ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ το οποίο μπορεί να τυγχάνει πολλαπλών αναγνώσεων και διαφορετικών ερμηνειών, είναι προβληματικό και αποτέλεσμα συμβιβαστικών διατυπώσεων. Η εποικοδομητική ασάφεια, την οποία ανακάλυψε ο πάλαι ποτέ Βρετανός διπλωμάτης Λόρδος Χάνεϊ, βοηθά πάντα τους μεσολαβητές και αποτελεί (προσωρινή) παρηγοριά για την αδύνατη πλευρά. Το ανακοινωθέν που ανέγνωσε ο Μπαν Κι Μουν μετά την προχθεσινή τριμερή συνάντηση στη Γενεύη, μπορεί μεν να προσφέρει φύλλο συκής σε αυτούς που το αναζητούν, ωστόσο, οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο, είναι σε θέση να αντιληφθούν πως η διαδικασία έχει εισέλθει στην τελική φάση. Κι αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι θα υπάρξει συμφωνία. Η διαδικασία, όμως, θα τελειώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Με συμφωνία ή αδιέξοδο.
Αυτός είναι ο σχεδιασμός του ΟΗΕ, στον οποίο έχει εντάξει από προχθές και τους διαπραγματευτές. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν πως η διαδικασία δεν προχωρά εξαιτίας των τουρκικών θέσεων.
Τι έγινε στη Γενεύη; Η Γραμματεία του ΟΗΕ είχε διαμηνύσει πως η συνάντηση της 7ης Ιουλίου, δεν θα μπορούσε να ήταν η ίδια με τις προηγούμενες. Ο χρόνος μέχρι την κυπριακή Προεδρία στην Ε.Ε.
λιγοστεύει και οι κινήσεις για να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα είναι συγκεκριμένες. Καθυστερήσεις δεν επιτρέπονται.
Έτσι λοιπόν, εξασφαλίσθηκε η επόμενη τριμερής, που χρονικά τοποθετείται τον Οκτώβριο. Τότε που είτε ο Γ.Γ. θα ανακοινώσει ημερομηνία για τη Διεθνή Διάσκεψη, είτε θα κηρύξει αδιέξοδο και θα σταματήσει τις προσπάθειες, αποδίδοντας και ευθύνες. Παράλληλα, διασφάλισε πως ο ρόλος του Ντάουνερ θα είναι αναβαθμισμένος. Κι αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνονται συναντήσεις με εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ για να… βοηθούν. Γιατί τούτο γίνεται ούτως ή άλλως και δεν υπήρχε λόγος να αναφερθεί τόσο πομπωδώς από τον Γ.Γ. η αποδοχή από τους διαπραγματευτές την εξέλιξη αυτή.
Η αναβαθμισμένη εμπλοκή παραπέμπει στην υποβολή γεφυρωτικών προτάσεων. Δεν πρόκειται για άσκηση επιδιαιτησίας, αλλά για παρουσίαση προτάσεων από τον ΟΗΕ, τις οποίες οι διαπραγματευτές ή θα τις απορρίπτουν ή θα τις αποδέχονται. Με ό,τι σημαίνει τούτο. Αυτή την εμπλοκή την απέρριπτε η Λευκωσία μέχρι προχθές. Τι έχει αλλάξει; Και γιατί δεν την αποδέχθηκε από τότε -αφού υπήρχε ως φαίνεται η πρόθεση- όταν θα προσφερόταν και χρόνος για διορθωτικές κινήσεις;
Το τοπίο είναι ξεκάθαρο: Και με ποιους όρους θα γίνει η Διεθνής Διάσκεψη και τι θα σημαίνει αδιέξοδο. Εάν η ικανοποίηση που εκφράζεται γίνεται με εσωτερικούς πολιτικούς όρους και λόγους, μπορεί να είναι κατανοητό, όχι όμως αποδεκτό. Εάν σοβαρολογούν, τότε το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο.
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 09/07/2011
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire