Κύπρος - Ιστορικός ηγέτης, ή οδοστρωτήρας;

Μεγαλύτερο πλήγμα στην Αριστερά δεν μπορούσε να προκαλέσει κανένας, από το πλήγμα που της προκάλεσε ο Δημήτρης Χριστόφιας

Κωστάκης Αντωνίου

Ας επαναφέρουν στη μνήμη, όσοι έχουν μνήμη, πώς αντιμετωπίζετο ο Δημοκρατικός Συναγερμός από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, μετά το πραξικόπημα και την εισβολή. Ως ο «λεπρός» του πολιτικού συστήματος. Η στέγαση πραξικοπηματικών στοιχείων και κυρίως «υπουργών» και άλλων αξιωματούχων της πραξικοπηματικής κυβέρνησης στον ΔΗΣΥ, η κατηγορία κατά του Γλαύκου Κληρίδη για «ενδοτικότητα» στην πολιτική του στο Κυπριακό,   κατέστησαν το κόμμα το μαύρο πρόβατο της πολιτικής ζωής. Κανένα άλλο πολιτικό κόμμα δεν ήθελε και δεν τολμούσε να συνεργαστεί με τον ΔΗΣΥ, εξού και το γεγονός ότι χρειάστηκαν πολλά χρόνια και φθάσαμε στο 1993 για να μπορέσει ο Γλαύκος Κληρίδης να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την υποστήριξη του ΔΗΚΟ.


Ακριβώς στο ίδιο σημείο, που βρισκόταν ο Δημοκρατικός Συναγερμός την περίοδο εκείνη, βρίσκεται σήμερα το ΑΚΕΛ. Η ώς τώρα διαχείριση της εξουσίας από τον Δημήτρη Χριστόφια, η αλαζονικότητα που τον διέκρινε, η αυταρχική συμπεριφορά ακόμη και προς τις πολιτικές δυνάμεις που τον στήριξαν στην εκλογή του, η αποστασιοποίηση από όλα εκείνα στα οποία είχε δεσμευθεί, η ενδοτική διαχείριση του εθνικού θέματος και οι παραχωρήσεις προς τους Τούρκους, η κακή διαχείριση της οικονομίας και η δυστυχία που προκάλεσε στους πολίτες, η έκρηξη στο Μαρί, η απομυθοποίηση της ίδιας της Αριστεράς και η διάψευση των προσδοκιών όχι μόνο των αριστερών, αλλά και άλλων εκτός αριστερού χώρου ευρισκομένων, και πολλά άλλα, κατέστησαν το ΑΚΕΛ μία μοναξιασμένη πολιτική δύναμη, χωρίς συμμάχους και χωρίς στηρίγματα.
Είναι τεράστια η ευθύνη της σημερινής ηγεσίας του ΑΚΕΛ, για την κατάσταση στην οποία οδηγήθηκε ο τόπος, αλλά και το κόμμα. Αλλά πιο μεγάλη είναι η ευθύνη του Δημήτρη  Χριστόφια, ο οποίος έθαψε κυριολεκτικά τις ελπίδες των αριστερών για μια δικαίωση των ιδεολογικών τους αντιλήψεων και του σταθερού οράματός τους, ότι με την Αριστερά στην εξουσία, μπορούν να εκπληρωθούν όλα τα οράματα του κυπριακού λαού.
Σε μιαν από τις ομιλίες του ο Άντρος Κυπριανού είχε πει ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας περνά στους ιστορικούς ηγέτες της Αριστεράς.  
Διαφωνούμε. Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι ο ηγέτης της Αριστεράς που διέλυσε τα οράματα του αριστερού, που καταδίκασε το κόμμα στην πολιτική απομόνωση, που θα οδηγήσει τον Νίκο Αναστασιάδη στην Προεδρία της Δημοκρατίας, και που ακύρωσε για πολλά χρόνια την προοπτική του ΑΚΕΛ να ξανακυβερνήσει τον τόπο. Ο Δημήτρης Χριστόφιας κατέστη ο οδοστρωτήρας, που καταπλάκωσε τα όνειρα του αριστερού και καταγκρέμισε το μέλλον του ΑΚΕΛ.
Ο χρόνος θα επιβεβαιώσει αυτά που εκτιμούμε σήμερα.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας οδήγησε το ΑΚΕΛ μέχρι την εξουσία και στη συνέχεια το έριξε στον γκρεμό. Κτίστης και χαλαστής.
Θα χρειαστεί πολλά χρόνια ο Άντρος Κυπριανού, ή ο οποιοσδήποτε νέος ηγέτης του ΑΚΕΛ, να ξανακτίσουν όσα γκρέμισε ο Δημήτρης Χριστόφιας. Θα περάσουν πολλά χρόνια για να επανοικοδομηθεί η εμπιστοσύνη του λαού, ακόμη και των αριστερών, προς το κόμμα. Και θα χρειαστεί να γίνουν πολλές και οδυνηρές υποχωρήσεις από όσα πιστεύει και εκφράζει σήμερα το ΑΚΕΛ, για να προσελκύσει πολιτικούς συμμάχους.
Θα λεχθεί ίσως από κάποιους, ακόμη και πολλούς, «Μα τι μας λες τώρα; Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν είναι ένας μεμονωμένος πολιτικός, που χάραζε δική του πολιτική. Την πολιτική του ΑΚΕΛ εφάρμοζε και από τη φιλοσοφία του κόμματός του καθοδηγείτο».
Σωστά. Αλλά κάθε πολιτικός βάζει και την προσωπική του σφραγίδα στον τρόπο που πολιτεύεται, και γνωρίζει πότε και από ποιες αρχές ή αγκυλώσεις πρέπει να ξεφύγει, ώστε και το κόμμα του να καθοδηγήσει σε νέους δρόμους και τον τόπο του να εξυπηρετήσει.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν καταλάβαινε από τέτοια. Αποδείχθηκε δογματικός, αρνήθηκε να απαγκιστρωθεί από αγκυλώσεις και λανθασμένες φιλοσοφίες, απέρριψε το αυτονόητο, ότι έπρεπε ως Πρόεδρος Δημοκρατίας να συμπεριφερθεί διαφορετικά απ' ό,τι συμπεριφερόταν και πολιτευόταν ως Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, υπήρξε πείσμονας στην εξυπηρέτηση των κομματικών αρχών. Με αποτέλεσμα, αντί να τις δικαιώσει, να τις καταστήσει αποκρουστικές και απορριπτέες από τον πολίτη, και αμφισβητήσιμες ακόμη και από τον αριστερό.
Τελικώς, αδίκησε τον εαυτό του, κατέστησε το κόμμα του μαύρο πρόβατο της πολιτικής ζωής, απογοήτευσε τον αριστερό και προκάλεσε ζημιά στον τόπο του...

Πηγή: www.sigmalive.com/simerini
Δημοσιεύτηκε στις 22/07/2012