέροντα, εξαφανίζοντας τον κυπριακό ελληνισμό. Ένα σχέδιο που σύμφωνα με τον τότε υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ντάνιελ Φριντ, έδινε την Κύπρο στην Τουρκία - αλλά άφηνε στην Αγγλία τη νότια θάλασσά της και τα εντός αυτής ενεργειακά αποθέματα. Το σχέδιο αυτό του διεθνούς ιμπεριαλισμού καταργούσε την Κυπριακή Δημοκρατία και τριχοτομούσε την Κύπρο, μετέτρεπε τους Ελληνοκύπριους «σε κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα», όπως είχε πει στο ιστορικό του διάγγελμα ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, εξαρτούσε το μέλλον μας από την ανύπαρκτη καλή θέληση του βουλιμικού τουρκικού κράτους, διατηρούσε τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο για πάντα, νομιμοποιούσε τον εποικισμό μέσω του τουρκικού κρατιδίου που κανείς δεν θα μπορούσε να ελέγξει κ.λπ. Το σχέδιο λοιπόν αυτό με τις ανήκουστες πρόνοιες, το υιοθέτησαν και το υποστήριξαν, δυστυχώς, και πολιτικοί από την Κύπρο και την Ελλάδα, οι οποίοι τάχθηκαν τότε με το σύστημα της παγκόσμιας εξουσίας και δικτατόρευσης αντί με τον λαό, συστρατεύθηκαν με εκείνους που μας απειλούσαν και μας εκφόβιζαν.