Το ξέσπασμα της λαϊκής οργής

Δεν υπάρχει, πλέον, διαφυγή από την οργή του λαού. Ο παραδοσιακός νωχελισμός, ραγιαδισμός και εφησυχασμός του Κυπρίου, μετατράπηκε σε λάβα η οποία απειλεί να σαρώσει τα σάπια θεμέλια πάνω στα οποία κτίστηκε αυτό το κράτος. Η δολοφονία των 13 αθώων ανθρώπων ενήργησε ως ξυπνητήρι στη συνείδηση, στη φιλοπατρία, στον ανθρωπισμό, στην αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Και αλίμονο σε όποιον θελήσει να την υποβαθμίσει, να την εκλάβει ως προσωρινό ξέσπασμα ή να τη χαρακτηρίσει ως υποκίνηση για αποσταθεροποίηση, ή ως υποχθόνια προσπάθεια πολιτικών κομμάτων να ανατρέψουν την κυβέρνηση Χριστόφια. Κάποτε, κάποιοι ρομαντικοί υποστήριζαν ότι όλος αυτός ο ωχαδελφισμός και νωχελισμός του Κυπρίου, μετατρέπεται σε ηφαίστειο, όταν το ένστικτό του και τα γεγονότα τον ξυπνήσουν από τη χειμερία νάρκη και συνειδητοποιήσει ότι η πατρίδα και το κράτος του, το μέλλον του, κινδυνεύουν.
Δικαιώνονται. Δικαιώθηκαν πρώτα το 2004, όταν η αδιαφορία του Κυπρίου για το εθνικό θέμα, η προσκόλλησή του στις κομματικές γραμμές και οδηγίες, ακόμα και η εμπιστοσύνη που έτρεφε προς ορισμένες πολιτικές προσωπικότητες, εγκαταλείφθηκαν. Και απάντησε με εκείνο το ηχηρό «όχι» στη διάλυση της πατρίδας του.
Σήμερα, η δολοφονία των 13 ανθρώπων ξυπνά και πάλιν το λαό από το λήθαργο. Λειτουργούν μαζί το ένστικτο και η διορατικότητά του. Αντιλαμβάνεται ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ο χρόνος τελειώνει, και αν δεν ενεργοποιήσει την αντίστασή του, χάνει οριστικά την αξιοπρέπειά του και διαλύει κάθε προοπτική για το κράτος του.
Και ιδού. Ο Κύπριος σηκώνεται από τον καναπέ της αδιαφορίας και του εφησυχασμού, και χωρίς να υπάρξει καμιά παρότρυνση ή οδηγία από το κόμμα του, αυθόρμητα και πηγαία, πυκνώνει τις φάλαγγες των αγανακτισμένων, έξω από το Προεδρικό. Δεν έχει ούτε κόμμα, ούτε χρώμα αυτή η λαοθάλασσα που κατακλύζει το χώρο, και οργισμένη απαιτεί τιμωρία των ενόχων και παραίτηση των κυβερνώντων. Δεν κυριαρχείται από κανέναν κομματικό πατριωτισμό και δεν μεταφέρεται ως κουβαλητός με λεωφορεία που διέθεσε το κόμμα. Ακομμάτιστο, ελεύθερο και αδέσμευτο είναι το φρόνημα. Δεν ελαύνεται από μίσος εναντίον οποιουδήποτε, ούτε κινείται στη βάση κομματικών οδηγιών. Δεν επαιτεί, αλλά απαιτεί για ένα κράτος που να προστατεύει και να προσφέρει ασφάλεια στα παιδιά του, και όχι να τα σπρώχνει στο θάνατο. Απαιτεί ξεχαρβάλωμα του σάπιου κρατικού μηχανισμού και του συστήματος που εκπροσωπεί.
Διαβλέπει ότι, αν συνεχιστεί το σημερινό διεφθαρμένο και ανίκανο σύστημα, θα θρηνήσουμε όχι απλώς μερικούς άλλους νεκρούς, αλλά θα θρηνήσουμε νεκρή την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο λαός ξεσηκώνεται επειδή γνωρίζει ότι, αν δεν ακουστεί τώρα η φωνή του και δεν αισθανθούν την αντίστασή του, δεν θα υπάρχει άλλη ευκαιρία. Το κυπριακό κράτος θα μετατραπεί σε ψευδοκράτος και θα αποσυντεθεί κάτω από τις αμαρτίες των κυβερνώντων και των πολιτικών ηγετών του...

Πηγή: Η Σημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 16/07/2011