Γιάννης Ξανθούλης: "Επαναστατική πράξη σήμερα είναι να ψηφιστεί νόμος που να υποχρεώνει τους Ελληνες στην εκπαίδευση χειρωνακτικών εργασιών, πέραν από φραπέδες και μπαρ."

Ο Γιάννης Ξανθούλης ασχολήθηκε, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, με το μυθιστόρημα και τελικά αφοσιώθηκε αποκλειστικά σ' αυτό.

 

Γιάννης Ξανθούλης

Λευτέρης ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ

Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους Ελληνες συγγραφείς και τα βιβλία του σκαρφαλώνουν στην κορυφή των μπεστ σέλερ. Ο συγγραφέας μιλά για τους Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη, σκιαγραφεί το προφίλ του Νεοέλληνα στην κρίση και προτείνει μια επαναστατική πράξη. Το τελευταίο του βιβλίο «Ο γιος του δάσκαλου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα».



 
Η τρικομματική κυβέρνηση πώς σας φαίνεται;
Στην αναβροχιά, καλό είναι και το χαλάζι. Πρόκειται για θίασο, που οι σφυγμομετρήσεις του αποδίδουν, αν μη τι άλλο, τους πιο «δημοφιλείς» πολιτικούς. Τον Φώτη Κουβέλη και τον Σαμαρά ως τον καταλληλότερο άρχοντα. Τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω...
Η αντιπολίτευση; ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ; Κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση;
Κινούνται στη γνωστή κατεύθυνση του θυμωμένου, γιατί δεν είναι οι κύριοι διαχειριστές. Φυσικά με γνώμονα το κλασικό πολιτικό κόστος. Κοινή λογική μεν, χωρίς ουσιαστικές προτάσεις δε... Τίποτα πέρα από τα αυτονόητα.
Πιστεύετε ότι ο λαός έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στο πολιτικό σύστημα; Αν ναι, πώς μπορεί να ανακτηθεί;
Ο λαός ζει για τον ενεστώτα χρόνο. Για το «τώρα». Και το σημερινό μας «τώρα» είναι χάλια. Με βάση αυτό ανεβοκατεβαίνει το θερμόμετρο της οργής.
Αν βρισκόσασταν στο ίδιο τραπέζι με τους αρχηγούς των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, τι θα τους λέγατε;
Να μιλούν ειλικρινά και συγκεκριμένα, απαγορεύοντας στον κ. Βενιζέλο να χρησιμοποιεί παραπάνω από δύο ρήματα όταν μιλά και κανένα επίρρημα.
Ως πολίτης αυτής της χώρας αισθάνεστε δικαίωση με τις φυλακίσεις τρανταχτών ονομάτων, σύλληψη οφειλετών κ.ο.κ.;
Ως πολίτης αυτής της χώρας δεν με ενδιαφέρει να γεμίζουν οι φυλακές καταχραστές, που σύντομα θα βγουν και θα είναι πλουσιότεροι από πριν.
Ποια θεωρείτε σήμερα επαναστατική πράξη;
Να ψηφιστεί νόμος που να υποχρεώνει τους Ελληνες στην εκπαίδευση χειρωνακτικών εργασιών, πέραν από φραπέδες και μπαρ.
Υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα στην κρίση;
Ρίξε μια ματιά και στον διπλανό σου. Ματιά ανθρώπινη.
Τα χαρακτηριστικά του Νεοέλληνα πριν από την κρίση τα έχετε γράψει στα βιβλία σας. Ποια είναι τώρα μες στην κρίση;
Τα ίδια. Καταθλιπτικός από ζήλια για την Πόρσε του γείτονα και για την κομπίνα που έκανε για να την αποκτήσει.
Ποιο είναι το «θανάσιμο αμάρτημα» των Ελλήνων;
Οτι δεν έχουν αποσαφηνίσει τα προτερήματά τους.
Πόσες αράδες θα αφιερώσει ο ιστορικός του μέλλοντος στα σημερινά πολιτικά πρόσωπα;
Σας παραπέμπω στις επιφυλλίδες του κ. Χρήστου Γιανναρά.
Ο «ολίγιστος» των Παπανδρέου και ο τριτοκλασάτος των Καραμανλήδων δεν θα απασχολήσουν κανέναν. Οσο για τους μακαρίτες «χαρισματικούς», πιθανόν να περάσουν στην ιστορία σαν χαριτωμένοι αυτάρεσκοι, με βυζαντινές προδιαγραφές στην καλύτερη περίπτωση.
Ο πολιτισμός μας σε τι επίπεδο βρίσκεται;
Μια βόλτα στο Πεδίον του Αρεως θα σας λύσει κάθε απορία. Το ίδιο και στο κέντρο της Αθήνας. Ομως, δεν μπορείς να παραβλέψεις τα πλήθη που ζητούν παρηγοριά στο καλό θέατρο αυτές τις απαίσιες μέρες.
Αρκεί να αναθεματίζουμε τη Χρυσή Αυγή ή πρέπει να κάνουμε κάτι πιο δραστικό;
Η συγκεκριμένη «Χρυσή» ως απομίμηση άλλων «Αυγών», όπως ανέβηκε, έτσι θα πέσει. Η διάρκειά της θα εξαρτηθεί από την ανασφάλεια των πολιτών.
Πώς φτάσαμε ως κοινωνία να ανεχόμαστε φαινόμενα όπως αυτά της περασμένης εβδομάδας στη Νέα Μανωλάδα;
Δεν υπάρχει καμία πρωτοτυπία. Οπως ανεχθήκαμε τόσα και τόσα από προοδευτικούς απατεώνες, από «αλλαγές», από τρισάθλια υποκείμενα και αυτοακυρωμένους δημάρχους, έτσι θεωρήσαμε αόρατη και την περίπτωση της φράουλας.
Σας φοβίζει κάτι για το μέλλον της Ελλάδας ή πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουμε;
Ελπίζω πως θα διασωθούμε. Οχι λόγω αλλαγής νοοτροπίας, αλλά λόγω καιρικών συνθηκών. Αυτό μας σώζει. Μόνον.
Στην Ελλάδα της κρίσης και των αυτοκτονιών, του ωμού ρεαλισμού, πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε;
Σας προτείνω την τέχνη, τη μελέτη, το βιβλίο και τον επαγωγικό θυμό. Φυσικά, αυτά αφορούν λιγότερο από 200.000 Ελληνες, στους οποίους, καλώς ή κακώς, ανήκω. Οι υπόλοιποι θα βρουν την άκρη τους μέσα από αποδυτήρια γηπέδων και μηνίσκους ποδοσφαιριστών.
bintelas@pegasus.gr



Πηγή: Έθνος
Δημοσιεύτηκε στις 28/04/2013