Ο πολιτικοοικονομικός λόγος και η πανουργία της ιστορίας

Μπέκος Γρηγόρης   
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: Η δύναμη της αντίστασης είναι το πολιτιστικό πλεονέκτημα της Δύσης

Στηλιτεύει τον αναποτελεσματικό παραλογισμό του κυρίαρχου πολιτικοοικονομικού λόγου, ο οποίος «φαίνεται να εξελίσσεται σε κυριολεκτικά ολοκληρωτική δοξασία»

«Τα σημερινά αδιέξοδα είναι δυνατόν κάποτε να αρθούν. Πράγμα που δεν γίνεται να ξεκινήσει πουθενά αλλού παρά μόνο στις δυτικές κοινωνίες που είναι ριζικά, υπαρξιακά δημοκρατικές» λέει ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς

 

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά «Η γυμνή βασίλισσα - Εργα και ημέρες του οικονομικού λόγου» κυκλοφορεί την 1η Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το διατρέχει μια «απορία», μια διερώτηση καλύτερα. «Εις πείσμα της προϊούσας εξαθλίωσης, της έρπουσας ανθρωπιστικής κρίσης και της ραγδαίας ανισοκατανομής του πλούτου και της ευζωίας υπέρ των προνομιούχων, η εμβέλεια του μονοδιάστατου οικονομιστικού παραδείγματος όχι μόνο δεν κλονίστηκε αλλά αντιθέτως ενισχύθηκε», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο ίδιος. Το παράδοξο μπορεί να είναι εξωφρενικό αλλά δεν είναι ανεξήγητο και το βιβλίο συνιστά ακριβώς μια προσπάθεια να εξειδικευθεί ο αναποτελεσματικός παραλογισμός του κυρίαρχου πολιτικοοικονομικού λόγου, του λόγου «του κυρίαρχου πλέον παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού», ο οποίος «φαίνεται να εξελίσσεται σε κυριολεκτικά ολοκληρωτική δοξασία».

Ελληνική Οικονομία - Κρίσιμες οι επόμενες 30 ημέρες για την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία

Εξελίξεις υπό το «βλέμμα» των αγορών

 

Θανάσης Κουκάκης

Ιδιαίτερα κρίσιμες για την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία κρίνονται οι επόμενες 30 ημέρες, καθώς τόσο σε επίπεδο δημοσιονομικής πολιτικής όσο και σε επίπεδο τραπεζικής εποπτείας θα υπάρξουν ανακοινώσεις και αποφάσεις που θα επηρεάσουν το ευμετάβλητο κλίμα των αγορών.
 
Την επόμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα, στις 23 και 24 Οκτωβρίου θα συγκληθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής το οποίο θα εξετάσει τις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, θέματα σχετικά με την ενεργειακή τροφοδοσία, αλλά και ζητήματα  που σχετίζονται με την νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή του Ζαν Κλόντ Γιούνκερ (αναλαμβάνει από την 1η Νοεμβρίου).

Ευρωπαϊκή οικονομία και Ελλάδα - Πρώτα κατανοείς, μετά λύνεις...

Του Γιώργου Μαντελα
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα; Να το εντοπίσεις και κυρίως να το... κατανοήσεις. Στην περίπτωση της τρέχουσας κρίσης, ποιο είναι το σημαντικότερο; Το χρέος, το οποίο δεν είναι ακραιφνώς «ελληνικό», αλλά ευρύτερα «ευρωπαϊκό».
Πώς προκλήθηκε; Θα πρέπει κανείς να ανατρέξει στις βασικές αρχές της ενοποίησης, στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, για να το αντιληφθεί. Τότε, που απαγορεύθηκε στις κεντρικές τράπεζες να παρεμβαίνουν και να χρηματοδοτούν άμεσα τα κράτη. Βάσει του νέου status quo που δημιουργήθηκε, στο εξής οι οικονομίες των χωρών - μελών θα έπρεπε να βρίσκουν τους πιστωτές τους στους κόλπους των χρηματοοικονομικών αγορών.

