
Η ελληνική οικονομική κρίση ζει την κορύφωσή της.
Αυτή τη στιγμή όλα τα στοιχεία βεβαιώνουν ότι παίζεται στην κυριολεξία η τύχη της χώρας, το ευρωπαικό μέλλον της και η θέση της στον κόσμο.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα ενθαρρυντικά σημάδια για την κατάληξη αυτής της τόσο βασανιστικής δοκιμασίας, πρώτα του ελληνικού λαού και δευτερευόντως της ελληνικής πολιτικής, η οποία εκ θέσεώς της, εκ των καθηκόντων της οφείλει να υπομένει και να αντέχει τις κακουχίες, ανεξαρτήτως αν μέχρι τώρα μόνο απολάμβανε τα αγαθά της εξουσίας και δεν είχε κατανοήσει ότι η συμμετοχή στα κοινά συνεπάγεται συγκρούσεις, αμφισβητήσεις, αποδοκιμασίες και προπάντων θυσίες.
Και αυτά τα σημάδια έχουν να κάνουν με την διάχυση της κρίσης και με την προπαρασκευή που γίνεται αυτή την ώρα στην Ευρώπη και ιδιαιτέρως στην Γερμανία.
Οι όποιες σκέψεις και επιθυμίες ορισμένων για απομόνωση της κρίσης στα στενά όρια της Ελλάδας δεν επαληθεύθηκαν. Το ευρωπαικό σύστημα έχει πολλές άλλες αντίστοιχες εστίες ελλειμμάτων και χρεών με την ελληνική και έτσι η κρίση χρέους δεν μπορεί να περιορισθεί εδώ. Και άρα η Ελλάδα, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, δεν γίνεται να χαρακτηρισθεί υγειονομική ζώνη και να αποκοπεί από την οικογένεια του ευρώ, χωρίς σοβαρές συνέπειες για το ευρωσύστημα.
Τα χρέη της Ιταλίας υπολογίζονται σε 1,8 τρισ. ευρώ, αν και τίποτε δεν βεβαιώνει ότι οι Ιταλοί φίλοι μας δεν έχουν κάνει χρήση των εργαλείων της δημιουργικής λογιστικής και δεν κρύβουν σκελετούς στις ντουλάπες τους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αγορές εντόπισαν την Ιταλία ως πρώτο στόχο άσκησης πιέσεων μετά την Ελλάδα και όχι την Ισπανία που πολλοί θεωρούσαν επόμενο θύμα.
Ολοι γνωρίζουν πια ότι η χώρα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, με το πανύψηλο χρέος που διατηρεί, δεν αντέχει να δανείζεται με επιτόκια κοντά στο 6%.
Υπό αυτή την έννοια η μετάδοση και διάχυση της ελληνικής κρίσης σημαίνει μέγα κόστος για την ευρωζώνη. Γεγονός που επιβάλει, σύμφωνα και με τις εκκλήσεις των Ιταλών και Ισπανών επισήμων, ταχεία επίλυση του ελληνικού προβλήματος. Κάτι που επιβεβαιώνεται από τις εντατικές διαβουλεύσεις σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο στην ευρωζώνη.
Λογικώς, λοιπόν, όσο η ελληνική κρίση λαμβάνει πανευρωπαϊκή διάσταση τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες εξασφάλισης μιας πραγματικής επίλυσης του ελληνικού προβλήματος.
Επιπλέον, ορισμένες κινήσεις στην Γερμανία φανερώνουν προπαρασκευή προς αυτή την κατεύθυνση. Πληροφορίες από το Βερολίνο αναφέρουν ότι το υπουργείο Οικονομικών αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα έκανε ότι ήταν να κάνει και πως από εδώ και πέρα θα χρειασθεί ευρωπαική παρέμβαση. Είναι επίσης ενδεικτικό το γεγονός ότι η γερμανική εταιρία εξωτερικής πολιτικής, ένας μη κερδοσκοπικός μηχανισμός του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, ενεργοποιείται τις τελευταίες ημέρες και δημιουργεί ομάδες επιχειρήσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να βρουν επενδυτικό ενδιαφέρον στην Ελλάδα. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι προτεινόμενοι τομείς που πιθανώς θα ενδιέφεραν γερμανικούς ομίλους είναι αυτοί της ενέργειας, των μεταφορών με αιχμή στους σιδηροδρόμους και τα λιμάνια, της παραγωγής φαρμάκων, του τουρισμού και άλλων.
Οσοι γνωρίζουν τον τρόπο που ενεργούν οι γερμανοί σημειώνουν ότι τέτοιες πρωτοβουλίες υποδηλώνουν ακριβώς το ενδιαφέρον τους για την Ελλάδα και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της.
Βάσει των παραπάνω μπορεί κανείς να ελπίζει ότι η ευρωπαική παρέμβαση δεν θα αργήσει κι αυτή τη φορά θα είναι ολοκληρωμένη.
Πηγή: Το Βήμα
Δημοσιεύτηκε στις 15/07/2011
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire