Κάποτε η Αριστερά για την Κύπρο

 Μια επίκαιρη φράση του ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς, σήμερα που Σαμαράς και Βενιζέλος συνεχίζουν την ίδια πολιτική που απεδοκίμζε τότε στην Ελληνική Βουλή.

Γιάννης Πασαλίδης, Πρόεδρος της ΕΔΑ

...και η ιστορική

αλήθεια είναι ότι

οι δούλοι δεν ημπορούν

ούτε να υπερασπιστούν

ούτε να ελευθερώσουν

τους σκλάβους...

Η φράση αυτή του Γιάννη Πασαλί-

δη ειπώθηκε στην Ελληνική Βουλή

το 1956, όταν και τότε συζητιόταν

το Κυπριακό και η αδυναμία και

άρνηση της Ελληνικής Κυβέρνησης

να αναλάβει τις εθνικές της υπο-

χρεώσεις, έναντι του Αγώνα της Κύ-

πρου. Η προφητική αυτή φράση, έρ-

χεται 57 χρόνια μετά να επιβεβαι-

ώσει το ότι οι Ελληνικές Κυβερνή-

σεις, δούλες πάντα ξένων δυνάμε-

ων, δεν μπορούν να βοηθήσουν την

Κύπρο, πόσω μάλλον να την απε-

λευθερώσουν. Σαμαρά, Βενιζέλο,

Κουβέλη, είστε νάνοι!

(Από παλιότερη έκδοση της εφημερίδας "Ένωση" )

Κύπρος - Αριστερά και «Δρόμος των Αστέρων»

Το ροζ της αριστεράς

 Xρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Κοιτάζω την φωτογραφία με τον αριστερών πεποιθήσεων δήμαρχου Λεμεσού, Αντρέα Χρήστου, γονατιστό στα πλακάκια ως  άλλος Μπραντ Πητ να αφήνει το αποτύπωμα του στο «Δρόμο των Αστέρων», άλλως «Walk of fame» και να μας εξηγεί πως δεν πρόκειται για αντιγραφή του χολιγουντιανού δρόμου, αλλά είναι μία (ακόμη μία) συμβολή στον πολιτισμό και, χωρίς να ξέρω το γιατί, στο μυαλό μου έρχονται οι στίχοι του Γιάννη Μηλιώκα «τα όνειρά μου κόκκινα, τα όνειρά σου άσπρα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν  κι έχουνε γίνει ροζ».

Κύπρος - Το ρημάδι και το πουπανοπροίτζιν

Λάζαρος Μαύρος

Ο Σ Α ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΣΑΝ ακόμη και οι μη αριστεροί ψηφοφόροι από την 1η στην ιστορία της Κύπρου αριστερή κυβέρνηση, στον τομέα της κοινωνικο-οικονομικής πολιτικής, διαψεύστηκαν, κατέρρευσαν κι έγιναν ρημάδι επί της προεδρίας Χριστόφια. Έχοντας στα χέρια της για πέντε χρόνια την εξουσία η αριστερά («ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις») κουμάνταρε τόσο αδέξια και καταστροφικά την Οικονομία του τόπου ώστε, οκτώ μήνες προτού εγκαταλείψει το Προεδρικό, να 'χει προσκαλέσει την Τρόικα και να διαπραγματεύεται τους όρους υποταγής της Κύπρου στην Τροϊκοκρατία…

Κύπρος - Οι αριστεροί μάγκες και οι νεο-εκατομμυριούχοι του ΑΚΕΛ

Σάββας Ιακωβίδης

Με αφορμή τη συνάντηση του ΑΚΕΛ με την Τρόικα, την περ. Τετάρτη, ιδού τι εκπληκτικά και ανεπανάληπτα έγραψε την επομένη, η «Χαραυγή»: «Με ένα μεγάλο "γιατί", που θα μπορούσε να ακουστεί από το στόμα ολόκληρου του κυπριακού λαού, αλλά και των λαών της Ευρώπης, το ΑΚΕΛ λειτούργησε χθες ως ασπίδα προστασίας για τους εργαζόμενους και τους χαμηλόμισθους και, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα προς την Τρόικα, διατύπωσε ευθέως τη θέση του: "Γιατί δεν αγγίζετε τον πλούτο; Γιατί δεν γίνεται καμία αναφορά και δεν υπάρχει καμία αναφορά και δεν υπάρχει κανένα μέτρο για τα κέρδη"»; Ώστε, λοιπόν, το ΑΚΕΛ είναι η ασπίδα προστασίας όχι μόνο του κυπριακού, μα και των λαών της Ευρώπης και των εργαζομένων ενάντια στους «κλεφταράδες της υφηλίου».

