Σεξουαλικότητα - Κουβεντιάζοντας με τον Τσαρλς Μπουκόφσκι

Μάριος Δημητρίου 

Άκουσα να αναφέρουν τη λέξη «πορνόγερος» μετά από πολύ καιρό… μου φάνηκε μετά από αιώνες. Την είπε προχθές μια νεαρή συνάδελφος, θυμωμένη κι αναψοκοκκινισμένη για έναν «πορνόγερο» που την κοίταζε, «με τα σάλια του να τρέχουν», ενώ περίμενε στην ουρά του ταμείου του διπλανού φούρνου.
Μου ήρθε στο μυαλό ο αγαπημένος μου συγγραφέας, όταν ήμουν τριαντάρης και ένα από τα πιο δυνατά βιβλία του - Τσαρλς Μπουκόφσκι, «Οι σημειώσεις ενός πορνόγερου» (Charles Bukowski, «Notes of a dirty old man»).
Έγραψα για το θέμα πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια - γι' αυτούς που αποκάλεσα μαραμένους, ανυπεράσπιστους άντρες, που το μόνο τους αμάρτημα είναι να θαυμάζουν από μακριά τη γυναικεία θηλυκότητα.
Σκέφτηκα με μιαν αίσθηση ανομολόγητης αλληλεγγύης όλους τους πορνόγερους, τους αραγμένους στις κρύες και σκοτεινές τους κάμαρες, να περνούν τη γλώσσα τους πάνω από τα ξεραμένα τους χείλη, καθώς παρελαύνουν απ’ το μυαλό τους γυναίκες που γνώρισαν και γυναίκες που θα ’θελαν να γνωρίσουν - όλοι τους έχουν εγκαταλείψει, παιδιά, φίλοι και συγγενείς, αλλ’ αυτοί επιφυλάσσουν στον εαυτό τους την υπέροχη παρέα κάθε επιθυμητής γυναίκας, σ’ εκείνο το φαντασιακό επίπεδο όπου όλοι οι περιορισμοί, οι φασισμοί, οι απαγορεύσεις, οι προκαταλήψεις εξατμίστηκαν κι όπου εκπληρώνονται όλοι οι ανεκπλήρωτοι πόθοι.
Σκέφτηκα αυτό το είδος της σεξουαλικής ευωχίας που βιώνουν, καθώς όλα έχουν πέσει από πάνω τους και οι τρίχες της κεφαλής τους και το ηθικό τους και καθετί που κάποτε μπορούσε να σηκωθεί, να περπατούν με μπαστούνι και με βηματοδότες στην καρδιά, κι όμως να επιμένουν αρπαγμένοι στην καψούρα για το κάθε θηλυκό που τους περιφρονεί και τους χλευάζει, όταν δεν αγνοεί την ύπαρξή τους με εκείνη τη βάρβαρη και αμέτοχη σκληρότητα της νιότης - για το κάθε θηλυκό που έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν και δεν θα μπορέσουν ποτέ ν’ αγγίξουν.
Σκέφτηκα τον σεβάσμιο παλιό γυμνασιάρχη που πήγα και τον βρήκα μόνο κι έρημο στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου, άρρωστο κι αγνώριστο, ογδόντα χρονών πια. Μου αφηγήθηκε ένα περιστατικό από τα φοιτητικά του χρόνια στην Αθήνα, όταν συναντήθηκε μια νύχτα με μια συμφοιτήτριά του στο δωμάτιό της και του είπε να την κάνει ό,τι θέλει…
«Γι’ αυτό μετανιώνω στη ζωή μου», αναστέναξε ο γέρος γυμνασιάρχης. «Επειδή φάνηκα δυνατός εκείνη τη νύχτα και τη σεβάστηκα, και δεν προχώρησα να κάνω αυτό που επιθυμούσα και γύρισα άπρακτος στο δωμάτιό μου…».
Απόμεινα να κοιτάζω αυτόν τον «πορνόγερο» με ανοικτό στόμα. Τα πεσμένα του μάγουλα. Τα θολά του μάτια. Τις λιγοστές άσπρες τρίχες που ορθώνονταν σαν του τσαλαπετεινού στο κεφάλι του. Τις φακίδες των γηρατειών στο πρόσωπό του. Δεν μπορεί καν να περπατήσει. Αλλά το μυαλό του πετά σαν του έφηβου εξήντα χρόνια πίσω, στο γυμνό κορμί μιας φοιτήτριας - και η σκέψη του αυτή είναι και η ελευθερία του από τη φυλακή των γηρατειών.


Πηγή: Η Σημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 19/05/2013