Όλα είναι μονόδρομος για τον πρόεδρο Χριστόφια

Γιώργος Καλλινίκου

Διόρθωσε λέει, το διάγγελμα του ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και εξήγησε ότι «οι απολογίες της κυβέρνησης και του Προέδρου πρέπει να θεωρούνται και είναι δεδομένες». Ο πρόεδρος Χριστόφιας είχε την ευκαιρία να σκεφτεί επί τρεις μέρες το διάγγελμα του. Τόσες ήταν οι μέρες που είχε εξαφανιστεί την ώρα που ο λαός από τη μία θρηνούσε στις εκκλησιές και στα κοιμητήρια και από την άλλη αντιμετώπιζε με δέος τις τεράστιες επιπτώσεις από την εθνική τραγωδία, προσπαθώντας να ακούσει μια υπεύθυνη φωνή να του πει πόσο οδυνηρό θα είναι το μέλλον του. Σ ‘ αυτές τις τρεις μέρες, ο Πρόεδρος και ο περίγυρος του στο Προεδρικό κατάφεραν να συγγράψουν ένα διάγγελμα 650 λέξεων, ανάμεσα στις οποίες δεν είχαν τη δύναμη και την ευθιξία, να προσθέσουν μια μικρή, αλλά τόσο πολύτιμη τη δεδομένη στιγμή, λεξούλα: συγγνώμη.
Αυτό εξόργισε όπως ήταν αναμενόμενο, ακόμη περισσότερο τους πολίτες, που έπρεπε (σχήμα οξύμωρο) να χάσουν το ηλεκτρικό ρεύμα για να δεχθούν ηλεκτροσόκ, να βγουν από τη χειμερία νάρκη στην οποία βρίσκονταν επί δεκαετίες και να βγουν στις πλατείες. Να συνειδητοποιήσουν επιτέλους ότι ο ζαμανφουτισμός με τον οποίο αντιμετώπιζαν τόσα χρόνια τους πολιτικούς, αφήνοντας τους να αποφασίζουν για το μέλλον του με τόση ανευθυνότητα και επιπολαιότητα, τους έφερε μια ανάσα από την καταστροφή.
Μια ολόκληρη μέρα μετά, το μήνυμα της κορύφωσης της οργής του λαού για την αδυναμία του ηγέτη του κράτους να ψελλίσει το ελάχιστο που όφειλε, κατάφερε να διαβεί και τις πύλες του Προεδρικού. Και βγήκε ο «ηγέτης» να διορθώσει, λέγοντας ότι οι απολογίες του είναι δεδομένες. Ε, λοιπόν, όχι κύριε Πρόεδρε. Τίποτα πλέον δεν είναι δεδομένο για το λαό. Ένας ηγέτης που τρεις μέρες μετά από μια εθνική τραγωδία στάθηκε μπροστά στον κάθε πολίτη και δεν είχε τη δύναμη να ζητήσει συγγνώμη, δεν πιστώνεται για οτιδήποτε. Δεν είναι μόνο ότι δεν ζήτησε συγγνώμη ο Πρόεδρος. Είναι και ότι επικαλέστηκε ακροδεξιά στοιχεία και τον μπαμπούλα της αναρχίας. Είναι και που συνέδεσε την έκρηξη του λαού με το πραξικόπημα. Είναι και που ο υιός του έγραψε τα ίδια στο facebook. Είναι και που στη «διόρθωση» του διαγγέλματος του μίλησε και πάλι για εμπάθεια. Είναι και το ότι ο ίδιος και τα στελέχη της κυβέρνησης του «παλεύουν» καθημερινά να μας πείσουν ότι δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον και δεν έχουν την παραμικρή αίσθηση της πραγματικότητας. Είναι και που όταν λένε ότι αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, το κάνουν απλώς φραστικά και χωρίς το παραμικρό πραγματικό κόστος, υποτιμώντας –ακόμη και τώρα- τη νοημοσύνη των πολιτών.
Όλα είναι μονόδρομος για τον Πρόεδρο. Με την πολιτική αξιοπιστία του στο ναδίρ, ούτε την οικονομία μπορεί πλέον να διορθώσει, ούτε στο κυπριακό να καταλήξει σε λύση. Ό, τι κάνει θα συγκρούεται εξαρχής με την απόρριψη της πλειοψηφίας του λαού που δεν τον εμπιστεύεται. Μία μόνο επιλογή έχει, αν έστω και στο ελάχιστο, θέλει να βοηθήσει τον τόπο: Την παραίτηση. Όταν όμως, δεν είχε τη δύναμη για ένα απλό συγγνώμη, θα τη βρει για κάτι τέτοιο;

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 17/07/2011