Κύπρος - Ιστορικός ηγέτης, ή οδοστρωτήρας;

Μεγαλύτερο πλήγμα στην Αριστερά δεν μπορούσε να προκαλέσει κανένας, από το πλήγμα που της προκάλεσε ο Δημήτρης Χριστόφιας

Κωστάκης Αντωνίου

Ας επαναφέρουν στη μνήμη, όσοι έχουν μνήμη, πώς αντιμετωπίζετο ο Δημοκρατικός Συναγερμός από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, μετά το πραξικόπημα και την εισβολή. Ως ο «λεπρός» του πολιτικού συστήματος. Η στέγαση πραξικοπηματικών στοιχείων και κυρίως «υπουργών» και άλλων αξιωματούχων της πραξικοπηματικής κυβέρνησης στον ΔΗΣΥ, η κατηγορία κατά του Γλαύκου Κληρίδη για «ενδοτικότητα» στην πολιτική του στο Κυπριακό,   κατέστησαν το κόμμα το μαύρο πρόβατο της πολιτικής ζωής. Κανένα άλλο πολιτικό κόμμα δεν ήθελε και δεν τολμούσε να συνεργαστεί με τον ΔΗΣΥ, εξού και το γεγονός ότι χρειάστηκαν πολλά χρόνια και φθάσαμε στο 1993 για να μπορέσει ο Γλαύκος Κληρίδης να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την υποστήριξη του ΔΗΚΟ.

Κύπρος: Κηδεύτηκε ο Ανδρέας Φάντης, ιδρυτικό μέλος του ΑΚΕΛ

Κηδεύτηκε το απόγευμα ο Ανδρέας Φάντης, ιδρυτικό μέλος του ΑΚΕΛ, πρώην βοηθός ΓΓ της ΚΕ του κόμματος και βουλευτής από το 1970 μέχρι το 1991, ο οποίος απεβίωσε προχθές σε ηλικία 93 χρονών. Το τελευταίο διάστημα ο Ανδρέας Φάντης είχε αρχίσει να συγκεντρώνει υλικό για ένα νέο βιβλίο που ετοίμαζε, με θέμα τη διχόνοια, τον κίνδυνο αλληλοσπαραγμού και τις καταστροφικές συνέπειες στην εθνικοαπελευθερωτική υπόθεση της Κύπρου. Ο εκλιπών άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο , που αποκωδικοποιεί κρίσιμες περιόδους της κυπριακής ιστορίας και συνιστά αυθεντική μαρτυρία και καταγραφή γεγονότων που σφράγισαν την κυπριακή ιστορία.

Δεν βρέθηκε ένας αριστερός να σώσει την τιμή της Αριστεράς

Στίγμα

Κωστάκης Αντωνίου

Είδε ο Δημήτρης Χριστόφιας, προχθές το βράδυ, δελτία ειδήσεων; Είδε τη φωτογραφία του στο προσκέφαλο των δυο αδικοχαμένων δίδυμων παλληκαριών; Είδε τη φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα στο ψηλότερο σημείο του δωματίου τους; Διάβασε τα αποφθέγματα του μεγάλου επαναστάτη χαραγμένα στον τοίχο; Άκουσε τη χαροκαμένη μάνα τι είπε;
Αν τα είδε όλα αυτά, αν πράγματι ξεχειλίζει από ανθρωπιά, αν είναι ευαίσθητος και εκτονώνει τη λύπη, τη χαρά, τη συγκίνησή του, με δάκρυα, έπρεπε εκείνη τη στιγμή να κλάψει, να γονατίσει και να ψελλίσει:
«Είμαι υπεύθυνος. Αδίκησα δικά μου παιδιά. Αδίκησα δυο ιδεολόγους νέους της Αριστεράς. Οφείλω να καταθέσω τη συγγνώμη μου. Και μαζί με τη συγγνώμη μου, να καταθέσω ως κόστος την παραίτησή μου...».
Δεν γνωρίζουμε πώς αισθάνθηκε εκείνη τη στιγμή ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ούτε αν συγκινήθηκε, ούτε αν δάκρυσε, ούτε αν συνειδητοποίησε τις μεγάλες ευθύνες του. Γνωρίζουμε μόνο πως αρνείται να καταβάλει το κόστος των ευθυνών του.

Αυτό που ζούμε δεν είναι κυβερνώσα αριστερά, αλλά μια παράσταση από ασκούμενους διαχειριστές του συστήματος

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Εάν ήταν κατά της εκ περιτροπής

Του Κώστα Βενιζέλου

ΕΑΝ ο Άντρος Κυπριανού ήταν εναντίον της εκ περιτροπής Προεδρίας, τότε η θέση που διατύπωσε, θα μπορούσε να είχε μια λογική συνέπεια. Εάν διαφωνούσε με το πνεύμα και τη φιλοσοφία του υπό συζήτηση πλαισίου λύσης του Κυπριακού, τότε θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι αναφερόταν για «μετά τη λύση του Κυπριακού» και όταν «ωριμάσουν οι συνθήκες για εκλογή Τ/κ αριστερού», από το σύνολο των πολιτών και όχι υποχρεωτικά λόγω της ρύθμισης (εκ περιτροπής). Διατυπώθηκε η θέση αυτή από πολιτικό, ο οποίος στηρίζει την εκ περιτροπής προεδρία και είναι υπέρμαχος ενός πλαισίου συμφωνίας, που έχει σαφώς διαχωριστικά στοιχεία.