Γ. Σέρτης
ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ παρήλθε, οι εξουσίες έκαμαν τους υπολογισμούς τους:
–Θα ξεθυμάνει η οργή!
Έχουν τόσα και τόσα προηγούμενα.
Τυφλωμένες από την οίηση οι εξουσίες, στο δικό τους στενό περίγυρο, δεν έχουν ακόμα -ύστερα από εφτά ημέρες- αντιληφθεί τη βασική διαφορά της τωρινής τραγωδίας.
Για πρώτη φορά έχουν δολοφονηθεί τόσοι άνθρωποι από... ωρολογιακή βόμβα που τη... ρύθμιζαν για δυόμισι χρόνια- τα ούτω καλούμενα «συντεταγμένα κρατικά όργανα».
Για πρώτη φορά οι δαχτυλοδειχτούμενοι ένοχοι βλέπουν αλλού, προσποιούμενοι ότι... αναμένουν πορίσματα, με τον ισχυρισμό:
–Δεν μπορούμε να στήνουμε λαϊκά δικαστήρια!
Αλλά:
–Δεν μπορούμε -και- να εμπιστευόμαστε άλλο από ό,τι έχουν δει τα μάτια μας!
Και ό,τι είδαν τα μάτια μας και ό,τι απαιτούσαν οι μαυροφορεμένοι συγγενείς ήταν -έως την ώρα της όποιας δίκης των ενόχων- μια στοιχειώδη απολογία της κρατικής εξουσίας απότον πρώτο εκπρόσωπό τηςκαιτον κύριο συντονιστή της.
Ενόσω τέτοια «συγγνώμην» δεν ακούστηκε, η οργή του πλήθους θα διογκώνεται όπως την πυρίτιδα στα φοβερά εμπορευματοκιβώτια.
Ακόμη και όταν αποκαμωμένοι από την οδύνη των κηδειών και των μνημοσύνων, οι πολίτες θα κρύβουν τον πόνο τους στα σπίτια τους, η διακοπή του ρεύματος και τα μασημένα λόγιατων Θράσωνκαι των θρασύτερων σφετεριστών της γης μας που... προσφέρονται να μάς καταστήσουν κλεφταποδόχους της δικής μας ιδιοκτησίας, θα επαυξάνει την οργή για μιαν εξουσία που μάς έσυρε -και- στον εξευτελισμό.
Νωρίς, λοιπόν, να βγουν από την πλάνη τουςοι Δαρείοι και οι ακόλουθοί τους:
–Δεν θα ξεθυμάνει η οργή!
Όλο και περισσότεροι θ’ αντιλαμβάνονται πως: «υπεροψίαν και μέθην της εξουσίας είχεν ο Δαρείος...»
Πηγή: Ο Φιελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 18/07/2011
–Θα ξεθυμάνει η οργή!
Έχουν τόσα και τόσα προηγούμενα.
Τυφλωμένες από την οίηση οι εξουσίες, στο δικό τους στενό περίγυρο, δεν έχουν ακόμα -ύστερα από εφτά ημέρες- αντιληφθεί τη βασική διαφορά της τωρινής τραγωδίας.
Για πρώτη φορά έχουν δολοφονηθεί τόσοι άνθρωποι από... ωρολογιακή βόμβα που τη... ρύθμιζαν για δυόμισι χρόνια- τα ούτω καλούμενα «συντεταγμένα κρατικά όργανα».
Για πρώτη φορά οι δαχτυλοδειχτούμενοι ένοχοι βλέπουν αλλού, προσποιούμενοι ότι... αναμένουν πορίσματα, με τον ισχυρισμό:
–Δεν μπορούμε να στήνουμε λαϊκά δικαστήρια!
Αλλά:
–Δεν μπορούμε -και- να εμπιστευόμαστε άλλο από ό,τι έχουν δει τα μάτια μας!
Και ό,τι είδαν τα μάτια μας και ό,τι απαιτούσαν οι μαυροφορεμένοι συγγενείς ήταν -έως την ώρα της όποιας δίκης των ενόχων- μια στοιχειώδη απολογία της κρατικής εξουσίας απότον πρώτο εκπρόσωπό τηςκαιτον κύριο συντονιστή της.
Ενόσω τέτοια «συγγνώμην» δεν ακούστηκε, η οργή του πλήθους θα διογκώνεται όπως την πυρίτιδα στα φοβερά εμπορευματοκιβώτια.
Ακόμη και όταν αποκαμωμένοι από την οδύνη των κηδειών και των μνημοσύνων, οι πολίτες θα κρύβουν τον πόνο τους στα σπίτια τους, η διακοπή του ρεύματος και τα μασημένα λόγιατων Θράσωνκαι των θρασύτερων σφετεριστών της γης μας που... προσφέρονται να μάς καταστήσουν κλεφταποδόχους της δικής μας ιδιοκτησίας, θα επαυξάνει την οργή για μιαν εξουσία που μάς έσυρε -και- στον εξευτελισμό.
Νωρίς, λοιπόν, να βγουν από την πλάνη τουςοι Δαρείοι και οι ακόλουθοί τους:
–Δεν θα ξεθυμάνει η οργή!
Όλο και περισσότεροι θ’ αντιλαμβάνονται πως: «υπεροψίαν και μέθην της εξουσίας είχεν ο Δαρείος...»
Πηγή: Ο Φιελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 18/07/2011
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire