«Έτσι προκομμένα, να συνομιλήσουμε»

Άριστος Μιχαηλίδης

Στις πρώτες 120 μέρες της διακυβέρνησης του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας έδωσε δημοσιογραφική διάσκεψη (8/7/2008) και ήταν μόλις είχε αρχίσει να αγγίζει και την Κύπρο η διεθνής οικονομική κρίση. Αλλά τότε αυτό το καταλάβαιναν μόνο εκείνοι που γνώριζαν απ΄ αυτά τα δύσκολα ζητήματα. Οι υπόλοιποι, απλώς βλέπαμε την ακρίβεια στην αγορά και περιμέναμε να μας σώσει ο κ. Χριστόφιας και ο κ. Πασχαλίδης. Μάλλον κι αυτοί ήταν στην ίδια μοίρα μ΄ εμάς τους άσχετους. Διότι, τότε ο Πρόεδρος, διαβεβαίωνε ότι «η οικονομία, παρά τα κτυπήματα, πάει καλά και αυτό είναι γεγονός επιστημονικά τεκμηριωμένο». Τον ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι, επίμονα για τα μέτρα που θα ληφθούν, διότι από τότε ήταν ορατή η ανάγκη κι ο Πρόεδρος έλεγε ότι «υπάρχουν πολλά φορολογικά χρέη» και «αναλαμβάνουμε αυτή την προσπάθεια» να τα εισπράξουμε… Όταν μάλιστα του έλεγαν οι δημοσιογράφοι ότι υπάρχουν παραινέσεις της Κεντρικής Τράπεζας, που υποδεικνύει την ανάγκη να επικεντρωθεί η προσπάθεια στη δημοσιονομική εξυγίανση, ο Πρόεδρος ξεκαθάριζε ότι διαφωνεί με την Κεντρική Τράπεζα. «Μπορεί να έχουμε διαφορές απόψεων με την Κεντρική Τράπεζα και το Διοικητή πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα, όπως είχαμε και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διαχρονικά και με τη Διεθνή Τράπεζα.» Η κυβέρνηση διαφωνούσε με την Κεντρική Τράπεζα από τότε και διαφωνεί και σήμερα.
Αυτά, τις πρώτες 120 μέρες. Εννιά μήνες αργότερα, στις 6/3/2009, έδωσε διάσκεψη τύπου για τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης και η κρίση είχε γίνει πιο πιεστική. Αλλά, ο Πρόεδρος ήταν σίγουρος. Έλεγε: «Εμείς συγκριτικά καλά την έχουμε. Ο κόσμος χάνεται, εμείς εδώ έχουμε θετικά πρόσημα.» Η Κεντρική Τράπεζα και ο Διοικητής συνέχισαν να προειδοποιούν, τα κόμματα φώναζαν όλο και πιο έντονα για την ανάγκη λήψης μέτρων, αλλά ο Πρόεδρος, ο υπουργός Οικονομικών και οι σύμβουλοι τους, προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε διότι ο κόσμος μπορεί να χάνεται, αλλά εμείς καλά την έχουμε…
Έτσι κύλησαν τα χρόνια, η κρίση μας διέλυσε κυριολεκτικά, έγιναν θρυλικές εξαγγελίες για έναρξη διαλόγου, στη διάσκεψη για τα δύο χρόνια διακυβέρνησης (22/3/2010) υπήρξε και κατηγορηματική δέσμευση του Προέδρου ότι ανέλαβε προσωπικά το διάλογο με το συνδικαλιστικό κίνημα: «Έτσι προκομμένα, έλεγε, να συνομιλήσουμε με το συνδικαλιστικό κίνημα για το ποια θα μπορούσε να ήταν και η δική του ανάληψη ευθύνης, το δικό τους μερτικό στην ανάληψη ευθύνης.» Αυτός ο διάλογος δεν έγινε ποτέ. Ή αν έγινε ήταν περιστασιακός, άνευ περιεχομένου και μόνο για το θεαθήναι. Σήμερα, φωνάζουν οι συντεχνίες ότι κινδυνεύει ο κοινωνικός διάλογος και ότι κάποιοι μεθοδεύουν να ληφθούν αποφάσεις χωρίς διάλογο. Χτες έκανε ανακοίνωση η ΠΑΣΥΔΥ και κατηγορούσε την κυβέρνηση και τα κόμματα για αναίρεση του διαλόγου, προχτές διαμαρτυρόταν ο Κυρίτσης ότι τους υποβάλλουν τα κόμματα να βιαστούν διότι είναι επείγον να ληφθούν μέτρα και δεν πρόκειται να το ανεχτεί το συνδικαλιστικό κίνημα, σήμερα μαθαίνουμε, θα φωνάζουν όλοι μαζί…
Μπορεί να μας εξηγήσει κάποιος πώς στο καλό φτάσαμε ως εδώ; Ποιος ευθύνεται που δεν έγινε διάλογος μέχρι τώρα; Ποιος, που δεν λάβαμε τα μέτρα μας μέχρι τώρα;

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 07/07/2011