Ναι, μας κυβερνούν βαμπίρ. Οντότητες αδίστακτες, κινούμενες ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, που θρέφονται από το αίμα των άλλων, από τις ζωές των άλλων. Ρουφούν ζωές ανθρώπων, για να παρατείνουν τη δική τους χαμοζωή, άντε άλλη μια μέρα στην εξουσία κι άλλη μία κι άλλη μία. Να σέρνουμε το χρόνο, μέχρι να έρθει η επόμενη δόση, μέχρι να κερδίσει τις εκλογές το αφεντικό μας η Μέρκελ, μέχρι να μοιράσουμε τη δημόσια περιουσία στους φίλους και χρηματοδότες μας.
Κουβέντες βαριές που όμως τους αξίζουν, είναι η ελάχιστη ποινή για τα έργα τους.