Κύπρος : Το κράτος του Θεού...

Γονυπετείς πολιτικοί ενώπιον των Αρχιερέων

Με τον Κωστάκη Αντωνίου

Θεοκρατικό κράτος δεν είμαστε, αλλά
 αρχιεπισκο-φοβούμενο, ναι


Θεοκρατικό κράτος δεν είμαστε, αλλά αυτά που συμβαίνουν και οι διαπλοκές πολιτικών με την Εκκλησία και ο ρόλος τον οποίο θέλει να ασκήσει -αν όχι να επιβάλει- η Εκκλησία, σε τομείς τους οποίους χειρίζεται το κράτος, δεν μπορούν παρά να δίνουν την εικόνα ενός κράτους, στο οποίο η Εκκλησία θέλει να θέτει τη σφραγίδα της και να καθοδηγεί την πολιτική ηγεσία στις αποφάσεις της.

Πρώτα και κύρια, αυτό που συνέβη στην πρόσφατη προεκλογική εκστρατεία, με τους υποψήφιους Προέδρους να συνωστίζονται στην Αρχιεπισκοπή για να λάβουν τις ευλογίες και τη στήριξη του Αρχιεπισκόπου, αποτελούν κατάντημα και η εικόνα που σχηματίζεται στον έξω κόσμο δεν είναι καθόλου κολακευτική για την Κυπριακή Δημοκρατία.

Δεν είδαμε, για παράδειγμα, Ιταλούς πολιτικούς να σπεύδουν στο Βατικανό για να εκμαιεύσουν την υποστήριξη του Πάπα στην πολιτική τους. Ούτε τον Βρετανό πρωθυπουργό να ζητά την πολιτική στήριξη του ηγέτη της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Ούτε και σε αυτή την Ελλάδα τούς πρωθυπουργούς και κομματικούς ηγέτες να ζητούν τις πολιτικές ευλογίες του Αρχιεπισκόπου Αθηνών. Ούτε, ακόμη, ακούσαμε τον Πάπα να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή ομόθρησκων κρατών, ή τους Προκαθημένους άλλων Εκκλησιών να παρεμβαίνουν στα πολιτικά δρώμενα των χωρών τους.
Εδώ, γονυπετείς οι πολιτικοί ηγέτες, ζητούν την πολιτική ευλογία του Αρχιεπισκόπου, και ο τελευταίος, υπό την ιδιότητα, δήθεν, πότε του απλού πολίτη και πότε του κληρονόμου μιας μεγάλης εθνικής παράδοσης, μοιράζει πολιτικές ευλογίες, ή κατακεραυνώνει όσους πολιτικούς δεν του είναι αρεστοί. Ακόμη, χαράσσει γραμμή στο εθνικό θέμα, χαράσσει πολιτικές στο θέμα της οικονομίας, μέχρι και υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων των ημικρατικών οργανισμών τοποθετείται. Συμβουλεύει επί του Κυπριακού, τοποθετείται επί των οικονομικών ζητημάτων, παρευρίσκεται, στη βάση πρωτοκόλλου, σε δεξιώσεις προς τιμήν αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που επισκέπτονται την Κύπρο, δίνει γραμμή σε θέματα Παιδείας.
Πρωτοφανή πράγματα και θεοκρατικά φαινόμενα.
Πρόσφατα, η Ιερά Σύνοδος "αφόρισε" τον ευρωβουλευτή-θεολόγο Ανδρέα Πιτσιλλίδη, για θέσεις σε κοινωνικά θέματα που δεν άρεσαν στους Άγιους Συνοδικούς. Και είναι μεν δικαίωμα της Αρχιερέων να ενεργούν και να αποφασίζουν στη βάση όσων νομίζουν ότι πρεσβεύει η Εκκλησία, αλλά ας αφήσουν και τους μη άγιους πολίτες να εκφέρουν τον δικό τους λόγο. Χωρίς να παρεμβαίνουν και να ζητούν την κεφαλή τους επί πίνακι.
Το πρωτοφανές, σε αυτήν την υπόθεση, είναι ότι ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ βρήκε στήριξη και συμπαράσταση μόνο από το ΑΚΕΛ και τη βουλευτή Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Ούτε το δικό του κόμμα ούτε το ΔΗΚΟ ούτε η ΕΔΕΚ ούτε το ΕΥΡΩΚΟ άρθρωσαν λόγο υπέρ του Πιτσιλλίδη. Δεν τόλμησαν να έλθουν σε αντιπαράθεση με την Ιερά Σύνοδο και τον Προκαθήμενό της.
Γιατί; Διότι, αφενός, οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-ΕΥΡΩΚΟ ξεπληρώνουν "χρέη" προς τον Αρχιεπίσκοπο για την υποστήριξη που πρόσφερε στην υποψηφιότητα Νίκου Αναστασιάδη και τους θερμούς λόγους που αναφώνησε υπέρ του. Και ποιος ξέρει; Μπορεί να τον ξαναχρειαστούμε... Αλλά η ΕΔΕΚ; Φαίνεται ότι και το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν θέλει να δυσαρεστήσει την Εκκλησία και τον Προκαθήμενό της...
Αυτά τα τριτοκοσμικά φαινόμενα εκθέτουν αφενός το κράτος και αφετέρου τους πολιτικούς του. Διότι τους παρουσιάζουν υποχείριους. Δεν εκθέτουν την Εκκλησία, ούτε τον Προκαθήμενό της. Αυτοί, ασκούν τον ρόλο τον οποίο οι πολιτικοί και το κράτος τούς επιτρέπουν να ασκούν. Αλλά, κατά τα άλλα, είμαστε σύγχρονο και ευρωπαϊκό κράτος. Σιγά μη μας ματιάσουν...