Προς Αυτοσυρθέντας

Γ. Σέρτης

ΑΛΗΘΕΙΑ, στο κλίμα της ούτω καλούμενης Τριμερούς, ποιος θυμάται ή ποιος θα υπενθυμίσει στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ πως τα ψηφίσματα του Διεθνούς Οργανισμού πρέβλεπαν:•Αποχώρηση των στρατευμάτων, κι έπειτα συνομιλίες των δύο κοινοτήτων!

(Ήδη,ελληνο-αγγλόφωνα χείλη εξεράκασιν εισήγηση να... πετροβολείται όποιος αναφέρεται στην προϋπόθεση τερματισμού της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού). Ακόμη, ποιος θυμάται ή ποιος θα υπενθυμίσει στον Γενικό Γραμματέα πως –και– η σημερινή παρουσία του στην «Τριμερή» που συγκάλεσε, εντάσσεται στην Πρωτοβουλία που ανατέθηκε στον –τότε– Γ.Γ. του ΟΗΕ από το Συμβούλιο Ασφαλείας, όταν ο Ντενκτάς ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη μας... «κράτος του» –
το Συμβούλιο Ασφαλείας εντέλλει τον Γενικό Γραμματέα ν’ αναλάβει πρωτοβουλία για άρση της αποσχιστικής ενέργειας του Ντενκτάς!
(Για άρση, όχι για... ισότιμη αναγνώριση μετ’ επαίνων, βρε αλλοδαποί και ημεδαποί θεόκουφοι και θεομπαίχτες!)
Εν πάση περιπτώσει, όταν για τρεις δεκαετίες μια ατελέσφορη διαδικασία οδηγούσε από υποχώρηση σε υποχώρηση, η πρόταξη αρχών του διεθνούς δικαίου και η διεκδίκηση στιοχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρήθηκαν μη... ρεαλιστικά, ταδώρα-πουπανοπροίτσια της τελευταίας τριετίας αποθηκεύτηκαν στην τουρκική αδηφαγία, ποιος –όντως, πια–ουτοπιστής καιονειροπόλοςμπορεί να ελπίζει ότι –επιτέλους– ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να πει:
— Με τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή και τον εποικισμό τι θα γίνει; Το παιχνίδι να ονομάζουμε... λύση την απαίτηση για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, το είδαμε προ εφταετίας. Ωστόσο, υπήρχε μια κάποια δικαιολογία το 2004, αφού δεν είχαμε τις –τόσες– αποδείξεις για το στημένο παιχνίδι της Σημαδεμένης Τράπουλας.
Τώρα, όμως;

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 07/07/2011