Μ. Ντράγκι: Τα χειρότερα της κρίσης πέρασαν

Σε καλύτερη κατάσταση η ευρωπαϊκή από την αμερικανική οικονομία

«Τα χειρότερα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους αποτελούν παρελθόν, αν και υπάρχουν ακόμη κίνδυνοι», υποστήριξε στην Bild ο Μάριο Ντράγκι. Σε συνέντευξή του που δημοσιεύει η γερμανική ταμπλόιντ εφημερίδα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εμφανίζεται πολύ πιο αισιόδοξος από όσο ήταν έπειτα από την πρόσφατη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, εκτιμώντας ότι η κατάσταση στην Ευρώπη «σταθεροποιείται».

Η Ευρώπη σύρεται από τα γεγονότα, παρά τα προλαβαίνει

Νοσηρή φαντασία στην εξουσία

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Εάν κάτι διακρίνει την Ευρώπη από άλλες περιοχές, αυτό είναι η αντιφατικότητα μηνυμάτων και η βραδύτητα αποφάσεων.

Σύρεται από τα γεγονότα, παρά τα προλαβαίνει. Κάθε απόφαση κορυφής ανταποκρίνεται κατά σύστημα σε προηγούμενη ξεπερασμένη συγκυρία. Κάθε καθυστέρηση αποφάσεων περιπλέκει τα προβλήματα, αυξάνοντας το κόστος διαχείρισής τους.
Το ζήτημα του δημόσιου χρέους των χωρών-μελών θα έπρεπε να έχει επιλυθεί προ 13ετίας, με το Σύμφωνο Σταθερότητας (1998). Δεν νοείται νομισματική ομοσπονδία χωρίς αυτόματους μηχανισμούς στήριξης των ομόσπονδων μελών της. Ετσι διασφαλίζουν οι ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία την εσωτερική νομισματοπιστωτική σταθερότητά τους.
Στους μηχανισμούς συνεισφέρουν όλοι, καθ' όσον έχουν άπαντες συμφέρον στη σταθερότητα του συνόλου. Κι όμως, παρ' όλο που οι τακτικές ευρωπαϊκές συναντήσεις κορυφής προσθέτουν όλο και πιο προωθημένες «λύσεις», το πρόβλημα της ευρωπαϊκής σταθερότητας δεν τίθεται υπό έλεγχο, μετατοπίζεται, επεκτείνεται, κακοφορμίζει. Η Ευρώπη εκτίθεται σήμερα στη βουλιμική δυσπιστία των δανειστών, αγορών, κερδοσκόπων, που η ίδια έχει νομιμοποιήσει να την αξιολογούν. Τα άλλα κράτη (Αμερική, Βρετανία, Ιαπωνία, Κίνα) χρηματοδοτούν το δημόσιο χρέος τους κυριαρχικά από την κεντρική τράπεζα, η Ευρώπη απαγορεύει αυτό στον εαυτό της, εξαναγκάζοντας τα κράτη να προσέρχονται στις αγορές ως ιδιώτες δεύτερης κατηγορίας.

Ο κόσμος λέει ότι η Μέρκελ και ο Σαρκοζί διοικούν την Ευρώπη. Αλλά..

Της ZEZA ZHKOY
Τι ζητάει ολόκληρη η Ευρώπη από τη Γερμανία; Να αναλάβει να πληρώσει το μεγαλύτερο μέρος ενός λογαριασμού, του οποίου το ύψος ουδείς μπορεί σήμερα να υπολογίσει. Ξέρετε, όμως, κανέναν να τρέχει να βάλει το χέρι στην τσέπη χωρίς να ξέρει καν τι πρόκειται να πληρώσει; Το ζήτημα είναι πως η Ευρώπη δεν μπορεί να βγει από την κρίση ούτε χωρίς τη Γερμανία ούτε εναντίον της Γερμανίας.
Η οικονομική υπεροχή της Γερμανίας συμπίπτει με την πολιτική ενηλικίωσή της, καθώς η χώρα δεν φοβάται πλέον να δώσει μάχες υπέρ των εθνικών συμφερόντων της.